Η Νέα Ζηλανδία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα εξαιρετικά δαπανηρό σταυροδρόμι στην προσπάθειά της να εκπληρώσει τις διεθνείς δεσμεύσεις της για τον πλανήτη.
Σύμφωνα με επίσημη ανάλυση του Υπουργείου Οικονομικών της χώρας, το Γουέλινγκτον ενδέχεται να χρειαστεί να καταβάλει έως και 5 δισεκατομμύρια δολάρια Νέας Ζηλανδίας (περίπου 2,9 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ) για την αγορά πιστώσεων άνθρακα από το εξωτερικό, προκειμένου να πιάσει τους στόχους μείωσης των εκπομπών για το 2030, όπως αυτοί ορίζονται στη Συμφωνία του Παρισιού.
Η μελέτη βασίστηκε σε προσομοιώσεις σεναρίων για τη χρήση μιας παγκόσμιας αγοράς άνθρακα υπό την εποπτεία των Ηνωμένων Εθνών. Το σύστημα αυτό επιτρέπει σε αναπτυγμένες οικονομίες να εξισορροπούν τη δική τους ρύπανση, χρηματοδοτώντας «πράσινα» έργα σε άλλα κράτη.
Το κόστος της συμμόρφωσης και το μοντέλο του ΟΗΕ
Η Νέα Ζηλανδία έχει θέσει ως στόχο τη μείωση των καθαρών εκπομπών της κατά 50% σε σχέση με τα επίπεδα του 2005 έως το 2030. Αν αυτό δεν καταστεί εφικτό μέσω εγχώριων μεταρρυθμίσεων, το Υπουργείο Οικονομικών εκτιμά ότι το κόστος εξαγοράς του στόχου θα κυμανθεί μεταξύ 4,4 και 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων Νέας Ζηλανδίας. Μάλιστα, αν η χώρα κοιτάξει ακόμα πιο μακριά, η επίτευξη του ανώτατου ορίου για το 2035 θα μπορούσε να προσθέσει επιπλέον βάρος ύψους 1,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Η τακτική αυτή δεν είναι πρωτοφανής. Χώρες με περιορισμένο γεωγραφικό χώρο ή βαριά βιομηχανία, όπως η Σιγκαπούρη, η Ιαπωνία και η Ελβετία, έχουν ήδη συνάψει παρόμοιες συμφωνίες υπό την ομπρέλα του ΟΗΕ. Αναγνωρίζοντας ότι οι εγχώριες δράσεις δεν αρκούν, επενδύουν σε προγράμματα καθαρών μεταφορών και δασικής διαχείρισης σε χώρες όπως η Ταϊλάνδη, οι Μαλδίβες και το Σουρινάμ.
Με βάση τις πρώτες δοκιμαστικές συναλλαγές, οι αναλυτές προβλέπουν τη σταδιακή άνοδο της τιμής του άνθρακα στην παγκόσμια αγορά:
2027: 54,40 δολάρια Νέας Ζηλανδίας ανά τόνο
2035: 69,97 δολάρια Νέας Ζηλανδίας ανά τόνο
Πολιτική Κόντρα: «Δεν θα στείλουμε δισεκατομμύρια στο εξωτερικό»
Η δημοσιοποίηση της έκθεσης πυροδότησε έντονη πολιτική αντιπαράθεση. Από την αγροτική εκδήλωση Fieldays κοντά στην πόλη Χάμιλτον, ο πρωθυπουργός της χώρας, Κρίστοφερ Λούξον, παραδέχθηκε τη δυσκολία του εγχειρήματος, αλλά εμφανίστηκε κατηγορηματικός:
«Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε, αλλά θέλω να διαβεβαιώσω όλους ότι δεν θα στείλουμε δισεκατομμύρια δολάρια στο εξωτερικό. Η Νέα Ζηλανδία παραμένει προσηλωμένη στην επίτευξη του στόχου του μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών έως το 2050.»
Η κεντροδεξιά κυβέρνηση συμμαχίας του Λούξον, η οποία ανέλαβε την εξουσία στα τέλη του 2023, έχει δεχθεί έντονη κριτική από την αντιπολίτευση, καθώς προχώρησε στην άρση ορισμένων περιορισμών στα ορυκτά καύσιμα και στη χαλάρωση των κλιματικών κανονισμών για τον ισχυρό αγροτικό τομέα της χώρας.
Το ρίσκο για τις διεθνείς εμπορικές συμφωνίες
Η συν-ηγέτης του Πράσινου Κόμματος, Chlöe Swarbrick, εξαπέλυσε δριμεία επίθεση κατά της κυβερνητικής στρατηγικής, συνδέοντας άμεσα την εσωτερική πολιτική με το οικονομικό κόστος. «Κάθε φορά που ο Κρίστοφερ Λούξον περιορίζει τις κλιματικές δράσεις εδώ στη χώρα μας, αυξάνει το κόστος που πρέπει να πληρώσουμε σε άλλες χώρες για να μειώσουν τις εκπομπές τους», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Παράλληλα, η Swarbrick έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για την ευρύτερη οικονομία. Μια ενδεχόμενη αποτυχία της Νέας Ζηλανδίας να πιάσει τα ορόσημα του 2030 δεν θα πλήξει μόνο το περιβαλλοντικό της προφίλ, αλλά θα μπορούσε να θέσει σε σοβαρό κίνδυνο τις ζωτικής σημασίας εμπορικές συμφωνίες με το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και οι δύο περιλαμβάνουν νομικά δεσμευτικές ρήτρες για την κλιματική προστασία.
Διαβάστε ακόμη
Οι ΗΠΑ πλήττουν ξανά το Ιράν – Η Τεχεράνη κλείνει τα Στενά του Ορμούζ
ΔΕΗ – Vodafone: Πώς δημιουργείται ένας νέος τηλεπικοινωνιακός πόλος απέναντι στον ΟΤΕ
Όμιλος ΗΡΑΚΛΗΣ: Επενδύσεις 600 εκατ. ευρώ έως το 2030 και ισχυρό αποτύπωμα στο Ελληνικό (γραφήματα)
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.