Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης

Add Newmoney.gr on Google

Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω αυτή την εμμονική στάση των Βορειοευρωπαίων εταίρων μας, του πλούσιου Βορρά, να μη δέχονται με τίποτα την έκτακτη έστω μικρή παρέκκλιση από την αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία των χωρών-μελών της Ε.Ε., μέχρι να κοπάσει η νέα ενεργειακή κρίση. Μια κρίση που ξεσπά στους ώμους των Ευρωπαίων πολιτών και απειλεί να τινάξει στον αέρα την πολιτική σταθερότητα σχεδόν σε όλες τις χώρες. Μια ακατανόητη στάση που είναι βούτυρο στο ψωμί των λαϊκιστών αριστερών και ακροδεξιών -που γνωρίζουμε γιατί δεν το κρύβουν-, οι οποίοι μάχονται για τη διάλυση της Ε.Ε. και την κατάλυση των δημοκρατικών αξιών που μας ξεχωρίζουν από τον υπόλοιπο κόσμο.

Ναι, να συμφωνήσουμε πως οι δημοσιονομικοί κανόνες και η πειθαρχία είναι απαραίτητα στοιχεία για να μην εμφανιστούν ξανά φαινόμενα κρίσης χρέους, χρεοκοπίες και ομόλογα-σκουπίδια, όπως συνέβη πριν από 15 χρόνια.

Όμως, σήμερα η Ευρώπη και ο κόσμος ολόκληρος ζουν μια πρωτοφανή λαίλαπα στις τιμές των ενεργειακών προϊόντων εξαιτίας των γεωπολιτικών αναταραχών και, επειδή επί του παρόντος δεν διαφαίνεται πότε μπορεί να εξομαλυνθεί η κατάσταση, απαιτείται η ενεργοποίηση ενός συνολικού ευρωπαϊκού σχεδίου για την άμβλυνση των επιπτώσεων στους πολίτες και τις οικονομίες των χωρών.

Αλλά ακόμα κι αν δεχτούμε πως οι Βορειοευρωπαίοι πολίτες έχουν υψηλά εισοδήματα και υψηλότερη αγοραστική δύναμη και επομένως οι ηγέτες τους κρίνουν πως αντέχουν να πληρώνουν ακριβά τα καύσιμά τους και δεν χρειάζεται να τους επιδοτήσουν, τον πληθωρισμό δεν τον σκέφτονται; Την αύξηση των επιτοκίων για τη συγκράτησή του και το ακριβότερο χρήμα για τις επιχειρήσεις και τις επενδύσεις δεν το σκέφτονται;
Ναι, να δεχτούμε πως κάποιες χώρες έχουν ξεφύγει ήδη από τις δημοσιονομικές νόρμες και το έλλειμμα και το χρέος τους απειλούνται με εκτροχιασμό, όπως η Γαλλία αλλά και κάποιες μικρότερες οικονομίες.

Εν τοιαύτη περιπτώσει, όμως, γιατί μαζί με τα ξερά να καίγονται και τα χλωρά; Ας επιτραπεί η ευελιξία στις δαπάνες μόνο σε εκείνες τις χώρες που παράγουν πλεονάσματα και πληρούν τις προϋποθέσεις αποπληρωμής των χρεών τους. Εχουν δηλαδή δημοσιονομικό χώρο και μέσα σε συγκεκριμένα πλαίσια αντέχουν να στηρίξουν τα νοικοκυριά τους, μέχρι να βγει αυτός ο δύσκολος χειμώνας. Δεν μιλάμε για υπερβάσεις και δημιουργία ελλειμμάτων, αλλά για απολύτως λελογισμένες εσωτερικές ανακατευθύνσεις των διαθέσιμων πόρων.

Μια τέτοια περίπτωση είναι η χώρα μας, την οποία όλοι συγχαίρουν και αναγνωρίζουν το πρωτοφανές νοικοκύρεμα των οικονομικών της, πλην όμως τώρα, στα δύσκολα, δεν της επιτρέπουν μεγαλύτερη ευελιξία στις δαπάνες της. Ούτε συνυπολογίζουν πως, παρότι οι οικονομικοί δείκτες στη χώρα μας είναι από τους υψηλότερους, οι πολίτες της επιβιώνουν με τη χαμηλότερη αγοραστική δύναμη ανάμεσα στους 27 και το μέσο εισόδημα υπολείπεται κατά πολύ του μέσου όρου της Ευρώπης.

Κι έτσι, φτάνουμε να διαπραγματευόμαστε αν μπορούμε από το 1 δισ. ευρώ, που προβλέπεται στη ρήτρα διαφυγής για ενεργειακές επενδύσεις, να μπορούμε μικρό μέρος του να το ανακατευθύνουμε στη δεινοπαθούσα κοινωνία!
Αστεία πράγματα. Ή να μας επέτρεπαν από τα πολλά δισ. που δίνουμε για την πρόωρη αποπληρωμή του εξωτερικού μας χρέους, εκτάκτως και για μία χρονιά, να χρησιμοποιήσουμε ένα μικρό μέρος για την αντιμετώπιση της έκτακτης συγκυρίας.

Αυτή όμως η δυσκαμψία και τα αργά αντανακλαστικά της Ε.Ε. την έχουν κάνει ένα αργοκίνητο καράβι που δεν μπορεί να στρίψει εγκαίρως, αν και βλέπει μπροστά του το παγόβουνο του μέλλοντος.

Και μην αναρωτιόμαστε γιατί η Ε.Ε. από παγκόσμιος οικονομικός γίγαντας που ήταν πριν από μερικά χρόνια σήμερα χάνει το ένα τρένο μετά το άλλο στην ανταγωνιστικότητα, στην παραγωγικότητα, στις νέες τεχνολογίες, στην Τεχνητή Νοημοσύνη, στην άμυνα και εν τέλει υποθηκεύει το μέλλον των πολιτών της από τη στιγμή που μας προσπερνούν τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Κίνα. Και το κυριότερο: Δεν μας υπολογίζουν, δεν μας φοβούνται, τα ευρωπαϊκά προϊόντα εκτοπίζονται από τις αγορές, ο Τραμπ ανεβοκατεβάζει δασμούς κατά βούληση και χωρίς αντιδράσεις και ουσιαστικά ερχόμαστε να επιβεβαιώσουμε στην πράξη ότι όντως είμαστε Γηραιά Ηπειρος. Μια Ευρώπη που γερνάει δημογραφικά επικίνδυνα. Και από μια γηραιά δεν έχεις να περιμένεις πολλά, όταν μάλιστα δεν είναι ικανή να υπερασπιστεί τα σύνορά της ούτε καν από τους παράνομους μετανάστες, πόσο μάλλον από κάποια επίθεση με… όπλα!