Δεν έχει ακόμη ξεχαστεί το «αλάτι» των πιο χαλαρών και συνήθως πιο ευχάριστων συζητήσεων γύρω από το καλοκαιρινό τραπέζι, ωστόσο για τους περισσότερους έχει αρχίσει η επιστροφή με γρήγορους ρυθμούς στο πλάνο των υποχρεώσεων του χειμώνα.
Μεσολαβεί το φθινόπωρο, το διάστημα της προσαρμογής στα νέα δεδομένα και ο Σεπτέμβριος είναι πάντα η αφετηρία μιας ακόμη άγνωστης διαδρομής, υπό την έννοια ότι δεν έρχονται πάντα τα πράγματα, έτσι όπως τα έχεις τακτοποιήσει στο μυαλό σου. Αυτό ισχύει και για την πολιτική και τους πολιτικούς- ειδικά σε μια μακρόσυρτη προεκλογική περίοδο, μπορεί ξαφνικά να δεις «ανατροπές» από εκεί που δεν το περιμένεις. Είτε είσαι αρχηγός, είτε υποψήφιος βουλευτής.
Το καλοκαίρι έκλεισε με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν πάνω-κάτω την ίδια τάση όσον αφορά στη δυναμική της κυβερνητικής παράταξης και των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Η Νέα Δημοκρατία εξακολουθεί να διατηρεί ασφαλές προβάδισμα από το δεύτερο κόμμα, που είναι η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, ενώ το ΠΑΣΟΚ βλέπει τη βελόνα κολλημένη στην τρίτη θέση. Η Ελληνική Λύση ακολουθεί, η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού βρίσκεται σε καθοδική πορεία και το κόμμα του Αντώνη Σαμαρά δεν έχει κάνει ακόμη επίσημη εμφάνιση.
Για τη Νέα Δημοκρατία το «στοίχημα» δεν είναι προφανώς η πρώτη θέση, ούτε ένα καλό προβάδισμα. Είναι οι καλύτερες συνθήκες τις οποίες σπεύδει να διαμορφώσει με αφορμή τη ΔΕΘ για την επανασύνδεσή της με ευρύτερα εκλογικά κοινά, αυτά που είδε να απομακρύνονται στις τελευταίες ευρωεκλογές μαζί με τον στόχο της αυτοδυναμίας. Το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών έχει αποκλειστεί από τον πρωθυπουργό αλλά είναι γνωστό ότι πολλοί από τους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας έτρεχαν μέσα στο καλοκαίρι στη λογική «να τελειώνουμε πριν έλθει ο δύσκολος χειμώνας». Από την άλλη άρχισαν να πείθονται ότι το ενδεχόμενο να στηθούν φθινοπωρινές κάλπες δεν «παίζει», αφού ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει δεσμευτεί τόσες φορές δημοσίως ότι το ραντεβού με τις κάλπες θα γίνει το 2027, που αν αλλάξει ρότα με ένα και μόνο βιντεάκι κάποιων δευτερολέπτων με αποσπάσματα από τις συνεντεύξεις του θα αρχίσει να θρυμματίζεται η εικόνα του «είπαμε, το κάναμε» με την οποία προσπαθεί να προσεγγίσει τους ψηφοφόρους του.
Με ή χωρίς εκλογές το φθινόπωρο ο Σεπτέμβριος, όπως όλοι γνώριζαν εξαρχής είναι ο πλέον «ζόρικος» μήνας για άλλους: και για τους κυβερνητικούς και για τα κόμματα της αντιπολίτευσης, που αναζητούν την ασφαλέστερη διαδρομή για την επίτευξη των στόχων τους. Ο Αλέξης Τσίπρας μπήκε ξανά στο σκηνικό τον περασμένο Μάιο με την ίδρυση του νέου κόμματος, διεκδικώντας την πρωτοκαθεδρία στην κεντροαριστερά και πετυχαίνοντας σε πρώτη φάση να εκτοπίσει από την δεύτερη θέση στις δημοσκοπήσεις το ΠΑΣΟΚ. Έκλεισε ο κύκλος των καλοκαιρινών δημοσκοπήσεων με αυτή την εικόνα για την ΕΛΑΣ, αλλά αν από Σεπτέμβριο εμφανίσει (στην καλύτερη εκδοχή) «ταβάνι» γύρω στα ποσοστά που είχε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2023, τότε θα δυσκολευτεί να ανοίξει μεγαλύτερη περπατησιά και να βρεθεί σε ευνοϊκότερη πίστα. Και τότε θα συναντηθεί με υπαρκτά διλήμματα για το πως και με ποιους θα συνεχίσει.
