Υπάρχει ένα χαρακτηριστικό προϊσταμένων που, με την πρώτη ματιά, φαίνεται ελκυστικό, μέχρι να εμφανιστούν κάποια ανησυχητικά σημάδια.
Πρόκειται για τους προϊσταμένους που λειτουργούν χαλαρά, αποφεύγουν τη μικροδιαχείριση και προσφέρουν στους εργαζομένους τους αυτονομία, δημιουργώντας αίσθηση ελευθερίας και ευελιξίας στην εργασία. Πολλοί εργαζόμενοι, μάλιστα, δηλώνουν ότι εκτιμούν ένα τέτοιο «αδιάφορο» στυλ διοίκησης.
Ωστόσο, κάποιοι μη παρεμβατικοί διευθυντές καταλήγουν να είναι υπερβολικά παθητικοί, εξηγεί ο Fineas Tatar, συν-διευθύνων σύμβουλος της Viva Talent, εταιρείας που συνδέει απομακρυσμένους βοηθούς στελεχών με ανώτατα διοικητικά στελέχη. Ο ίδιος ορίζει την «παθητική ηγεσία» ως αποφυγή δύσκολων αποφάσεων.
«Καθυστερούν να δώσουν ανατροφοδότηση και πιστεύουν αφελώς ότι όλα λειτουργούν σωστά επειδή φαίνεται πως υπάρχει δραστηριότητα, ενώ στην πραγματικότητα δεν υπάρχει παραγωγικότητα… Το να παρουσιάζεται η παθητική ηγεσία ως αυτονομία είναι επικίνδυνο», επισημαίνει.
Η μη παρεμβατική στάση δεν είναι από μόνη της αρνητική. Υπάρχουν εργαζόμενοι που αποδίδουν καλύτερα με αυτονομία, ενώ αρκετοί την έχουν κερδίσει μέσα από σταθερά αποτελέσματα. Οι ικανοί προϊστάμενοι γνωρίζουν πότε να δώσουν αυτόν τον χώρο, σημειώνει ο Tatar.
Ωστόσο, προβλήματα προκύπτουν όταν ένας διευθυντής αποφεύγει να εμπλακεί για λόγους άσχετους με την επιτυχία της ομάδας του. «Αυτή η νοοτροπία επηρεάζει τον τρόπο που καθοδηγούν, ελέγχουν και συμβουλεύουν», τονίζει.
Τρία βασικά ζητήματα εμφανίζονται όταν ένας προϊστάμενος λειτουργεί στο παρασκήνιο:
- Η σιωπή του μπορεί να εκληφθεί ως αποδοχή, ενθαρρύνοντας κακή απόδοση ή οδηγώντας σε λανθασμένες αποφάσεις.
- Η υπερβολική «ευγένεια» εμποδίζει την εξέλιξη, καθώς η έλλειψη ανατροφοδότησης και υποστήριξης ωθεί τους εργαζομένους να αναζητήσουν πιο απαιτητικά περιβάλλοντα.
- Η καθυστέρηση στη λήψη αποφάσεων επιβραδύνει τη δυναμική, με αποτέλεσμα καθυστερήσεις έργων και μειωμένο κίνητρο.
Σύμφωνα με στοιχεία της BambooHR, το 33% των εργαζομένων που παραιτήθηκαν στις ΗΠΑ το 2024 ανέφερε ως λόγο την έλλειψη ουσιαστικής ανατροφοδότησης, ενώ το 34% την έλλειψη αναγνώρισης.
Όπως σημειώνει ο Tatar, οι εργαζόμενοι συχνά νιώθουν ότι τους δόθηκε μια «ψεύτικη υπόσχεση».
Τι μπορείτε να κάνετε
Είναι εύκολο να χαρακτηρίσει κανείς έναν παθητικό προϊστάμενο ως κακό, όμως συχνά μπορεί να είναι υπερφορτωμένος και να μην έχει χρόνο για εξατομικευμένη προσοχή. Αν παρατηρήσετε τέτοια συμπεριφορά, προσπαθήστε να επικοινωνήσετε πιο άμεσα τις ανάγκες σας.
Μπορείτε να εξηγήσετε πώς θέλετε να λαμβάνετε ανατροφοδότηση ή να ζητήσετε περισσότερη καθοδήγηση σε συγκεκριμένα καθήκοντα, ειδικά αν επιδιώκετε εξέλιξη. Αυτές οι συζητήσεις είναι δύσκολες, αλλά κρίσιμες για την επαγγελματική πρόοδο.
Αν υπάρχουν τακτικές συναντήσεις, αξιοποιήστε τις για έναν ουσιαστικό «έλεγχο κατάστασης». Ζητήστε άποψη για την απόδοσή σας και εκφράστε τις ανησυχίες σας.
Ο Tatar προτείνει και στους ίδιους τους ηγέτες να κάνουν αυτοαξιολόγηση: «Κάντε έναν έλεγχο της κατάστασής σας. Πού βρίσκομαι σήμερα; Έχω λόγο να είμαι εδώ; Είμαι αφοσιωμένος; Πώς είναι η προσωπική και επαγγελματική μου ζωή;». Στη συνέχεια, δώστε προτεραιότητα στα πιο αδύναμα σημεία και αντιμετωπίστε τα άμεσα.
Διαβάστε ακόμη
Μεσοπρόθεσμο: Στο 2% πέφτει η ανάπτυξη, στο 3,2% ανεβαίνει ο πληθωρισμός
Πικρά… πρόστιμα σε Ferrero και γαλακτοβιομηχανία για το περιθώριο κέρδους
Πλειστηριασμοί: Aλλαξαν χέρια οικόπεδα της οικογένειας Αγούδημου στα Καλύβια
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα