Βαρουφάκης: Η εμμονή των πιστωτών στη λιτότητα μπλοκάρει τη συμφωνία

Η εμμονή των πιστωτών για διατήρηση των πολιτικών λιτότητας στην Ελλάδα αποτελεί έναν εκ των βασικότερων λόγων για τους οποίους δεν έχει επέλθει ακόμη συμφωνία μεταξύ των δύο πλευρών, όπως υπογραμμίζει, μεταξύ άλλων, σε άρθρο του στο Project Syndicate, ο υπουργός Οικονομικών, Γιάνης Βαρουφάκης.

Παράλληλα, υποστηρίζει ότι η ελληνική κυβέρνηση σε καμία περίπτωση δεν είναι απρόθυμη να προχωρήσει σε εφαρμογή των απαραίτητων μεταρρυθμίσεων, κάτι το οποίο έχει λανθασμένα υποστηριχθεί από ορισμένους αρθρογράφους στα διεθνή ΜΜΕ.

Αναλυτικότερα στο άρθρο του ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών τονίζει τα ακόλουθα:

«Μία συνηθισμένη πλάνη καταγράφεται στον τρόπο που τα διεθνή ΜΜΕ καλύπτουν τις διαπραγματεύσεις μεταξύ Ελλάδας και πιστωτών. Αυτή η πλάνη καταγράφηκε πρόσφατα σε ένα άρθρο του Philip Stephens στους Financial Times, όπου υποστηρίζονταν ότι «η Αθήνα είναι ανίκανη ή απρόθυμη – ή και τα δύο – να εφαρμόσει το πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων». Με δεδομένο ότι αυτή η πλάνη παρουσιάζεται ως αλήθεια, είναι φυσιολογικό η κάλυψη των διαπραγματεύσεων να εμπεριέχει την αντίληψη – όπως περιγράφει ο κ. Stephens – ότι η ελληνική κυβέρνηση «σπαταλά την εμπιστοσύνη και την καλή θέληση των εταίρων της στην Ευρωζώνη».

» Όμως η πραγματικότητα των διαπραγματεύσεων είναι εντελώς διαφορετική. Η κυβέρνησή μας είναι απόλυτα πρόθυμη να εφαρμόσει την ατζέντα που περιλαμβάνει όλες τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις τις οποίες επισημαίνουν τα ευρωπαϊκά think tanks. Επιπρόσθετα είμαστε έτοιμοι να διατηρήσουμε την λαϊκή στήριξη για ένα σοβαρό οικονομικό πρόγραμμα.

» Ας εξετάσουμε τι σημαίνει αυτό: μία ανεξάρτητη φορολογική αρχή, αέναο αλλά λογικό πρωτογενές πλεόνασμα, ένα λογικό αλλά φιλόδοξο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων, συνδυασμένο με μία αναπτυξιακή αρχή που θα διαχειρίζεται τη δημόσια περιουσία προκειμένου να προσφέρει έσοδα, μία γνήσια συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση που διασφαλίζει τη μακροχρόνια βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος, απελευθέρωση των αγορών αγαθών και υπηρεσιών κ.α.

» Ως εκ τούτου από τη στιγμή που η κυβέρνησή μας είναι πρόθυμη να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις που ζητούν οι εταίροι μας, γιατί οι διαπραγματεύσεις δεν έχουν επιτυχή κατάληξη; Ποιο είναι το σημείο-τριβής;

» Το πρόβλημα είναι απλό: οι πιστωτές της Ελλάδας επιμένουν στην εφαρμογή περισσότερης λιτότητας τόσο φέτος όσο και στα επόμενα έτη. Πρόκειται για ένα αίτημα που θα παρεμποδίσει την ανάκαμψη, θα μπλοκάρει την ανάπτυξη, θα χειροτερέψει χρέος και πληθωρισμό και στο τέλος θα διαβρώσει την προθυμία αλλά και την ικανότητα της Ελλάδας να εφαρμόσει την μεταρρυθμιστική ατζέντα που τόση ανάγκη έχει η χώρα. Η κυβέρνησή μας δεν μπορεί – και δεν θα το πράξει – να δεχθεί μία θεραπεία η οποία έχει αποδείξει, εδώ και πέντε χρόνια, ότι είναι χειρότερη από την ασθένεια.

