Το 2025 καταγράφηκε για πολλούς εργαζόμενους ως μια χρονιά εξάντλησης, με επιστροφή στο γραφείο, μαζικές απολύσεις και επίπονες αναζητήσεις εργασίας να κυριαρχούν στο εργασιακό τοπίο. Δεν αποτελεί, λοιπόν, έκπληξη το γεγονός ότι, σύμφωνα με το Glassdoor, μία λέξη συμπύκνωσε το συλλογικό αίσθημα της παγκόσμιας εργατικής δύναμης, και δεν είναι άλλη από την… «κόπωση».
«Φέτος, οι εργαζόμενοι πέρασαν μεγάλο μέρος του χρόνου τους σε κατάσταση διαρκούς έντασης, ανήσυχοι για την επόμενη τεχνολογική ανατροπή ή την επόμενη οικονομική έκπληξη που μπορεί να εμφανιστεί ξαφνικά», ανέφερε το Glassdoor σε ανάρτησή του στις 10 Δεκεμβρίου. «Η πολιτική κυριάρχησε, οι φόβοι για απολύσεις παρέμειναν, οι οικονομικές ανησυχίες εντάθηκαν και η αναστάτωση που προκαλεί η τεχνητή νοημοσύνη επιταχύνθηκε. Το αποτέλεσμα; Ένα εργατικό δυναμικό που λειτουργεί με… άδειες μπαταρίες».
Σύμφωνα με τα στοιχεία της πλατφόρμας, οι αναφορές στη λέξη «κόπωση» στην κοινότητα του Glassdoor, από την 1η Ιανουαρίου έως τις 18 Νοεμβρίου 2025, αυξήθηκαν κατά 41% σε σύγκριση με ολόκληρο το 2024.
Όπως εξηγεί ο Ντάνιελ Ζάο, επικεφαλής οικονομολόγος του Glassdoor, οι εργαζόμενοι δεν αισθάνονται ότι η αγορά εργασίας λειτουργεί προς όφελός τους. «Βρισκόμαστε σε ένα περιβάλλον με υποτονικές προσλήψεις, περιορισμένες ευκαιρίες επαγγελματικής εξέλιξης και ασθενή αύξηση αποδοχών. Όλα αυτά αφήνουν τους εργαζόμενους με μια πικρή αίσθηση για την πορεία των πραγμάτων», δήλωσε στο CNBC.
Η λέξη της χρονιάς για το 2025
Το Glassdoor εντοπίζει μια σειρά παραγόντων που συνέβαλαν στην έντονη κόπωση των εργαζομένων μέσα στο 2025. Ένας από αυτούς ήταν η πολιτική, με τις αναφορές στη λέξη «ορκωμοσία» να αυξάνονται κατά 875% σε ετήσια βάση. Ένας ακόμη παράγοντας ήταν η οικονομική αβεβαιότητα και ο φόβος της πληθωριστικής κρίσης, καθώς πολλοί εργαζόμενοι ανησυχούσαν για ύφεση και διαπίστωναν ότι οι αυξήσεις των μισθών τους υστερούσαν έναντι του πληθωρισμού.
Τέλος, το Glassdoor επισημαίνει την αναστάτωση που προκαλεί η τεχνητή νοημοσύνη, με τις αναφορές σε AI που λειτουργεί με μεγαλύτερη αυτονομία και πρωτοβουλία να αυξάνονται κατά 2.244% σε ετήσια βάση, παράλληλα με την επαγγελματική εξουθένωση από την αναζήτηση εργασίας και το άγχος για πιθανές απολύσεις.
Σύμφωνα με τον Ζάο, πολλοί εργαζόμενοι εξακολουθούν να βιώνουν το υπόλοιπο άγχος και την ψυχολογική πίεση, που άφησε πίσω της η πανδημία. «Έχουμε περάσει πέντε χρόνια σε ένα διαρκές «τρενάκι του τρόμου», ξεκινώντας από την πανδημία και χωρίς ουσιαστική παύση από τότε», σημειώνει. «Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι είναι εξαντλημένοι».