Ο κ. Τσίπρας ξεκίνησε με το «νέο», απαιτώντας μάλιστα από όσους σκέφτονται να τον ακολουθήσουν να παραδώσουν τις βουλευτικές έδρες τους (στον ΣΥΡΙΖΑ ή στη Νέα Αριστερά), όπως έκανε και ο ίδιος όταν πήρε την απόφαση να κάνει κόμμα. Στο κάδρο της ΕΛΑΣ εμφανίστηκαν πολλά νέα πρόσωπα στο ευρύ κοινό, τομεάρχες και στελέχη με μηδενική παρουσία στα ανώτατα κομματικά όργανα ή στη βουλή. Στη συνέχεια ο ΣΥΡΙΖΑ άρχισε να φυλλοροεί, ενώ οι περισσότεροι βουλευτές με το βλέμμα στην ΕΛΑΣ συνέχισαν να κρατούν την έδρα αλλά ως ανεξάρτητοι πλέον. Τώρα μπροστά στην πόρτα του Τσίπρα δεν βρίσκονται μόνο βουλευτές που μόλις παραιτήθηκαν περιμένοντας να μπουν στην Αμαλίας, αλλά και πολλοί ανεξάρτητοι, πρώην υπουργοί και συνοδοιπόροι του κατά την κυβερνητική θητεία. Άνθρωποι που δεν ορίστηκαν σε θέσεις-κλειδιά του νέου κόμματος, αλλά θεωρούν θέμα χρόνου την ένταξή τους στα υπό συγκρότηση ψηφοδέλτια. Η συνάντηση του «νέου» και του «παλιού» δεν θα αργήσει, όσο και αν το κ. Τσίπρας θέλει να πείσει το κεντροαριστερό ακροατήριο ότι κάνει μια νέα προσπάθεια από το μηδέν. Στελέχη της ΕΛΑΣ σπεύδουν να τονίσουν από τώρα στους συνομιλητές τους με ό,τι αυτό συνεπάγεται ότι το καλό «πέρασμα» στις δημοσκοπήσεις δεν οφείλεται στους «γνωστούς» του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά στους ίδιους και στο «φρέσκο προφίλ». Οι άλλοι πάλι, που περιμένουν στην πόρτα, διαθέτουν μηχανισμό και οπαδούς στις εκλογικές τους περιφέρειες, κάτι που δεν είναι σίγουρο ότι διαθέτουν τα νέα στελέχη της ΕΛΑΣ. Είναι ένα από τα διλήμματα της Αμαλίας αλλά δεν είναι το μόνο «ζόρικο». Ο κ. Τσίπρας με τα ποσοστά που «γράφει» στις δημοσκοπήσεις δεν έχει μέχρι τώρα πείσει ότι μπορεί να «χτυπήσει» την πρωτιά και να πετύχει την «ανατροπή» σκηνικού. Δεν έχει πει αν και με ποιους θα συνεργαστεί για να κάνει κυβέρνηση αν βρεθεί στο σημείο που επιθυμεί. Αντιθέτως είναι σε ανοιχτή σύγκρουση με το ΠΑΣΟΚ, το οποίο, όπως και η ΕΛΑΣ ποντάρει στην επανεκκίνηση του Σεπτεμβρίου για μια πιο δυναμικότερη πορεία. Το ΠΑΣΟΚ αν χάσει το τραίνο της επιστροφής (κοντά) στη δεύτερη δημοσκοπική θέση θα κινδυνεύσει αργά ή γρήγορα να χάσει και την τελευταία ευκαιρία προς τον διακηρυγμένο στόχο του.
Το αίτημα της πολιτικής αλλαγής είναι ισχυρό σε όλα τα γκάλοπ, αλλά η ΝΔ παραμένει πρώτη. Με τον κατακερματισμό της αντιπολίτευσης να αποκτά «μόνιμα» χαρακτηριστικά, τα «ζόρια» είναι μπροστά για κάθε κόμμα που αισθάνεται ότι μπορεί να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο. Εάν δε, οι εκλογές γίνουν όπως όλα δείχνουν τον Απριλομάη του 2027, τότε μόνο όποιος έχει «εφόδια» για το δρόμο αντοχής θα καταφέρει να επικρατήσει στη μάχη της αντιπολίτευσης. Στη ΔΕΘ, πριν ή μετά, δεν αρκούν οι εξαγγελίες ή η ανάπτυξη του προγράμματος από το κάθε κόμμα. Οι πολίτες περιμένουν ένα πειστικό αφήγημα για το πως η ζωή τους μπορεί να αλλάξει προς το καλύτερο και όχι μόνο για το διάστημα που ισχύουν τα όποια επιδόματα…