Βασίλης Στεφανακίδης

ΔΕΗ: Οπως πάντα, ο λογαριασμός στους πελάτες

  • Βασίλης Στεφανακίδης


Η ιστορία της ΔΕΗ διαχρονικά, από τη Μεταπολίτευση και εντεύθεν, είναι μια διαρκής επισώρευση εγκληματικών λαθών τόσο ενδοεπιχειρησιακά όσο και από όλες τις κυβερνήσεις που πέρασαν για να φτάσουμε στο σημερινό κατάντημα και τον κίνδυνο χρεοκοπίας

Διοικήσεις που δεν είχαν το ανάστημα να πουν «όχι» στους πολιτικούς τους προϊσταμένους και στα ισχυρά συνδικάτα των εργαζομένων που απειλούσαν με κατέβασμα του διακόπτη αν δεν έπαιρναν αυτά που συνεχώς διεκδικούσαν και, κυρίως, χωρίς εμπειρία στο αντικείμενο με το οποίο ασχολούνταν.

Μισθοί-ρετιρέ για τους εργαζομένους, προσλήψεις σχεδόν πάντα με ρουσφετολογικό τρόπο και όχι αξιοκρατικά, σε σημείο που κάποια στιγμή στη ΔΕΗ απασχολούνταν 40.000 εργαζόμενοι και υπήρχαν 27 κηπουροί για τις γλάστρες στο κεντρικό κτίριο γραφείων στην οδό Βερανζέρου!

Αλλες εποχές τότε, στις δεκαετίες του ’80 και του ’90, και το φέουδο της ΔΕΗ μπορούσε όταν δεν έβγαιναν τα νούμερα να προβαίνει διαρκώς σε αυξήσεις τιμολογίων για να μπορεί να καλύπτει τις αυξημένες δαπάνες λειτουργίας του μεγαλύτερου εργοδότη της χώρας.

Οι καιροί, όμως, άλλαξαν και η χώρα υποχρεώθηκε στην απελευθέρωση και της αγοράς ενέργειας και παράλληλα στην αποδοχή των αποφάσεων του Κιότο για χρηματικό πέναλτι στις εκπομπές ατμοσφαιρικών ρύπων.
Απροετοίμαστες η ΔΕΗ και οι διοικήσεις της στο νέο επιχειρηματικό τοπίο δραστηριοποίησης της Επιχείρησης, απλώς έβλεπαν χρόνο με τον χρόνο την κατάρρευση της μεγαλύτερης επιχείρησης της χώρας χωρίς να κάνουν τίποτα και να νοιάζονται μόνο για τα κεκτημένα και τους υψηλότατους μισθούς τους.

Δεν προχώρησαν σε επενδύσεις στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, δηλαδή στην καθαρή ενέργεια, δεν περιόρισαν τις δαπάνες και τα λειτουργικά έξοδα, δεν εκπόνησαν κάποιο σχέδιο με βάση την αλλαγή των δεδομένων και όδευαν αμέριμνοι προς το μοιραίο.

Και όχι μόνο αυτό, αλλά ακόμα και όταν ήξεραν και τα μικρά παιδιά πως το μέλλον των λιγνιτικών μονάδων δεν υπήρχε, η ΔΕΗ προχωρούσε σε νέα επένδυση λιγνιτικής μονάδας στην Πτολεμαΐδα, ύψους 1,5 δισ., η οποία όταν μπει σε λειτουργία -αν μπει- θα είναι ζημιογόνα από την πρώτη ώρα λειτουργίας λόγω του κόστους των ρύπων!

Είναι βέβαια βολικό και εύκολο να πει κανείς πως ο ΣΥΡΙΖΑ με τις λάθος επιλογές του βούλιαξε τη ΔΕΗ. Ναι, έχει βαρύτατες ευθύνες γιατί τα τελευταία 4,5 χρόνια με τις ιδεολογικές αγκυλώσεις του και τους αριστερούς ερασιτεχνισμούς του έδωσε το τελειωτικό χτύπημα. Ωστόσο ο πυρήνας, του προβλήματος προϋπήρχε και ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας.

Οταν οι ιδιώτες μπήκαν στην αγορά ενέργειας, με σύγχρονο μάνατζμεντ, εξειδικευμένο προσωπικό, μικρό λειτουργικό κόστος και σύγχρονες μεθόδους παραγωγής, στη ΔΕΗ απλώς τους κοιτούσαν και επαναπαύονταν στη μεγάλη πελατειακή τους βάση.

Μια πελατειακή βάση όμως με πολλούς κακοπληρωτές και μεγαλομπαταχτσήδες, οι οποίοι φυσικά ούτε έξω από την πόρτα των ιδιωτών μπορούν να περάσουν παρά μόνο στο άσυλο της ΔΕΗ.

Και ερχόμαστε στο δύσκολο σήμερα. Ο κ. Κωστής Χατζηδάκης ανακοίνωσε πακέτο μέτρων για την προσωρινή ανακούφιση των οικονομικών της ΔΕΗ ώστε να αποφευχθεί μια ακόμα κακή έκθεση των ορκωτών λογιστών στις 24 Σεπτεμβρίου, η οποία και θα σήμαινε το τέλος της Επιχείρησης.

Πέραν των λεπτομερειών του πακέτου μέτρων και των ισχυρισμών του υπουργού πως στην τελική δεν θα υπάρξει επιβάρυνση στον καταναλωτή, η αλήθεια είναι -και θα το δούμε στους επόμενους λογαριασμούς- ότι η επιβάρυνση θα είναι σημαντική.

Τόσο στην τιμή της κιλοβατώρας όσο και στις λοιπές χρεώσεις που θα έρθουν να προστεθούν στον τελικό λογαριασμό, όπως οι ρύποι των λιγνιτικών μονάδων (λες και φταίει ο καταναλωτής αν η ΔΕΗ παράγει «βρώμικο» ρεύμα), αλλά και η μείωση της έκπτωσης συνέπειας. Ακόμα και η μείωση του ΦΠΑ, που την περιμέναμε και δεν θα τη δούμε γιατί θα συμψηφιστεί με τις αυξήσεις, δεν είναι αμελητέα. Με άλλα λόγια, όλα τα λάθη πολιτικών ηγεσιών και διοικήσεων διαχρονικά, στο τέλος, κατά τα ειωθότα, τα πληρώνουμε εμείς οι καταναλωτές είτε μέσω των τιμολογίων είτε μέσω του Προϋπολογισμού, δηλαδή των φόρων.

Απόρρητο Απόρρητο