Διεθνή

Onlyfans: Η «moneymaking» συνδρομητική πλατφόρμα που αλλάζει τη βιομηχανία του πορνό

  • newsroom


Η Fenix International, μητρική εταιρεία της OnlyFans με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο, αύξησε τα κέρδη της στα 390 εκατ. δολάρια το 12μηνο που μεσολάβησε από πέρυσι τον Μάρτιο

Κάθε μέρα, εκατοντάδες άνδρες πληρώνουν την Ντάνι Χάργουντ για να πραγματοποιήσει τις σεξουαλικές τους φαντασιώσεις και να ενισχύσει την αυτοεκτίμησή τους. Μοναδικό της καθήκον είναι να ευχαριστεί τις επιθυμίες των πελατών με το να παρουσιάζεται γυμνή, ή ντυμένη «νοσοκόμα» ή για τους πιο τολμηρούς ως «dominatrix».

Πρόκειται για ένα από τα πιο ακριβοπληρωμένα μέλη του Onlyfans, όπου οι συνδρομητές – κυρίως άνδρες- στρέιτ, γκέι και όχι μόνο – πληρώνουν μοντέλα και influencers,  από 5 έως 20 δολάρια το μήνα, για να παρακολουθούν «πικάντικο» περιεχόμενο διαδικτυακά. Με αυτή την πρόσβαση, οι συνδρομητές μπορούν επίσης να στέλνουν άμεσα μηνύματα και να δίνουν «φιλοδωρήματα», προκειμένου να λαμβάνουν φωτογραφίες και βίντεο κατά παραγγελία, σύμφωνα με τις σεξουαλικές τους προτιμήσεις. Οι εντυπωσιακές απολαβές της ανά μήνα: 30.000 δολάρια τον Αύγουστο, 35.000 τον Σεπτέμβριο, 52.000 τον Οκτώβριο είναι οι εισπράξεις από τέσσερις «μέτριους» εμπορικά μήνες της online εργασίας της.

Σε μία εποχή, όπου η πλειοψηφία έχει στην κατοχή της ένα smartphone, θα έλεγε κανείς πως αρκούν μερικά δευτερόλεπτα μέχρι να πλοηγηθεί σε μία δωρεάν ιστοσελίδα ερωτικού περιεχομένου, Και όμως, την ώρα που η πρόσβαση αυτή θεωρείται δεδομένη, η Onlyfans χρεώνει custom made περιεχόμενο, το οποίο θεωρητικά όσο πιο δημιουργικό είναι, άλλο τόσο κοστίζει. Βέβαια, η «χρυσή τομή» της πλατφόρμας είναι πως τα προωθεί σε ειδική τιμή, πιο συγκεκριμένα, ως συνδρομή.

Αυτό είναι το πρώτο παράδοξο που βρίσκεται στο επίκεντρο του φαινομένου OnlyFans.

Το φαινόμενο των social media της σύγχρονης εποχής

H βρετανική εταιρεία, ιδρύθηκε το 2016 ως μία social media πλατφόρμα, η οποία λειτουργεί μέσω συνδρομής, όπου ο κάθε χρήστης  έχει τη δυνατότητα να αγοράσει ή να πουλήσει πρωτογενές περιεχόμενο, συνήθως πορνογραφικής φύσεως. Στο πλαίσιο αυτό, οι δημιουργοί περιεχομένου έχουν τη δυνατότητα να δημοσιεύσουν από μία γυμνή selfie μέχρι hardcore βίντεο, στο οποίο αποκτάς πρόσβαση πληρώνοντας ένα συγκεκριμένο ποσό συνδρομής. Οι προβλεπόμενες χρεώσεις ορίζονται αποκλειστικά από τον εκάστοτε χρήστη που εκτίθεται. Παράλληλα, όπως σημειώθηκε προηγουμένως, οι τιμές που κυμαίνονται από πέντε έως 25 δολάρια, εξαρτώνται από διάφορους παράγοντες, όπως η δημοτικότητα και το είδος του εκάστοτε περιεχομένου.

Πώς το Διαδίκτυο έβαλε «μπουρλότο» στα θεμέλια της βιομηχανίας ερωτικού περιεχομένου

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 έως τις αρχές της δεκαετίας του 2000, οι ονειροπόλοι της βιομηχανίας πορνό, με επίκεντρο την κοιλάδα του Σαν Φερνάντο στην Καλιφόρνια, περιέγραφαν ανοιχτά για τα κέρδη που αποκόμιζαν οι εκάστοτε ιέρειες ερωτικών ταινιών, αλλά στην πραγματικότητα αυτό αφορούσε μόνο έναν μικρό αριθμό που είχαν υπογράψει προσοδοφόρα μακροχρόνια συμβόλαια με στούντιο όπως το Vivid και το Wicked.

Τα ποσά κυμαίνονταν συνήθως από 5.0000 δολάρια ανά σκηνή, με το ποσό να πενταπλασιάζεται αν ακολουθούσαν δημόσιες εμφανίσεις σε νυχτερινά κέντρα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η δημοφιλής πρωταγωνίστρια ερωτικών ταινιών, Τζένα Τζέιμσον, αξιοποίησε τη φήμη της ακόμη και σε απομνημονεύματα που κυκλοφόρησαν από την HarperCollins, με τίτλο “How to Make Love Like a Porn Star: A Cautionary Tale”, το οποίο έγινε μπεστ σέλερ στους New York Times. Ο τίτλος αποδείχθηκε τρομακτικά προφητικός. Όπως επεσήμανε η εκδότριά του, Judith Regan: “Το πορνό πήρε τον δρόμο όλων των μέσων ενημέρωσης”. Αποδείχθηκε ότι όλοι μπορούσαν να το κάνουν.

