Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης

Add Newmoney.gr on Google

Κανείς δεν θα πρέπει να ανησυχεί για την Ελλάδα, καθώς «ο ήλιος λάμπει, τα εστιατόρια είναι γεμάτα και η Αθήνα δεν πανικοβάλλεται», όπως τουλάχιστον υποστηρίζει ο αρθρογράφος των F.T., Tony Barber.

Τα παραπάνω, σύμφωνα πάντα με τον κ. Barber, αποδεικνύουν ότι η ελληνική κοινωνία δεν γνωρίζει ή δεν φοβάται ότι μπορεί να βρίσκεται δύο βήματα πριν από τον γκρεμό.

«Για να πούμε την αλήθεια η Αθήνα ένοιωθε περισσότερο φόβο τον Ιούνιο του 2012. Τότε ο ΣΥΡΙΖΑ, ταρακούνησε για πρώτη φορά τα θεμέλια του παραδοσιακού πολιτικού συστήματος και βρέθηκε ένα βήμα πριν από τη νίκη στις εθνικές εκλογές. Όταν ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα (σ.σ.: και τελικώς ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κέρδισε τις εκλογές), υπήρξε μία διευρυμένη αίσθηση ότι αποφεύχθηκε η καταστροφή», τονίζει ο αρθρογράφος.

Σήμερα, συνεχίζουν οι F.T., οι Έλληνες μοιάζουν κουρασμένοι και αντιμετωπίζουν τα πάντα με μοιρολατρία. Αυτό ισχύει για όλους εκτός από τους νεαρούς οι οποίοι εδώ και τρεις εβδομάδες πραγματοποιούν κατάληψη στην Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ο τρόπος με τον οποίο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ διαχειρίζεται αυτή τη διαμαρτυρία αποκαλύπτει αρκετά για το πως κατανοεί τα καθήκοντα και τους στόχους της. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι διχασμένος για το πως πρέπει να αντιδράσει. Υπάρχει δύο λόγοι που προκαλούν αυτήν τη στάση.

Πρώτον, μεταξύ των σημαντικότερων στιγμών της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας ήταν ο ξεσηκωμός των φοιτητών το 1973, ο οποίος συνέβαλε ώστε να πέσει η χούντα. Οι κινητοποιήσεις νέων, μαθητών και φοιτητών αντιμετωπίζονται από την ελληνική αριστερά ως ένδειξη υγιούς πολιτικής συνείδησης αλλά και ως δικαίωμα.

Δεύτερον, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κόμμα του οποίου οι ρίζες είναι μαρξιστικές. Μία βίαιη παρέμβαση στην κατάληψη θα πλήγωνε τα βαθύτερα αισθήματα του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι βρίσκεται σε μία πατριωτική αποστολή, της οποίας οι στόχοι έχουν «χρωματιστεί» από την ιστορική διαδρομή της Ελλάδας κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα. Στην Αθήνα, δεν ακούγονται πολλές φωνές που είναι πρόθυμες να θυσιάσουν αυτή την αποστολή προκειμένου να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις των πιστωτών ούτως ώστε η χώρα να αποφύγει τη χρεοκοπία και να παραμείνει στην Ευρωζώνη.