Ημέρα με την ημέρα, εβδομάδα με την εβδομάδα που συνεχίζεται ο πόλεμος του Κόλπου Νο2 καθίσταται σαφές ότι ο σχεδιασμός των Αμερικανών δεν ήταν αυτός που τουλάχιστον οι ίδιοι ανέμεναν να εξελιχθεί, δεν είναι βέβαιο όμως ότι το ίδιο συμβαίνει και με τους Ισραηλινούς, που ασφαλώς και έχουν βαθύτερη γνώση του τι θα αντιμετώπιζαν στο γειτονικό τους Ιράν

Μήπως το σχεδίαζαν και χρόνια.

Το ότι το τοπίο είναι θολό στη Μέση Ανατολή, η ζημιά απλώνεται σε όλα τα μήκη και πλάτη της περιοχής, πολλώ δε μάλλον στους «untouchables» του Κόλπου, τα Εμιράτα, το Κατάρ και τη Σαουδική Αραβία, είναι επίσης ξεκάθαρο. Παρά τον τεράστιο πλούτο που διαθέτουν, η ζημιά που υφίστανται είναι πολύ μεγάλη και όχι μόνο στις ενεργειακές τους υποδομές, αλλά στην εικόνα που είχαν χτίσει ως το απόλυτο παγκόσμιο safe haven για πλούσιους, ακόμα και για επενδυτές που βρίσκονται σε γκρίζες ζώνες. Από Ρώσους ολιγάρχες μέχρι πολιτικούς εξόριστους ή φυγόποινους απ’ όλο τον κόσμο.

Το χρυσό οικοδόμημα του Κόλπου απεδείχθη μέσα σε λίγες ημέρες ότι… μπάζει από παντού και θα πάρει ίσως χρόνια να ξανάρθει στα καλά του, όσα δισεκατομμύρια δολάρια και αν ξοδευτούν, αλλά αυτό βέβαια είναι ένα παρεπόμενο του πολέμου, το οποίο δεν αφορά την παγκόσμια οικονομία εφόσον δεν δημιουργηθεί μείζον πρόβλημα στις ενεργειακές τους υποδομές. Λεφτά έχουν, θα βρουν τη λύση.

Ομως το όλο και πιο πιθανό πλέον ενδεχόμενο ενός παρατεταμένου πολέμου έχει αρχίσει να κάνει ορατά τα αρνητικά παρεπόμενά του στην παγκόσμια οικονομία και ακόμα είναι… στο πρελούδιο της κρίσης. Δεν υπάρχει report επενδυτικού οίκου, κεντρικής τράπεζας, ιδιωτικού πιστωτικού ιδρύματος ή ενεργειακού φορέα που να μην προβλέπει ότι οι επιπτώσεις -ακόμα και να μείνει έτσι όπως έχει η κατάσταση στη Μέση Ανατολή- θα επιφέρουν τεράστια αναστάτωση και βλάβες στην παγκόσμια οικονομία. Υφεση, αύξηση πληθωρισμού, άνοδο επιτοκίων, με ό,τι συνεπάγονται τα τρία αυτά πλήγματα που αγγίζουν κατευθείαν την καθημερινότητα εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων.

Στο μεταξύ, ας μη διαφεύγει της προσοχής μας ότι καθημερινά, με τη συμπεριφορά και τις δηλώσεις των Αμερικανών αξιωματούχων, αλλάζουν χέρια δισεκατομμύρια δολάρια, χάνονται και κερδίζονται περιουσίες. Η ημέρα στις αγορές ξεκινάει με δηλώσεις και πληροφορίες των διεθνών Μέσων για μετακινήσεις χιλιάδων Αμερικανών στρατιωτών που ετοιμάζονται για χερσαίες επιχειρήσεις και βυθίζουν τα χρηματιστήρια. Και καταλήγει με μια δήλωση του ΥΠΕΞ Ρούμπιο, ότι θα τα καταφέρουμε χωρίς χερσαίες επιχειρήσεις. Αλλη μέρα ο πρόεδρος Τραμπ ξυπνάει (τον κόσμο όλο) με δηλώσεις για διαπραγματεύσεις και καταλήγει με κατάρες για κολασμένη νύχτα. Ολα πάνω-κάτω και τανάπαλιν. Ενδιαμέσως, ο αντιπρόεδρος Βανς ψέγει τον Νετανιάχου ότι παραπλάνησε τον πρόεδρο Τραμπ για την έκβαση του πολέμου στον Κόλπο.

Η εικόνα αυτή μεσούσης της πολεμικής αναμέτρησης μεταξύ επιτελείου και συμμάχων δεν δείχνει συντεταγμένη πορεία και σχεδιασμό και όσο επιτείνεται αυτή η εικόνα τόσο το Ιράν δεν θα υποχωρεί, παρά το γεγονός ότι έχει υποστεί βαρύτατα πλήγματα, αλλά εμφανώς αντέχει ακόμα. Το αποτέλεσμα δυστυχώς της αντοχής αυτής δεν μοιάζει να είναι η υποχώρηση των Αμερικανών γιατί η κοινή γνώμη και τα διεθνή media δεν φαίνεται να αγοράζουν το αρχικό σενάριο της «αυτοανακήρυξης» του Τραμπ ως νικητή.

Μέγα εμπόδιο είναι και το Ισραήλ, αφού ο Νετανιάχου καταφανώς δεν θέλει να σταματήσει τώρα η επιχείρηση που ξεκίνησε και ημέρα με την ημέρα πλήττει και αποδυναμώνει τον μεγάλο εχθρό του κράτους του. Αντιθέτως, θέλει να καθαρίσει, όσο γίνεται, και τους θύλακες αντίστασης στον Λίβανο, γι’ αυτό και ομιλεί για τεράστιο οπλικό απόθεμα της Χεζμπολάχ κρυμμένο στα έγκατα της Βηρυτού και πέριξ, το οποίο διέθεσε μυστικά το Ιράν τα τελευταία χρόνια.

Μοιάζει δυστυχώς τώρα, σχεδόν έναν μήνα μετά τις πρώτες επιθέσεις στο Ιράν, ότι η εμπλοκή είναι πιο κοντά στα όρια να εξαπλωθεί απ’ ό,τι να τελειώνει ή κάτι σαν ένα μπρα ντε φερ με άγνωστη διάρκεια ή έστω τόση όσο να ανατρέψει και να αναστατώσει την οικονομία και μαζί την καθημερινότητά μας.

Ο,τι ισχύει για την Ευρώπη, ισχύει και για εμάς. Ευτυχώς, όπως και σε όλες τις άλλες κρίσεις που προκλήθηκαν είτε από διεθνή γεγονότα (COVID), είτε από δική μας ευθύνη (κρίση χρέους), υπάρχει προστασία. Αυτή η ευρωπαϊκή ασπίδα που ακόμα και σήμερα μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης έχει προσφέρει περί τα 35 δισ. ευρώ στη χώρα για την πανδημία ή και πιο πριν περί τα 290 δισ. ευρώ με τα τρία μνημόνια. Και σήμερα, αν η χώρα τηρεί τους δημοσιονομικούς κανόνες που έχουν τεθεί από την Ε.Ε., όταν έρθει η ώρα και εφόσον χρειαστεί μια νέα μεγάλη ενίσχυση (διαδικασίες ρήτρας διαφυγής), η Ελλάδα θα μπορέσει να αντιμετωπίσει τα οδυνηρά επίχειρα του πολέμου στη Μέση Ανατολή. Από την Ευρώπη… για να μην ξεχνιόμαστε.