Η αντιπολίτευση έχει εγκλωβιστεί στο δόγμα “λεφτά υπάρχουν”. Καλλιεργούν συστηματικά την αντίληψη ότι υπάρχουν κάπου κρυμμένα δισεκατομμύρια τα οποία θα αποκαλύψουν και θα αποκτήσουν έτσι τη δυνατότητα να κάνουν κοινωνική πολιτική. Προσπαθούν να προβάλλουν αυτήν την ψευδαίσθηση ως πραγματικότητα για να υποβαθμίσουν την αλήθεια, που είναι ότι από το 2024 η ΕΕ υιοθέτησε νέο μηχανισμό δημοσιονομικής πειθαρχίας και διακυβέρνησης.
Τώρα η ΕΕ παρακολουθεί στενά τη διασφάλιση της βιωσιμότητας του χρέους σε κάθε κράτος και σε τυχόν παρέκκλιση επιβάλλονται Μεσοπρόθεσμα Δημοσιονομικά Διαρθρωτικά Σχέδια που προσαρμόζονται για κάθε χώρα, δηλαδή μνημόνια sur mesure. Συνεπώς, όποια κυβέρνηση θέλει να κάνει παροχές πρέπει να έχει δημοσιονομικά περιθώρια.
Κι επειδή αυτό δεν είναι ούτε εύκολο, ούτε γρήγορο και επιπλέον απαιτεί σχέδιο και κατάλληλη οργάνωση, η αντιπολίτευση βγάζει τον λαγό από το καπέλο: Θα φορολογήσουμε τους πλούσιους, κι οποίος το πιστέψει.
Πρόσφατα η ΕΛ.Α.Σ του Α. Τσίπρα επανέφερε την καραμέλα της φορολόγησης του πλουσιότερου 1% των Ελλήνων. Ξεχνούν ότι επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με τις εξαγγελίες για περιουσιολόγια και άλλα τέτοια ανάλογα, όλοι οι πραγματικά πλούσιοι και ισχυροί Έλληνες μετέφεραν τη φορολογική τους έδρα στο εξωτερικό (Ελβετία, Μονακό, Λονδίνο κ.ά.) και ο μόνος εύκολος στόχος που έμεινε για να αντλήσει η πρώτη φορά αριστερά φορολογικά έσοδα, ήταν η μεσαία τάξη με τα γνωστά αποτελέσματα.
Η αλήθεια είναι ότι στην Ελλάδα υπάρχει αρκετό χρήμα κυρίως από τη ναυτιλία. Υπολογίζεται ότι 50 οικογένειες σήμερα έχουν περιουσία πάνω από 1 δισ. ευρώ, αλλά αυτοί λόγω της ναυτιλιακής δραστηριότητας είναι εκτός λογαριασμού. Έχουν και τον τρόπο και τα μέσα ώστε αν κάποιος επιχειρήσει να φορολογήσει σκληρά την ελληνική ναυτιλιακή κοινότητα θα προκαλέσει περισσότερη ζημιά στη χώρα παρά όφελος.
Άλλωστε πάρα πολλές σοβαρές χώρες θα ήταν ευτυχείς αν κατάφερναν να προσελκύσουν τους Έλληνες εφοπλιστές.
Αν δεχθούμε ότι το φορολογικό σύστημα μέσω της ΑΑΔΕ αποτυπώνει -σε κάποιον βαθμό έστω – την πραγματική οικονομική δυνατότητα των φορολογουμένων και πάλι οι ελπίδες για έσοδα από τη φορολόγηση των πλουσίων δεν είναι σημαντικές.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΑΑΔΕ στη χρήση 2024 (δηλώσεις 2025) πάνω από 100.000 ευρώ εισόδημα δήλωσαν 15.311 φορολογούμενοι που αντιστοιχούν στο 0,30% του συνόλου των φορολογούμενων. Εισόδημα πάνω από 100.000 ευρώ από ακίνητη περιουσία δήλωσαν 1.436 φορολογούμενοι (0,08%), από επιχειρηματική δραστηριότητα πάνω από 100.000 ευρώ εισόδημα είχαν 3.746 φορολογούμενοι (0,55%).
Συνολικά στη χώρα υπάρχουν 3.371 φορολογούμενοι που δηλώνουν ετήσια εισοδήματα άνω των 500.000 ευρώ και οι οποίοι φυσικά φορολογούνται ήδη με συντελεστή 44% για το εισόδημα και 45% αν προέρχεται από τα ακίνητα.
Αν οι παραπάνω αριθμοί αποτυπώνουν την πραγματικότητα, κάτι που λογικά πρέπει να συμβαίνει σε μεγάλη έκταση γιατί μόνον οι ελεύθεροι επαγγελματίες και από αυτούς ορισμένες κατηγορίες, μπορούν να αποκρύψουν εισοδήματα, περιθώρια περαιτέρω φορολόγησης δεν υπάρχουν.
Κι αν επιχειρηθεί κάτι τέτοιο, τότε θα συμβεί ό,τι και στη Μ. Βρετανία που αύξησε τους φόρους και οι δισεκατομμυριούχοι εγκαταλείπουν τη χώρα ο ένας μετά τον άλλον.
Υπάρχουν πολλά κράτη σήμερα -και όχι του τρίτου κόσμου- που διαγκωνίζονται να προσελκύσουν πλούσιους για μόνιμη εγκατάσταση. Εξαγγελίες φορολόγησης των πλουσίων λειτουργούν προς όφελος των χωρών με ευέλικτη και χαμηλή φορολογία.
Ας μην ξεχνάμε πόσοι Έλληνες στη διάρκεια της οικονομικής κρίσης (αλλά κι ακόμη) μετοίκησαν φορολογικά στην Κύπρο και στη Βουλγαρία. Κι όχι μόνον ιδιώτες.
Ας θυμηθούμε την Coca Cola Hellenic Bottling Company που τα μάζεψε και πήγε την έδρα της στην Ελβετία, τη ΒΙΟΧΑΛΚΟ που προτίμησε το Βέλγιο, τη ΦΑΓΕ που επέλεξε το Λουξεμβούργο, την ΤΙΤΑΝ που πήγε στην Κύπρο και πολλές άλλες μεγάλες ελληνικές εταιρείες.
Θα ήταν λοιπόν πολύ πιο χρήσιμο αν οι πολιτικοί -αντί να εξαγγέλλουν φοροκυνηγητά που, ουσιαστικά, δεν μπορούν να εφαρμόσουν- αναλάμβαναν πρωτοβουλίες για ριζική απλοποίηση του φορολογικού συστήματος με λιγότερους συντελεστές, χωρίς ειδικές διατάξεις, εξαιρέσεις, εγκυκλίους, φοροαπαλλαγές κ.λπ.
Κάτι τέτοιο θα μείωνε τη φοροαποφυγή, θα ενίσχυε τα έσοδα και θα διευκόλυνε τη ζωή μας.