Έννοιες, όπως η« προσκόλληση σε μια συγκεκριμένη θέση εργασίας», που εμφανίστηκαν έντονα φέτος, δείχνουν ότι πολλοί εργαζόμενοι μπορεί να αισθάνονται δυσαρεστημένοι ή αποστασιοποιημένοι από τη δουλειά τους, αλλά παραμένουν σε αυτή, λόγω της δύσκολης αγοράς εργασίας. «Οι εργαζόμενοι δεν αισθάνονται μόνο εγκλωβισμένοι στις θέσεις τους, αλλά και στις ίδιες τους τις καριέρες και αυτό οδηγεί σε αυξημένα επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης», εξηγεί ο Ζάο.
Παράλληλα, παρατηρείται ένα έντονο «χάσμα αντίληψης» μεταξύ εργαζομένων και διοικήσεων, ειδικά σε ζητήματα, όπως οι πολιτικές για την τεχνητή νοημοσύνη, οι εντολές επιστροφής στο γραφείο και οι πιέσεις για αποδοτικότητα, σε μια περίοδο που πολλοί εργαζόμενοι δηλώνουν ήδη εξαντλημένοι. «Είναι ειρωνικό το γεγονός ότι οι εργοδότες πιέζουν, τόσο έντονα για παραγωγικότητα και αποδοτικότητα, χωρίς να καταβάλλουν την ίδια προσπάθεια, ώστε να διασφαλίσουν ότι το ανθρώπινο δυναμικό τους παραμένει ενεργό και εμπλεκόμενο», σημειώνει.
Όπως προειδοποιεί, αν οι εργαζόμενοι δεν αισθάνονται, ότι θα ανταμειφθούν για την προσπάθειά τους και, ως αποτέλεσμα, αποστασιοποιούνται, τότε η συνολική παραγωγικότητα είναι αναπόφευκτο να μειωθεί.
Πώς μπορούν οι εργαζόμενοι να αντιμετωπίσουν την κόπωση
Για όσους αναζητούν εργασία, ο Ζάο αναγνωρίζει ότι η αγορά είναι δύσκολη, ωστόσο προτείνει απλούς τρόπους διαχείρισης της πίεσης, τη δημιουργία κοινοτήτων με άλλους ανέργους, την ύπαρξη ενός υποστηρικτικού δικτύου, τη λήψη διαλειμμάτων όταν χρειάζεται και τη σωστή διαχείριση ρυθμού και προσδοκιών.
Για τους εργαζόμενους που αισθάνονται υπερφορτωμένοι, η απομάκρυνση από καθήκοντα που δεν είναι κρίσιμα για την επαγγελματική τους εξέλιξη μπορεί να προσφέρει ανακούφιση. Παράλληλα, αρκετοί αναζητούν εναλλακτικούς τρόπους ανάπτυξης της καριέρας τους. «Πολλοί ψάχνουν άλλες διεξόδους για να καλλιεργήσουν τις φιλοδοξίες τους, γιατί εκεί βρίσκονται πλέον οι ανταμοιβές», σημειώνει ο Ζάο. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει παράλληλες δραστηριότητες ή προσωπικά projects που ενισχύουν δεξιότητες και προετοιμάζουν το επόμενο επαγγελματικό βήμα.
Σε περιπτώσεις έντονου burnout, οι ειδικοί συνιστούν τη δημιουργία απόστασης από τους στρεσογόνους παράγοντες, την επαναξιολόγηση προτεραιοτήτων και τη σαφή οριοθέτηση προσωπικών και επαγγελματικών χρόνων. «Η αναζήτηση του τι πραγματικά κινητοποιεί κάποιον είναι κρίσιμη για την επαναφορά των προσδοκιών και τη διαχείριση της επαγγελματικής εξουθένωσης», καταλήγει ο Ζάο.
Διαβάστε ακόμη
Οι νικητές και οι χαμένοι των εμπορευμάτων το 2025 – Έρχεται νέο ράλι το 2026
Τίτλοι τέλους για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, ενσωματώνεται στην ΑΑΔΕ
Πρωτοχρονιάτικες παραδόσεις που υπόσχονται καλοτυχία και ευημερία
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα