Τι σχέση έχει ο πρόεδρος της αζέρικης SOCAR με το …τόπι;

Ποδόσφαιρο και ενέργεια

Το όνομα του προέδρου της SOCAR, κ. Rovnag Abdullayev, της κρατικής εταιρείας των  Αζέρων που έθεσαν υπό τον έλεγχο τους το 66 % των μετοχών της ΔΕΣΦΑ, συγκρατήστε το για τη συνέχεια. Ο λόγος μάλλον δεν έχει άμεση σχέση με τα επιχειρηματικά της αγοράς της ενέργειας αλλά με το …ποδόσφαιρο! Ναι, σωστά διαβάσατε. Ο κ. Abdullayev ,πέραν όλων των άλλων αξιωμάτων του, είναι και πρόεδρος από το 2008 της AFFA, της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας του Αζερμπαϊτζάν. Ο πρόεδρος, λοιπόν, είναι κολλημένος με το …τόπι και δεν θα έμενε για πολύ αδιάφορος –όπως πληροφορούμαι αρμοδίως- από συζητήσεις για παίκτες και ομάδες.  Παίκτες για να πάνε στο Μπακού και ομάδες για χορηγία! Στη συνέχεια και ανάλογα με τα επιχειρηματικά ενδιαφέροντα κανείς δεν πρέπει να αποκλείσει μια …εξαγορά ομάδων που βρίσκονται σε περιοχές που έχουν ενδιαφέρον για τη ΔΕΣΦΑ, δηλαδή το Διαχειριστή του Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου.

Το μερτικό για τα ΕΛΠΕ

Μην ξεχνιόμαστε, τα 400 εκατ. ευρώ που έδωσαν οι Αζέροι της SOCAR δεν θα πάνε όλα στο ταμείο του ΤΑΙΠΕΔ. Μερτικό από την πώληση των μετοχών της εταιρείας ΔΕΣΦΑ θα έχει και η εισηγμένη ΕΛΠΕ. Και μάλιστα τη μερίδα του λέοντος καθώς η εταιρεία κατείχε το 35 % από το 66 % των μετοχών που πουλήθηκε. Πάντως, τα 200 και κάτι εκατομμύρια ευρώ μετράνε όχι μόνο στα αποτελέσματα της εισηγμένης αλλά και στις γενικότερες κινήσεις της στην αγορά. Η εισηγμένη εταιρεία κατ΄ουσία λειτουργεί ως κοινοπρακτική επιχείρηση ή αν προτιμάτε, μια σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Πιο συγκεκριμένα, για όλους όσοι το ξεχνούν το Ελληνικό Δημόσιο ελέγχει το 35,4770% και η Paneuropean Oil and Industrial Holdings S.A. (συμφερόντων Λάτση) το 42,5744% των μετοχών.

Συντροφικά μαχαιρώματα

Ο σ. Τσουκαλάς έμπλεξε για τα καλά! Από «απολογία» σε «απολογία» θα πηγαίνει στο κόμμα του αλλά και στο ευρύτερο συνδικαλιστικό στερέωμα. Πάντως, τα δύσκολα είναι αλλού και κυρίως στην επικράτεια των πολιτών. Ο 65χρονος συνταξιούχος τραπεζικός κ. Τσουκαλάς ως μέλος της ευάριθμης συνδικαλιστικής αριστοκρατίας απέκτησε «κομπόδεμα» που θα ζήλευαν πρωτοκλασάτα στελέχη των πρώην ιδιωτικών τραπεζών της εγχώριας αγοράς. Το «κομπόδεμα» που δημιουργήθηκε από την απόδοση ασφαλιστικού συνταξιοδοτικού προγράμματος που πλήρωνε η ολλανδική τράπεζα ABN-AMRO στην οποία εργαζόταν (ασχέτως αν ήταν μια ζωή αποσπασμένος στα κεντρικά γραφεία της ΟΤΟΕ κλπ) αλλά και  ένα πρόγραμμα εθελούσιας εξόδου της τράπεζας. Πέρα από τις πτυχές της υπόθεσης που έχουν να κάνουν με την ηθική της Αριστεράς εκείνο που λειτουργεί «αποσταθεροποιητικά» σε οποιαδήποτε προσπάθεια σοβαρής επιχειρηματολογίας από την πλευρά του βουλευτή Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα και μόνο συγκριτικό στοιχείο: Το πακέτο της συνταξιοδότησης ενός πρωτοκλασάτου στελέχους της τραπεζικής αγοράς από ένα δημόσιο ασφαλιστικό –κύριο και επικουρικό φορέα- σε άμεση σχέση με το πακέτο της ιδιωτικής ασφάλισης του κ. Τσουκαλά. Το τελευταίο υπερισχύει και βάζει τους πάντες σε πονηρές σκέψεις! Με άλλα λόγια, καλύτερα ο εργοδότης να πληρώνει την ιδιωτική ασφάλιση παρά το …ΙΚΑ.