Πώς θα δοθεί στην ανάπτυξη το 1 δισ. από τα αντισταθμιστικά

Του Δημήτρη Μαρκόπουλου

Με τη λογική ότι «ένα ποσό μεγαλύτερο ακόμα και από το πρωτογενές πλεόνασμα του 2013 χάνεται» την ώρα που η Ελλάδα διψάει για αναπτυξιακούς πόρους, φορείς της αγοράς, Μέγαρο Μαξίμου και υπουργείο Ανάπτυξης συζητούν τις τελευταίες ημέρες για τον τρόπο με τον οποίο ποσό άνω του 1 δισ. ευρώ από μη ολοκληρωμένα αντισταθμιστικά ωφελήματα, ύστερα από προμήθειες οπλικών συστημάτων, θα μπορέσει να κατευθυνθεί προς αναπτυξιακές δράσεις.

Ειδικότερα, σύμφωνα με πληροφορίες του «business stories», έπειτα από παρέμβαση του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου, το οποίο διαπίστωσε ότι το εξωφρενικό ποσό του 1 δισ. ευρώ σε αντισταθμιστικά οφέλη λιμνάζει ενώ καταπίπτουν εγγυητικές επιστολές προμηθευτών και αντιπροσώπων οπλικών συστημάτων που ήδη έχει προμηθευτεί το στράτευμα εδώ και χρόνια, τη στιγμή που ακόμα δεν έχει κοπάσει ο θόρυβος από τις καταγγελίες του Αντώνη Κάντα, το Μέγαρο Μαξίμου προωθεί για συζήτηση μια λύση. Πρόκειται για την πρόταση επανεκκίνησης όλων των διαδικασιών που αφορούν αυτά τα έργα, το ξεσκαρτάρισμα και την επικαιροποίησή τους (καθώς πολλές επιχειρήσεις που είχαν αναλάβει τις υποχρεώσεις αυτές λόγω κρίσης μέχρι που κι έχουν πτωχεύσει, ενώ αρκετά συμφωνηθέντα έργα δεν έχουν πλέον νόημα να γίνουν) και την τελική ένταξη αυτών των χρημάτων στο Ελληνικό Επενδυτικό Ταμείο με στόχο την προώθησή τους σε αναπτυξιακούς σκοπούς.

Η πρόταση που κατατέθηκε πριν από λίγο διάστημα και ήδη συζητιέται τις τελευταίες ημέρες στα γραφεία των κυρίων Κωστή Χατζηδάκη και Νότη Μηταράκη περιλαμβάνει τη δημιουργία κατά το πρότυπο των αυτοκινητόδρομων ειδικής διαπραγματευτικής ομάδας η οποία ως στόχο θα έχει το ξεμπλοκάρισμα αυτών των έργων, τις διαπραγματεύσεις με τις προμηθεύτριες οπλικών συστημάτων εταιρείες που δεν έχουν εδώ και χρόνια αποδώσει το συμφωνηθέν κοινωνικό μέρισμα και την τελική μεταφορά έργων και πόρων στο νέο αναπτυξιακό ταμείο που αυτή τη στιγμή διαθέτει ποσά 350 εκατ. ευρώ. Στη λογική λοιπόν «ω γέγονε, γέγονε» και υπό το πρίσμα της ανάγκης των καιρών και της προσπάθειας να τονωθεί μέσω δημοσίων δαπανών η απασχόληση, κυβερνητικοί κύκλοι μελετούν μια τέτοια δράση.

Θα πρέπει να τονίσουμε πως τα αντισταθμιστικά αυτά ωφελήματα είναι μια εγγεγραμμένη εδώ και χρόνια υποχρέωση των προμηθευτών, ενώ μια τέτοια κίνηση όχι μόνο θα κλείσει για πρώτη φορά κάποιες από τις πληγές των αμαρτωλών εξοπλισμών με θετικό πρόσημο για τα δημόσια ταμεία, αλλά και θα βελτιώσει τις σχέσεις της χώρας με άλλα κράτη που, ως γνωστό, έχουν την αμυντική βιομηχανία στη φαρέτρα όχι μόνο των business αλλά και της εξωτερικής τους πολιτικής. Θα πρέπει να τονίσουμε πως το θέμα ανακινήθηκε έπειτα από σχετική επιστολή του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου προς τον πρωθυπουργό, το οποίο ανησυχώντας για τους χαμένους αυτούς πόρους ζήτησε την αναπτυξιακή τους προώθηση. Ηδη από το Μαξίμου, σύμφωνα με πηγές, υπήρξε ενημέρωση προς το υπουργείο Ανάπτυξης και αναμένονται εξελίξεις καθώς υπήρξε κινητοποίηση πριν από 20 ημέρες. Θα πρέπει να σημειώσουμε επίσης πως για πρώτη φορά τίθεται ζήτημα αντισταθμιστικών ωφελειών ενώ αυτή η πρόταση δεν ακυρώνει τη δικαστική έρευνα, η οποία μάλιστα είναι και βοηθητική ως προς τις διαπραγματεύσεις της ελληνικής πλευράς.

Τι είναι τα αντι- σταθμιστικά οφέλη

Τα προγράμματα αυτά δεν αφορούν αγορές όπλων και εκταμιεύσεις.

Αφορούν εκμετάλλευση υφιστάμενων συμβάσεων που υποχρεώνουν τις εταιρείες από τις οποίες επί χρόνια αγοράζαμε πανάκριβα συστήματα να στηρίξουν ουσιαστικά τα εργοστάσια της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας ή να κάνουν άλλα κοινωφελή έργα στη χώρα μας.

Σε στιγμές οικονομικής κρίσης, αγνοούνται ευκαιρίες για χρηματοδοτήσεις, οι οποίες μάλιστα καλύπτονται από εγγυητικές επιστολές που, στη χειρότερη περίπτωση, μπορεί να καταπέσουν υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου.

Αυτή είναι η κατάσταση που επικρατεί σήμερα στον χώρο των εξοπλισμών και η οποία πλήττει
τις τελευταίες αμυντικές βιομηχανίες που έχουν απομείνε στη χώρα. Σε κάθε περίπτωση, τα προγράμματα αυτά είναι τελματωμένα στους διαδρόμους της ξεχασμένης διαπλοκής, προγράμματα που θα μπορούσαν
να δώσουν το φιλί της ζωής σε κρατικά και ιδιωτικά εργοστάσια και ενδεχομένως να κρατήσουν κάποιες από τις θέσεις εργασίας που χάνονται.

Τα προγράμματα αυτά υποτίθεται πως θα ήταν το αντιστάθμισμα προς την ελληνική οικονομία για τα τεράστια ποσά που ξοδεύονταν για την αγορά οπλικών συστημάτων. Συμπαραγωγές, μεταφορά τεχνολογίας, ανάθεση εργασιών με εξαγωγικό προσανατολισμό και πολλά άλλα οφέλη αναμένονταν.

Επρεπε όμως να διεκδικηθούν -και μάλιστα πολύ ενεργά- με τον κεντρικό ρόλο στη διεκδίκηση αυτή να τον έχουν το υπουργείο Εθνικής Αμυνας και η Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Εξοπλισμών (ΓΔΑΕ).