Βασίλης Στεφανακίδης

Λέγεται πως όταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια ο Θεός κρυφογελά. Κάτι που, όπως δείχνουν οι εξελίξεις, επιβεβαιώνεται για άλλη μία φορά με αφορμή τη νέα έξαρση της επιδημίας όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά παγκοσμίως

Ορισμένες φορές αδυνατώ να καταλάβω πώς γίνεται μια δικαστική απόφαση να ερμηνεύεται από τον καθέναν κατά το δοκούν. Γιατί; Μήπως οι δικαστές δεν μπορούν να εκφραστούν στις αποφάσεις τους με σαφήνεια που δεν επιδέχεται παρερμηνείες ή μήπως γιατί οι ενδιαφερόμενοι κι αυτοί που «νοιάζονται» για τους ενδιαφερόμενους έχουν δικό τους κώδικα αντίληψης των αποφάσεων;

Είναι παρήγορο το γεγονός ότι ο πολιτικός κόσμος της χώρας μπροστά στους εθνικούς κινδύνους που ανέκυψαν από τον προκλητικό και ταραχοποιό γείτονα εμφανίζεται -με τις όποιες επί μέρους διαφοροποιήσεις- ενωμένος.

Μπορεί να μας βολεύει να τον χαρακτηρίζουμε τρελό, μεγαλομανή, σουλτάνο, ταραξία της περιοχής, καταπατητή του διεθνούς δικαίου, δικτάτορα με κοινοβουλευτικό μανδύα και επικίνδυνο ψυχοπαθή. Όλα αυτό όμως δεν μπορούν να επισκιάσουν το γεγονός πως κινείται διαχρονικά με συγκεκριμένο σχέδιο κι αυτά που λέει τα εννοεί.

Ο θεσμικός ρόλος της αντιπολίτευσης, μείζονος και ελάσσονος, είναι να κρίνει το έργο της κυβέρνησης, να καταγγέλλει λάθη και παραλείψεις και κυρίως να καταθέτει προτάσεις προς όφελος της χώρας και των πολιτών και, αν έχει τη γενναιότητα, να στηρίζει αποφάσεις που είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. 

Ακόμα και στα πιο μαύρα χρόνια των μνημονίων, το ελληνικό καλοκαίρι ήταν ένα βάλσαμο και μια  αχτίδα αισιοδοξίας για όλους και όχι μόνο για αυτούς που ασχολούνται με τον τουρισμό. 

Βιαστήκαμε, όπως φαίνεται, να θεωρήσουμε πως ξεμπερδέψαμε με τον κορωνοϊό και να αρχίσουμε να κάνουμε όνειρα ομαλής και σταδιακής επιστροφής στην κανονικότητα. Βιαστήκαμε να πετάξουμε τις μάσκες και να αρχίσουμε τον συγχρωτισμό, τα γλέντια,τα πανηγύρια και τους ασπασμούς.

Να αρχίσουμε από τα αυτονόητα και μη αμφισβητούμενα. Η υγειονομική και κατ’ επέκταση οικονομική κρίση που πλήττει τη χώρα μας είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο και δεν είναι αποτέλεσμα έργων και παραλείψεων της παρούσας κυβέρνησης. Η αντίδραση με μέτρα υγειονομικά και οικονομικά, ναι, είναι ευθύνη της κυβέρνησης.