Ακόμη και οι πιο πλούσιοι άνθρωποι στον κόσμο χρειάζονται μερικές φορές υποθήκη. Ακόμα και ο Έλον Μασκ, ο πλουσιότερος άνθρωπος στον πλανήτη και ενδεχομένως μελλοντικά ο πρώτος τρισεκατομμυριούχος, έχει κάνει κάτι που οι περισσότεροι Αμερικανοί κάνουν: πήρε στεγαστικό δάνειο.
Ο διευθύνων σύμβουλος της Tesla έχει πάρει αρκετές μεγάλες υποθήκες, όπως ένα δάνειο 61 εκατομμυρίων δολαρίων από την Morgan Stanley, για πέντε ακίνητα στην Καλιφόρνια, σύμφωνα με την εφημερίδα Los Angeles Times. Αν και αυτό το ποσό φαίνεται τεράστιο για τον μέσο άνθρωπο, είναι μικρό σε σχέση με την τρέχουσα καθαρή περιουσία του Μασκ, που φτάνει τα 662 δισεκατομμύρια δολάρια. Αυτό κάνει πολλούς να αναρωτιούνται γιατί θα χρειαζόταν να δανειστεί δεκάδες εκατομμύρια για ακίνητα.
Ωστόσο, οι εμπειρογνώμονες στον τομέα των οικονομικών εξηγούν ότι η λήψη ενυπόθηκου δανείου, ακόμα και όταν υπάρχει η δυνατότητα πληρωμής με μετρητά, μπορεί να είναι μια έξυπνη στρατηγική διαχείρισης πλούτου.
Γιατί οι πλούσιοι εξακολουθούν να παίρνουν υποθήκες
Σύμφωνα με το Fortune, ένας κύριος λόγος για τον οποίο οι άτομα υψηλής καθαρής περιουσίας προτιμούν να συνάπτουν ενυπόθηκα δάνεια είναι ότι το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας τους δεν είναι διαθέσιμο σε μετρητά, αλλά δεσμευμένο σε επενδύσεις, μετοχές ή ομόλογα. Ως αποτέλεσμα, η ρευστότητα που φαίνεται από την καθαρή τους περιουσία δεν αντιστοιχεί στα πραγματικά διαθέσιμα κεφάλαιά τους.
«Τα άτομα με εξαιρετικά υψηλή καθαρή περιουσία αντιλαμβάνονται διαφορετικά έννοιες όπως η ρευστότητα όσο και η χρηματοοικονομική μόχλευση», αναφέρει ο Μιλτιάδης Καστάνης, εκτελεστικός διευθυντής πωλήσεων της Compass, σε συνέντευξή του στο Fortune. «Συχνά προτιμούν να κατευθύνουν τα κεφάλαιά τους σε επενδύσεις, επιχειρηματικές δραστηριότητες ή ακόμη και σε έργα τέχνης, αντί να δεσμεύουν όλα τα διαθέσιμα κεφάλαιά τους στην αγορά ενός ακινήτου».
Ο διευθύνων σύμβουλος της Meta, Μαρκ Ζούκερμπεργκ, που κατατάσσεται πέμπτος ανάμεσα στους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου, έχει επίσης αξιοποιήσει τις υποθήκες προς όφελός του. Το 2012, ο Ζούκερμπεργκ αναχρηματοδότησε την κατοικία του στο Πάλο Άλτο μέσω μιας υποθήκης 30 ετών με ρυθμιζόμενο επιτόκιο μόλις 1,05%, σύμφωνα με το CNBC. Με τόσο χαμηλό επιτόκιο, το κόστος του δανείου ήταν πρακτικά αμελητέο, καθιστώντας περιττό να δεσμεύσει σχεδόν 6 εκατομμύρια δολάρια σε μετρητά για την αγορά του σπιτιού. Επιπλέον, η εποχή των εξαιρετικά χαμηλών επιτοκίων της δεκαετίας του 2010 καθιστούσε τη λήψη δανείου ιδιαίτερα ελκυστική. Πολλοί από τους πλουσιότερους αγοραστές εξασφάλιζαν υποθήκες με πολύ χαμηλότερα επιτόκια από τα σημερινά.
«Αν οι επενδύσεις τους αναμένεται να αποφέρουν μεγαλύτερη απόδοση από τους τόκους της υποθήκης, τότε είναι πιο συμφέρον να χρηματοδοτήσουν την αγορά του ακινήτου», εξηγεί ο Μιλτιάδης Καστάνης. «Η επιλογή αυτή δεν αφορά μόνο το κόστος του δανείου, αλλά τον τρόπο με τον οποίο αξιοποιούν τα κεφάλαιά τους με τον καλύτερο δυνατό τρόπο», προσθέτει.
«Οι υποθήκες μπορούν επίσης να μειώσουν το ποσό του φόρου που πρέπει να πληρώσει κανείς, καθώς μέρος των τόκων μπορεί να αφαιρεθεί από τις φορολογικές υποχρεώσεις», δηλώνει ο Ίσλεϊ Ρόμπινσον, ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της μεσιτικής εταιρείας υποθηκών Enness Global, στο Fortune. «Επιπλέον, σε περιόδους υψηλού πληθωρισμού, η αξία του χρήματος μειώνεται με την πάροδο του χρόνου, καθιστώντας συμφέρουσα τη λήψη δανείου τώρα και την αποπληρωμή του αργότερα».
Οι διασημότητες χρησιμοποιούν την ίδια στρατηγική
Πολλές διασημότητες και άτομα με μεγάλη περιουσία ακολουθούν την ίδια προσέγγιση στις αγορές ακινήτων.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Πάρις Χίλτον, η οποία χρησιμοποίησε υποθήκη για την έπαυλη αξίας 63 εκατομμυρίων δολαρίων που απέκτησε από τον Μαρκ Γουόλμπεργκ στο Beverly Hills. Η συνολική της περιουσία εκτιμάται ότι κυμαίνεται μεταξύ 300 και 400 εκατομμυρίων δολαρίων.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η Χίλτον και ο σύζυγός της, Κάρτερ Ριουμ, υπέγραψαν το δάνειο μετά την αγορά της έπαυλης, η οποία περιλαμβάνει 12 υπνοδωμάτια και 20 μπάνια. Η υποθήκη τους ανέρχεται σε 43,75 εκατομμύρια δολάρια στην JPMorgan Chase με επιτόκιο 5,25%.
«Πολλοί εκπλήσσονται, αλλά στην πραγματικότητα είναι αρκετά συνηθισμένο για τους υπερπλούσιους να συνάπτουν υποθήκες, ακόμα και όταν θα μπορούσαν να πληρώσουν ολόκληρο το ποσό με μετρητά», αναφέρει ο Έβαν Χάρλοου, κτηματομεσίτης στη Maui Elite Property, σε συνέντευξή του στο Fortune.
Φορολογικά και πληθωριστικά πλεονεκτήματα
Ένας ακόμη λόγος για τον οποίο οι υπερπλούσιοι επιλέγουν να δανείζονται αντί να πληρώνουν με μετρητά είναι ότι συχνά παίρνουν δάνεια χρησιμοποιώντας τις επενδύσεις τους ως ασφάλεια. Αυτά τα δάνεια, γνωστά ως «δάνεια με εξασφάλιση τίτλων», τους επιτρέπουν να δανειστούν χωρίς να πουλήσουν μετοχές ή άλλα περιουσιακά στοιχεία και χωρίς να πληρώσουν φόρους κεφαλαιουχικών κερδών. Οι μεγάλες τράπεζες προσφέρουν συχνά αυτό το είδος δανείων σε πλούσιους πελάτες.
Σύμφωνα με την J.P. Morgan, η πώληση επενδύσεων για τη συγκέντρωση μετρητών μπορεί να αποφευχθεί αν οι επενδύσεις χρησιμοποιηθούν ως ασφάλεια για δάνειο. Με αυτόν τον τρόπο, οι επενδύσεις διατηρούνται, η φορολόγηση που θα προέκυπτε από την πώλησή τους αποφεύγεται και τα κεφάλαια γίνονται διαθέσιμα για άλλες χρηματοοικονομικές ευκαιρίες.
Επιπλέον, καθώς τα δανειζόμενα κεφάλαια δεν θεωρούνται φορολογητέο εισόδημα σύμφωνα με την αμερικανική νομοθεσία, οι πλούσιοι μπορούν να χρηματοδοτούν τις δαπάνες τους μέσω αυτών των δανείων χωρίς επιβάρυνση με φόρους εισοδήματος. Οι αναλυτές περιγράφουν συχνά αυτή την πρακτική ως «αγορά, δάνειο, τέλος»: οι επενδύσεις συσσωρεύονται, οι δανεισμοί χρηματοδοτούν την κατανάλωση και, τελικά, τα περιουσιακά στοιχεία μεταβιβάζονται στους κληρονόμους με κλιμακωτή βάση, περιορίζοντας σημαντικά τον φόρο κεφαλαιουχικών κερδών.
Τι μπορούν να μάθουν οι ενδιαφερόμενοι
Για όλους τους ενδιαφερόμενους, είτε πρόκειται για δισεκατομμυριούχους είτε για ιδιώτες, η απόφαση σχετικά με τον τρόπο αξιοποίησης των χρημάτων εξαρτάται από τις προσωπικές τους προτεραιότητες. Συχνά τίθεται το ερώτημα αν είναι προτιμότερο να επενδύσουν τα κεφάλαιά τους σε ένα ακίνητο ή να τα χρησιμοποιήσουν για άλλες επενδυτικές ευκαιρίες.
«Το βασικό συμπέρασμα για τον μέσο ενδιαφερόμενο δεν είναι να αντιγράψει ακριβώς τις στρατηγικές των πλουσίων, αλλά να κατανοήσει την λογική πίσω από τις αποφάσεις τους», αναφέρει ο Χάρλοου. «Σε ορισμένες περιπτώσεις, η πιο συμφέρουσα οικονομική κίνηση δεν είναι η πλήρης εξόφληση του ακινήτου, αλλά η διατήρηση της ρευστότητας και η στρατηγική αξιοποίηση των κεφαλαίων», προσθέτει.
Διαβάστε ακόμη
EU Inc: Το σχέδιο της ΕΕ για εταιρεία σε 48 ώρες με λιγότερα από 100 ευρώ
Πλειστηριασμοί: Ποια ακίνητα άλλαξαν χέρια και ποια έμειναν στα αζήτητα (pics)
Τα ρολόγια που ξεχώρισαν στο κόκκινο χαλί των Όσκαρ
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα