Βασίλης Στεφανακίδης

Ξανά στον κύκλο του «βόηθα Παναγιά!»

  • Βασίλης Στεφανακίδης



 
Σε μια επικίνδυνη περιδίνηση έχει μπει τις τελευταίες  ημέρες τόσο η κυβέρνηση όσο και η Ελληνική οικονομία και οι όποιες ελπίδες είχαν  διαφανεί στη διάρκεια του καλοκαιριού ήταν μάλλον προσωρινές και χωρίς μεγάλη διάρκεια.

Το νέο σκηνικό άρχισε να  εμφανίζεται από τα εγκαίνια της ΔΕΘ όταν οι χλωμές και άνευ ουσιαστικού αντικρίσματος εξαγγελίες του πρωθυπουργού, δημιούργησαν μια παγωμάρα, καθώς είχαν καλλιεργηθεί υπέρμετρες προσδοκίες από την ίδια την κυβέρνηση λογαριάζοντας χωρίς την...τρόικα.

Η δεύτερη ψυχρολουσία ήρθε από το Βερολίνο όπου έξω από τις επίσημες δηλώσεις  στήριξης και αβροφροσύνης της Μέρκελ, η Γερμανίδα καγκελάριος  φέρεται να είπε στον Ελληνα πρωθυπουργό, όταν αυτός της ανέπτυξε το σχέδιο του να βγει στις αγορές και να μην πάρει τα υπόλοιπα χρήματα από το ΔΝΤ αλλά και τον προγραμματισμό για φοροελαφρύνσεις, πως κατά τη γνώμη της παίρνει πολύ μεγάλο προσωπικό ρίσκο.

Δεν πρόλαβε να γυρίσει στην Αθήνα ο πρωθυπουργός και οι αγορές άρχισαν και πάλι τα παιγνίδια, συνεπικουρούμενες από τα διάφορα διεθνή μέσα και πρακτορεία που άρχισαν να  ...αναλύουν τις δυσκολίες ενός τέτοιου εγχειρήματος.

 Και φυσικά τα  περίφημα spreads, την ύπαρξη και τη δυναμική των οποίων  είχαμε ξεχάσει  εδώ και καιρό, ξαναμπήκαν στο κάδρο για να υπενθυμίσουν στον πρωθυπουργό και τους επιτελείς του, πως οι αγορές δεν διαπραγματεύονται γιατί δεν είναι ούτε τρόικα ούτε Μέρκελ.

Λειτουργούν με τους δικούς τους κανόνες, αναζητώντας  ένα ασφαλές περιβάλλον για τις επενδύσεις τους. Και οι “γάτοι” της αγοράς, είναι οι πρώτοι που μυρίζονται τον κίνδυνο, τα ρίσκα και το αξιόχρεο μιας χώρας. Όπως είναι αυτοί που πρώτοι  επισημαίνουν κατά πόσο μια κυβέρνηση είναι σταθερή και μπορεί να εγγυηθεί ότι θα τηρήσει τις δεσμεύσεις απαρέγκλιτα.

Και μάλλον κάτι... βλέπουν για να ανεβάσουν μέσα σε λίγες μέρες την απόδοση του δεκαετούς ομολόγου στο 6,8%, επιτόκιο απαγορευτικό για να βγει μια χώρα  να ζητήσει  δανεικά από την αγορά. Έτσι το μήνυμα που στέλνουν στην κυβέρνηση είναι να το ξανασκεφτεί πριν γυρίσει την πλάτη στα 16 δισ. του ΔΝΤ και να επανεξετάσει τους λογαριασμούς της, αναφορικά με το χρηματοδοτικό κενό των επομένων ετών.

 Από την άλλη είναι και η εικόνα της κυβέρνησης που δεν είναι απλά απογοητευτική αλλά δίνει την εικόνα της απλής διεκπεραίωσης μέχρι να γίνουν οι εκλογές και να παραδώσουν.

Δεν εξηγούνται διαφορετικά οι συνεχείς έριδες μεταξύ υπουργών από το ίδιο κόμμα αλλά και τα ρήγματα  στη συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ που συνεχώς διευρύνονται από επουσιώδη έως ουσιώδη θέματα.

 Ένας άλλος μύθος που φαίνεται να διαλύεται οσονούπω, είναι και η περίφημη διαπραγμάτευση για τη βιωσιμότητα τους χρέους. Ένα θέμα που σέρνεται και πάει από αναβολή σε αναβολή και κάθε τόσο το συναρτούν από τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα.

Όμως  αυτές οι διαπραγματεύσεις που άρχισαν εκ νέου χθες, όπως όλα δείχνουν, θα τραβήξουν επί μακρόν και δεν αποκλείεται να συνεχίζονται και  στις αρχές του νέου χρόνου οπότε το πιθανότερο είναι να πέσουν πάνω στην επίσημη έναρξη της προεκλογικής περιόδου.
Και φυσικά δεν βλέπω καθόλου πιθανό η Μέρκελ να κλείσει τη ρύθμιση του χρέους και να την κάνει ουσιαστικά δώρο στον Τσίπρα. Την βολεύει(τρόπος του λέγειν) να δεσμεύσει τον επόμενο πρωθυπουργό και την κυβέρνηση του με υπογραφές και ει δυνατόν μια νέα χρηματοδότηση και τρίτο μνημόνιο στην περίπτωση που οι αγορές συνεχίζουν να προσφέρουν όπως σήμερα τόσο ακριβά το χρήμα τους.

Στο δια ταύτα, φρονώ πως για άλλη μια φορά μπαίνουμε σε ένα νέο κύκλο περιπέτειας κι αυτή τη φορά όλα τα προηγούμενα θα μοιάζουν με χάδι.

 
Σε μια επικίνδυνη περιδίνηση έχει μπει τις τελευταίες  ημέρες τόσο η κυβέρνηση όσο και η Ελληνική οικονομία και οι όποιες ελπίδες είχαν  διαφανεί στη διάρκεια του καλοκαιριού ήταν μάλλον προσωρινές και χωρίς μεγάλη διάρκεια.

Το νέο σκηνικό άρχισε να  εμφανίζεται από τα εγκαίνια της ΔΕΘ όταν οι χλωμές και άνευ ουσιαστικού αντικρίσματος εξαγγελίες του πρωθυπουργού, δημιούργησαν μια παγωμάρα, καθώς είχαν καλλιεργηθεί υπέρμετρες προσδοκίες από την ίδια την κυβέρνηση λογαριάζοντας χωρίς την…τρόικα.

Η δεύτερη ψυχρολουσία ήρθε από το Βερολίνο όπου έξω από τις επίσημες δηλώσεις  στήριξης και αβροφροσύνης της Μέρκελ, η Γερμανίδα καγκελάριος  φέρεται να είπε στον Ελληνα πρωθυπουργό, όταν αυτός της ανέπτυξε το σχέδιο του να βγει στις αγορές και να μην πάρει τα υπόλοιπα χρήματα από το ΔΝΤ αλλά και τον προγραμματισμό για φοροελαφρύνσεις, πως κατά τη γνώμη της παίρνει πολύ μεγάλο προσωπικό ρίσκο.

Δεν πρόλαβε να γυρίσει στην Αθήνα ο πρωθυπουργός και οι αγορές άρχισαν και πάλι τα παιγνίδια, συνεπικουρούμενες από τα διάφορα διεθνή μέσα και πρακτορεία που άρχισαν να  …αναλύουν τις δυσκολίες ενός τέτοιου εγχειρήματος.

 Και φυσικά τα  περίφημα spreads, την ύπαρξη και τη δυναμική των οποίων  είχαμε ξεχάσει  εδώ και καιρό, ξαναμπήκαν στο κάδρο για να υπενθυμίσουν στον πρωθυπουργό και τους επιτελείς του, πως οι αγορές δεν διαπραγματεύονται γιατί δεν είναι ούτε τρόικα ούτε Μέρκελ.

Λειτουργούν με τους δικούς τους κανόνες, αναζητώντας  ένα ασφαλές περιβάλλον για τις επενδύσεις τους. Και οι “γάτοι” της αγοράς, είναι οι πρώτοι που μυρίζονται τον κίνδυνο, τα ρίσκα και το αξιόχρεο μιας χώρας. Όπως είναι αυτοί που πρώτοι  επισημαίνουν κατά πόσο μια κυβέρνηση είναι σταθερή και μπορεί να εγγυηθεί ότι θα τηρήσει τις δεσμεύσεις απαρέγκλιτα.

Και μάλλον κάτι… βλέπουν για να ανεβάσουν μέσα σε λίγες μέρες την απόδοση του δεκαετούς ομολόγου στο 6,8%, επιτόκιο απαγορευτικό για να βγει μια χώρα  να ζητήσει  δανεικά από την αγορά. Έτσι το μήνυμα που στέλνουν στην κυβέρνηση είναι να το ξανασκεφτεί πριν γυρίσει την πλάτη στα 16 δισ. του ΔΝΤ και να επανεξετάσει τους λογαριασμούς της, αναφορικά με το χρηματοδοτικό κενό των επομένων ετών.

 Από την άλλη είναι και η εικόνα της κυβέρνησης που δεν είναι απλά απογοητευτική αλλά δίνει την εικόνα της απλής διεκπεραίωσης μέχρι να γίνουν οι εκλογές και να παραδώσουν.

Δεν εξηγούνται διαφορετικά οι συνεχείς έριδες μεταξύ υπουργών από το ίδιο κόμμα αλλά και τα ρήγματα  στη συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ που συνεχώς διευρύνονται από επουσιώδη έως ουσιώδη θέματα.

 Ένας άλλος μύθος που φαίνεται να διαλύεται οσονούπω, είναι και η περίφημη διαπραγμάτευση για τη βιωσιμότητα τους χρέους. Ένα θέμα που σέρνεται και πάει από αναβολή σε αναβολή και κάθε τόσο το συναρτούν από τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα.

Όμως  αυτές οι διαπραγματεύσεις που άρχισαν εκ νέου χθες, όπως όλα δείχνουν, θα τραβήξουν επί μακρόν και δεν αποκλείεται να συνεχίζονται και  στις αρχές του νέου χρόνου οπότε το πιθανότερο είναι να πέσουν πάνω στην επίσημη έναρξη της προεκλογικής περιόδου.
Και φυσικά δεν βλέπω καθόλου πιθανό η Μέρκελ να κλείσει τη ρύθμιση του χρέους και να την κάνει ουσιαστικά δώρο στον Τσίπρα. Την βολεύει(τρόπος του λέγειν) να δεσμεύσει τον επόμενο πρωθυπουργό και την κυβέρνηση του με υπογραφές και ει δυνατόν μια νέα χρηματοδότηση και τρίτο μνημόνιο στην περίπτωση που οι αγορές συνεχίζουν να προσφέρουν όπως σήμερα τόσο ακριβά το χρήμα τους.

Στο δια ταύτα, φρονώ πως για άλλη μια φορά μπαίνουμε σε ένα νέο κύκλο περιπέτειας κι αυτή τη φορά όλα τα προηγούμενα θα μοιάζουν με χάδι.

Απόρρητο Απόρρητο