Το ΣτΕ, το «νερό» και τα «Πάγια»

Η διάκριση των «Παγίων»

Ανεξαρτήτως της τελικής έκβασης της υπόθεσης με τις εισηγμένες εταιρείες  παροχής υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης στο ΣτΕ η γραμμή άμυνας των κυβερνητικών είναι δεδομένη και στηρίζεται σε μια σειρά βασικών επιχειρημάτων που διακρίνουν την ιδιοκτησία του κοινωνικού αγαθού (νερό) από την εμπορική διαχείριση (υπηρεσίες ύδρευσης).  Το πρώτο και πλέον κεντρικό επιχείρημα δεν είναι άλλο από την ύπαρξη και λειτουργία της ΕΥΔΑΠ Παγίων ή της ΕΥΑΘ Παγίων.  Οι συγκεκριμένες εταιρείες ανήκουν κατά αποκλειστικότητα στο κράτος – με την μορφή νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου-  και έχουν την  ευθύνη μετά την είσοδο των διαχειριστριών στο Χρηματιστήριο στις αρχές της δεκαετίας του  2000 των κυριοτέρων παγίων στοιχείων των παλαιών ενιαίων δημοσίων επιχειρήσεων.  Για παράδειγμα, στην κυριότητα της ΕΥΔΑΠ Παγίων ανήκουν τα φράγματα, οι ταμιευτήρες, τα εξωτερικά υδραγωγεία και αντλιοστάσια, καθώς και οι άλλες εγκαταστάσεις που εξασφαλίζουν την ασφαλή μεταφορά του νερού μέχρι τις εγκαταστάσεις επεξεργασίας του. Με σύμβαση όμως που υπογράφηκε μεταξύ της ΕΥΔΑΠ και του Ελληνικού Δημοσίου, το Νοέμβριο του 1999 η ΕΥΔΑΠ συνεχίζει να λειτουργεί τα υπόψη έργα για λογαριασμό της Εταιρείας Παγίων. Με άλλα λόγια, τα συγκεκριμένα πάγια δεν ιδιωτικοποιούνται…

Το φράγμα του Ευήνου και τα έργα στη Πυλαία

Μάλιστα, αν κανείς διαθέσει λίγο χρόνο για να επισκεφθεί την Δι@υγεια – εκεί όπου αναρτώνται όλες οι αποφάσεις της δημόσιας διοίκησης και των φορέων της- θα διαπίστωνε ότι οι εταιρείες αυτές λειτουργούν προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος. Για παράδειγμα, μια πρόσφατη ανάρτηση αφορά μια απόφαση της συγκεκριμένης εταιρείας που λειτουργεί κάτω από τον έλεγχο της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εργων του υπουργείου Υποδομών , Μεταφορών και Δικτύων για μια δαπάνη για την μετάβαση υπαλλήλων της στο φράγμα Ευήνου στη Ναύπακτο. Το ίδιο και για την ΕΥΑΘ Παγίων όπου στην ενότητα των έργων αρμοδιότητας της που χρηματοδοτήθηκαν από την ΕΥΑΘ Α.Ε. και έχουν περαιωθεί διαβάζουμε  για παράδειγμα για την «αντικατάσταση αγωγών του Δικτύου Ύδρευσης στον πρώην Δήμο Πυλαίας, πρώην Δήμο Ωραιοκάστρου, πρώην Δήμου Πεύκων και κοινότητα Ευκαρπίας. Η αντικατάσταση των εν λόγω αγωγών αποτελεί υποχρέωση της ΕΥΑΘ Παγίων σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ 3, του άρθρου 16 της τριμερούς σύμβασης που υπογράφηκε στις 27-7-2001 μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου, της ΕΥΑΘ Παγίων και της ΕΥΑΘ ΑΕ.
Ένα δεύτερο επιχείρημα έχει να κάνει με την διάκριση των «εξουσιών» ανάμεσα στις εταιρείες – για παράδειγμα, την εισηγμένη ΕΥΔΑΠ και την υπό κρατικό έλεγχο ΕΥΔΑΠ Παγίων.  Οι σκοποί της λειτουργίας της ΕΥΔΑΠ έχουν καθορισθεί με το Νόμο 2744/1999 και είναι μεταξύ άλλων η  παροχή υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης. Με λίγα λόγια, η εισηγμένη ΕΥΔΑΠ – όπως και η ΕΥΑΘ- προμηθεύεται ακατέργαστο νερό από το Δημόσιο, το οποίο έχει συμφωνήσει να το εξασφαλίζει από κατάλληλες πηγές και να το παραδίδει σε αυτήν. Σε κάθε περίπτωση, το νερό δεν της ανήκει…

Τα τιμολόγια και οι καταναλωτές

Επιπλέον, οι κυβερνητικοί πέραν των ιδιοκτησιακών και άλλων συναφών θεμάτων προβάλλουν την ύπαρξη και  λειτουργία της ρυθμιστικής αρχής στο πλαίσιο της Ειδικής Γραμματείας Υδάτων του υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής που θα έχει την κεντρική ευθύνη για τον καθορισμό των τιμολογίων των οικιακών και όχι μόνο πελατών και σε οποιαδήποτε περαιτέρω ιδιωτικοποίηση των δύο εισηγμένων εταιρειών παροχής υπηρεσιών ύδρευσης.