Πριν από 15 χρόνια, άρχισαν να εμφανίζοντα σαν άλλα διαδικτυακά μανιτάρια τα λεγόμενα tube sites: πλατφόρμες που έμοιαζαν με το YouTube και συγκέντρωναν κλεμμένο πορνογραφικό περιεχόμενο, το διέδιδαν δωρεάν και απορροφούσαν τα έσοδα από διαφημίσεις με banner και βίντεο.

Δεδομένου ότι τα στούντιο πορνό δεν είχαν το κεφάλαιο ή τις πολιτικές διασυνδέσεις για να μηνύσουν τους αντιπάλους τους (όπως έκανε η δισκογραφική βιομηχανία), το κασέ των γυρισμάτων σημείωσε κατακόρυφη πτώση, με αποτέλεσμα πολλά στούντιο να καταλήξουν στις ιστοσελίδες tube, οι οποίες τους έκλεβαν.

Μέχρι το 2015, μία μικρή μερίδα εταιρειών ήταν σε θέση να ασκούν μονοπωλιακό έλεγχο στη βιομηχανία. Η MindGeek είναι ο μεγαλύτερος παίκτης από όλους. Το στολίδι της αυτοκρατορίας της είναι το Pornhub, ίσως η πιο δημοφιλής ιστοσελίδα ερωτικού περιεχομένου στον κόσμο, το οποίο τροφοδοτείται με περιεχόμενο από πολυάριθμες εταιρίες εσωτερικής παραγωγής, τόσο στρέιτ (Brazzers.com, Reality Kings) όσο και γκέι (SeanCody, Men.com).

 

Το lockdown έφερε μοναξιά… και κέρδη

Τα έγγραφα που κατατέθηκαν στο Companies House αυτή την εβδομάδα έδειξαν ότι η Fenix International, η μητρική εταιρεία της OnlyFans με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο, είχε αυξήσει τον αριθμό των μετοχών της από 100 σε 1 εκατ. μετοχές, με τα κέρδη της να σκαρφαλώνουν στα 390 εκατ. δολάρια κατά τη διάρκεια του lockdown, από πέρσι τον Μάρτιο.

Η δημοτικότητα του βρετανικού ομίλου εκτοξεύτηκε κατά τη διάρκεια των γενικών lockdown ανά τον κόσμο, με αποτέλεσμα από 20 εκατ. χρήστες να καταλήξει μέσα σε λίγους μήνες με 120 εκατ. χρήστες. Αυτό οφείλεται και στην έμφυτη περιέργεια αλλά και βαρεμάρα που έφεραν τα περιοριστικά μέτρα στη ζωή των πολιτών, αλλά για κάποιους άλλους αποδείχτηκε αλάνθαστη πηγή εσόδων.

 

Οι μάγοι του πορνό

Παρά το γεγονός ότι, το OnlyFans έχει εκμεταλλευτεί τα μέγιστα την έκθεσή τους, διοικείται από ανθρώπους των οποίων το πιο εμφανές χαρακτηριστικό είναι πλήρης απουσία δημοσιότητας. Αυτό είναι το δεύτερο παράδοξο στο κέντρο της ύπαρξής του.

Δεν υπάρχει ιστοσελίδα για την Fenix International Limited, της μητρικής εταιρείας που ανήκει η OnlyFans. Έχει όμως έναν υπεύθυνο δημοσίων σχέσεων, τον Ντάνιελ Μπλιθ, ο οποίος εμφανίζεται μόνο όταν είναι να παρεμποδίζει κάποια συνέντευξη μελών της εταιρείας

Όταν στα πλαίσια ενός ρεπορτάζ, επικοινώνησαν για πρώτη φορά με τον κ. Μπλιθ, ενημερώνοντάς τον για την δημοσίευση του θέματος , ήταν τόσο φιλικός όσο θα μπορούσε να είναι για έναν άνθρωπο που δεν έχει καμία πρόθεση να αποκαλύψει τα ονόματα των πελατών του, πολύ περισσότερο να τους υποβάλει σε συνέντευξη.

Το επίμαχο ρεπορτάζ ήταν εκείνο που αποκάλυψε το όνομα του CEO της εταιρείας, Τιμ Στόκλεϊ, με τον Μπλιθ να απαντά χαριτολογώντας πως χαίρεται που η ερευνητική δημοσιογραφία δεν έχει πεθάνει.

Παρόλα αυτά, το καλύτερο που μπορούσε να προσφέρει ήταν γραπτές απαντήσεις σε ερωτήσεις προς τον κ. Στόκλεϊ. Το αποτέλεσμα ήταν οι απαντήσεις να είναι  εξωφρενικά ασαφείς, με τον Στόκλεϊ να υποστηρίζει  ότι εργάζεται στη Fenix με τον πατέρα του, Γκι Στόκλεϊ, ο οποίος, πριν αναλάβει χρέη προέδρου, ήταν investment banker στην ιστορική βρετανική τράπεζα, Barclays.

Με πληροφορίες από New York Times, Financial Times και The Guardian

Διαβάστε ακόμα:

H «ακτινογραφία» του Ελληνικού: Όλα τα έργα και οι προϋπολογισμοί έως το 2025

Γιώργος Προκοπίου στο newmoney: Αυτά είναι τα σχέδιά μου για τον Σκαραμαγκά

EOS: Tο υπερπολυτελές γιοτ αξίας $97 εκατ. με το οποίο ο Τζεφ Μπέζος ταξίδεψε