Πρόκειται για τη συσπείρωση γύρω από τη «σημαία», όπως λένε οι ειδικοί αναλυτές, που ανάλογα με τις εξελίξεις, αυξάνεται ή «μαζεύεται», υπέρ ή εις βάρος του προφίλ του κάθε κόμματος.

Δεν υπάρχουν ακόμη ασφαλείς προβλέψεις- το μόνο σίγουρο είναι ότι οι εκλογές πλησιάζουν και αυτή η παραδοχή από μόνη της δημιουργεί μια επιπλέον κινητικότητα στην πολιτική σκακιέρα. Είτε οι εκλογές γίνουν στην ώρα τους, όπως επαναλαμβάνει κάθε φορά ο πρωθυπουργός όταν ακούγονται διαφορετικά σενάρια, είτε τελικώς επισπευστούν για το χ ή ψ λόγο, τα κόμματα οργανώνονται (όπως μπορεί το καθένα) για μια εκλογική αναμέτρηση, που για κάποια από αυτά θα εξελιχθεί σε δοκιμασία του τύπου «ο θάνατός σου η ζωή μου». Μέχρι στιγμής το μόνο που ξέρουμε και δεν αμφισβητείται είναι ότι η Νέα Δημοκρατία είναι πρώτη και με μεγάλη διαφορά από το δεύτερο κόμμα. Καταγράφει στις πρόσφατες δημοσκοπήσεις από τα μεγαλύτερα ποσοστά που είχε δε μετά από τις ευρωεκλογές, όπου βέβαια είδε επίσης να της κουνάει το μαντήλι ένα ποσοστό περίπου 13 ποσοστιαίων μονάδων και μαζί η βεβαιότητα περί αυτοδυναμίας.  Ταυτόχρονα η Νέα Δημοκρατία «βλέπει» βελτίωση σε όλους τους ποιοτικούς δείκτες και ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναβαθμίζει το ήδη ισχυρό στίγμα του στην καταλληλότητα για πρωθυπουργός, Πρόκειται για μια δημοσκοπική εξέλιξη  που δείχνει τη δυνατότητα της κυβερνητικής παράταξης να προσελκύσει ευρύτερα κοινά, κουνώντας τη «βελόνα»  πάνω από το «ψυχολογικό όριο» του 30%. Το μήνυμα των πολιτών είναι ότι σε μια περίοδο με τη «φωτιά» του πολέμου γύρω τους προτιμούν ένα περιβάλλον πολιτικής σταθερότητας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι παύουν να ανησυχούν για την ακρίβεια και τη συρρίκνωση της εισοδηματικής τους δυνατότητας και προοπτικής- χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δίνουν όρκο προσήλωσης στη ΝΔ, βρέξει-χιονίσει και ενώ οι αβεβαιότητες χτυπούν με σφοδρότητα την πόρτα του καθένα και της καθεμιάς.

Η κυβερνητική παράταξη –σύμφωνα με την Opinion Poll  που άνοιξε το νέο κύκλο των δημοσκοπήσεων μετά από την έναρξη του πολέμου-  κερδίζει 2,5 μονάδες σε σχέση με τον Ιανουάριο και το 31,4% (από 29%) επιλέγει τον Κυριάκο Μητσοτάκη για την πρωθυπουργία. Το ΠΑΣΟΚ είχε 13,4% τον Ιανουάριο και σε αυτήν την δημοσκόπηση της ίδιας εταιρείας γράφει 13,2%, ενώ ο Νίκος Ανδρουλάκης έρχεται τέταρτος στην καταλληλότητα για πρωθυπουργός με 5,8% από 6,1%. Μισή μονάδα κερδίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά συνεχίζει τις χαμηλές δημοσκοπικές μονοψήφιες πτήσεις, καταγράφοντας 4,7%- μικρή πτώση σημειώνουν η Πλεύση Ελευθερίας, η Ελληνική Λύση και το ΚΚΕ, μικρή άνοδο η Φωνή Λογικής, ενώ τα εκκολαπτόμενα κόμματα Τσίπρα και Καρυστιανού καταγράφουν πτωτική τάση. Την ίδια ώρα κυριαρχεί ανησυχία  στο εκλογικό σώμα για πιθανές παρενέργειες και στη χώρα μας από τον πόλεμο, η οποία φτάνει στο 85,4%, οδηγώντας τους ψηφοφόρους να ζητούν «σταθερότητα»  σε ποσοστό 73,%, με το 55,1% να λέει ότι στις επόμενες εκλογές θα ψηφίσει περισσότερο για να υπάρξει πολιτική σταθερότητα και μόλις το 34,1% για να εκφράσει διαμαρτυρία. Στη δε παράσταση νίκης είναι εντυπωσιακό το ότι το 61,1% βλέπει τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ το 3,3%!

