Πνευματική προσωπικότητα με διεθνή ακτινοβολία και οικουμενικό εκτόπισμα, κορυφαία της Βυζαντινολογίας, γυναίκα δυναμική και πρωτοπόρα, με ισχυρή φωνή, που διεκδίκησε και κέρδισε επάξια εξέχουσες ακαδημαϊκές και διοικητικές θέσεις στο ιστορικό Πανεπιστήμιο της Σορβόνης και σε άλλα σημαντικά πανεπιστημιακά και πολιτιστικά ιδρύματα, πολίτης του κόσμου με σταθερή και αμείωτη δημόσια παρεμβατικότητα. Η Ελένη Γλύκατζη–Αρβελέρ, που έφυγε χθες, πλήρης ημερών, έναν χρόνο πριν συμπληρώσει τα 100, σημάδεψε ανεξίτηλα, με το έργο, τη δράση, την παρουσία και τον λόγο της, τον 20ό αιώνα.

Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε πως η Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ έζησε δέκα ζωές σε μία. Μορφώθηκε, δίδαξε, διοίκησε, ερεύνησε, δημοσίευσε, δημιούργησε, ερωτεύθηκε, έγινε μητέρα, συνδιαλέχθηκε, επαγγελματικά και κοινωνικά, με μεγάλες, εγχώριες και διεθνείς προσωπικότητες, από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή μέχρι τον Φρανσουά Μιτεράν κι από τον Μάνο Χατζιδάκι μέχρι την Σιμόν ντε Μποβουάρ.

Το μικρό κορίτσι που μεγάλωσε σε ένα σπίτι στον Βύρωνα που δεν είχε θέρμανση, μαζί με τα πέντε αδέλφια της από τα οποία έμαθε να γράφει και να διαβάζει, και στο δημοτικό ζήλευε το πολύχρωμο μολύβι του διπλανού της, άνοιξε τα φτερά του και κατέκτησε τον κόσμο. «Το κοιτούσα, το κοιτούσα… πόσο το ζήλευα αυτό το μολύβι… μέχρι που ήθελα να το κλέψω. Βέβαια, δεν το έκλεψα ποτέ, αλλά ούτε και το απέκτησα τότε. Σήμερα, έχω πάνω από 600 μολύβια! Κουτιά, κουτιά γεμάτα! Και να μην πω πόσα βιβλία…» είχε εξομολογηθεί η ίδια στην δημοσιογράφο – συγγραφέα Άννα Γριμάνη, στο βιογραφικό βιβλίο «Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ. 600 Μολύβια και 10 Ποιήματα» που κυκλοφόρησε το 2021 από τις Εκδόσεις Γκοβόστη και αποτελεί μια ενδιαφέρουσα καταγραφή της μυθιστορηματικής ζωής της μέσα από γλαφυρές προσωπικές της διηγήσεις. Τη δεκαετία του ’70 η φτασμένη πλέον Αρβελέρ λαμβάνει ένα ένα χειρόγραφο γράμμα: «Εσύ έγινες σπουδαία, κι εγώ ένας σοβαρός αρχιτέκτονας» γράφει. Ήταν ο συμμαθητής της με το πολύχρωμο μολύβι…!

Διαβάστε περισσότερα στο protothema.gr