» Η εμμονή των πιστωτών μας σε περισσότερη λιτότητα είναι διακριτική αλλά απόλυτα σταθερή. Μπορεί να καταγραφεί στην απαίτησή τους η Ελλάδα να συνεχίσει να εμφανίζει υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα (άνω από το 2% του ΑΕΠ το 2016 και στο 3% ή πάνω από αυτό τα επόμενα έτη). Προκειμένου να το επιτύχουμε αυτό θα πρέπει να αυξήσουμε τον ΦΠΑ στον ιδιωτικό τομέα, να μειώσουμε τις, ήδη, χαμηλές συντάξεις και μάλιστα οριζόντια και να «συνδέσουμε» τα χαμηλά επιπέδου έσοδα από τις ιδιωτικοποιήσεις (λόγω της πτώσης των τιμών) με αντίστοιχα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής.

» Η άποψη ότι η Ελλάδα δεν έχει επιτύχει σημαντική δημοσιονομική προσαρμογή δεν είναι μόνο λανθασμένη, είναι και εξωφρενική. Το ακόλουθο διάγραμμα δεν αποδεικνύει μόνο αυτό αλλά και το γιατί η Ελλάδα δεν τα πήγε τόσο καλά όσο Ισπανία, Πορτογαλία, Ιρλανδία ή Κύπρος από το 2008 έως και σήμερα. Σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της περιφέρειας της Ευρωζώνης η Ελλάδα κλήθηκε να εφαρμόσει τη διπλάσια λιτότητα. Τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από αυτό.

» Μετά τη νίκη του David Cameron στις πρόσφατες εκλογές της Βρετανίας, ο καλός μου φίλος Lord Norman Lamont, πρώην υπουργός Οικονομικών, παρατήρησε ότι η ανάκαμψη της βρετανικής οικονομίας στηρίζει τη θέση της κυβέρνησής μας. Όπως τόνισε το 2010 Ελλάδα και Βρετανία βρίσκονταν αντιμέτωπες με σχεδόν ίδια ελλείμματα (ως ποσοστό επί του ΑΕΠ). Η Ελλάδα πέτυχε πρωτογενές πλεόνασμα το 2014, ενώ αντίθετα η Βρετανία ακολουθεί πιο αργή πορεία δημοσιονομικής προσαρμογής και δεν έχει ακόμη επιστρέψει σε πλεόνασμα.

» Την ίδια ώρα, η Ελλάδα έχει βρεθεί αντιμέτωπη με νομισματική συρρίκνωση (η οποία πρόσφατα μετατράπηκε σε ασφυξία), σε αντίθεση με τη Βρετανία, όπου η Τράπεζα της Αγγλίας έχει στηρίξει την κυβέρνηση σε κάθε βήμα της. Το αποτέλεσμα είναι ότι η Ελλάδα συνεχίζει να συρρικνώνεται, ενώ η Βρετανία αναπτύσσεται ισχυρά.

» Οι αντικειμενικοί παρατηρητές της 4μηνης διαπραγμάτευσης Ελλάδας και πιστωτών δεν μπορούν παρά να καταλήξουν σε ένα συμπέρασμα: Το βασικό σημείο τριβής, το μόνο σημείο το οποίο μπλοκάρει τη συμφωνία είναι η εμμονή των πιστωτών για περισσότερη λιτότητα, ακόμη και σε βάρος της μεταρρυθμιστικής ατζέντας που η κυβέρνησή μας είναι πρόθυμη να εφαρμόσει.

» Ξεκάθαρα, η απαίτηση των πιστωτών μας για περισσότερη λιτότητα δεν σχετίζεται με τίποτε με την ανησυχία τους για τις γνήσιες μεταρρυθμίσεις ή την προώθηση της Ελλάδας σε ένα βιώσιμο δημοσιονομικό μονοπάτι. Η πραγματική πρόθεσή τους είναι ένα ερώτημα που θα πρέπει να απαντήσουν οι ιστορικοί του μέλλοντος, οι οποίοι, δεν έχω καμία αμφιβολία, θα εξετάσουν την τρέχουσα κάλυψη των ΜΜΕ με σκεπτικισμό».