Είναι προφανές ότι το κεντρικό σύνθημα του ΠΑΣΟΚ, ειδικά σε αυτήν την συνθήκη και παρά τις όποιες προσπάθειες, κόβει ελάχιστα εισιτήρια. Τι λέει; Λέει ότι στόχος του είναι η νίκη, έστω με μία ψήφο παραπάνω και εννοεί ότι από αύριο κιόλας μπορεί να κάνει «θαύματα» και να αρχίσει να πετσοκόβει στο π και φ τη διαφορά του από τη Νέα Δημοκρατία. Αλλά επειδή …θαύματα δεν γίνονται κι αν … γίνονται κρατούν ελάχιστες μέρες, δύσκολα μπορεί να πιστέψει ο οποιοσδήποτε ότι το ΠΑΣΟΚ κουνάει πλέον με ευκολία τη βελόνα και μάλιστα την απογειώνει, σε βαθμό που να εγγυάται ένα ντέρμπι από τα παλιά, μεταξύ πρώτου και δεύτερου κόμματος. Οι ειδικοί αναλυτές ωστόσο διατηρούν –και καλά κάνουν- τις επιφυλάξεις τους για τη ροή των πραγμάτων στην πολιτική σκακιέρα, διότι μετά από τη συσπείρωση γύρω από τη «σημαία», γύρω από τις εκάστοτε κυβερνήσεις όταν ξεσπά φωτιά πολέμου, έρχεται και ο αναστοχασμός και μετά ο λογαριασμός και μετά ανοίγει η «ταμπακιέρα».

Στο ΠΑΣΟΚ πάλι φαίνεται ότι κέρδισαν από τη θεσμική και υπεύθυνη συμπεριφορά στην αρχή της σύρραξης, αλλά έχοντας το βλέμμα στη μικρότερη εικόνα, αυτή προς το Συνέδριο και την καταγραφή των συσχετισμών, άρχισαν να χάνουν την μπάλα, που υπό προϋποθέσεις θα μπορούσαν να διατηρούν στα πόδια τους.

Η επιχείρηση-διεύρυνση παραλίγο να τινάξει στον αέρα όλες τις προσδοκίες τους, καθώς η προχειρότητα, τα «φάλτσα» και τα παρατράγουδα αποκάλυψαν μια κατάσταση που κάθε άλλο παρά αναβαθμίζει την εικόνα ενός κόμματος με διακηρυγμένο στόχο ότι θέλει και μπορεί να κυβερνήσει ξανά. Ναι, αν είχε το ΠΑΣΟΚ 20%, όπως υποστήριξε ο Αρκάς πολιτικός, δεν θα γινόταν συζήτηση για τον κ. Πελεγρίνη, ούτε ίσως για το ότι δύο πρόσωπα από τη λίστα της διεύρυνσης απόρησαν δημοσίως πως βρέθηκαν σε αυτήν! «Περασμένα-ξεχασμένα» θα ήταν και «όλα καλά», «ουδείς αλάνθαστος» και τα συναφή δικαιολογητικά για αμήχανες καταστάσεις. Όμως, το ΠΑΣΟΚ καλείται να δώσει μια σκληρή μάχη για να επιβιώσει από το χειρότερο σενάριο και να διατηρήσει καταρχάς τη δεύτερη θέση, που θα σημάνει και τη χάραξη στρατηγικής για την κατάκτηση εκ νέου της πολιτικής ηγεμονίας στο χώρο της κεντροαριστεράς. Αυτά δείχνουν μέχρι στιγμής οι δημοσκοπήσεις, όχι άλλα.

Δεν μπορεί να καταναλώνει πολύτιμη ενέργεια αναζητώντας κόκκους διεύρυνσης στην κινούμενη άμμο της ευρύτερης κεντροαριστεράς, αντί να επιχειρεί να διευρύνει τις δυνάμεις του με τις καθημερινές αποτελεσματικές μάχες. Το κάθε κόμμα οφείλει να επιχειρεί τη διεύρυνση γενικώς αλλά και να θεωρεί καλοδεχούμενα τα πρόσωπα που θέλουν να συστρατευτούν, αρκεί η σχετική προσπάθεια να μην γίνεται τσάτρα-πάτρα και να μην δείχνει προχειρότητα.

Το ΠΑΣΟΚ ποντάρει στο προφίλ της υπευθυνότητας, ειδικά στις δύσκολες στιγμές και όταν κάποια από τα βήματά του εξελίσσονται σε ανέκδοτα που κόβουν πολλά εισιτήρια στις συζητήσεις των αντιπάλων του, μόνο χάνει, δεν κερδίζει στη μεγάλη εικόνα. Ας ανοίξει πρώτα τις πόρτες του στην κάθε διαφορετική άποψη εντός του κόμματός του κι ας συζητήσει τέλος πάντων με ειλικρίνεια στο Συνέδριο για τους κανόνες του παιχνιδιού προς τις εκλογές, με φόντο την επιχείρηση υπέρβασης της ακούνητης βελόνας. Ο χρόνος είναι ελάχιστος.