Χ. Ντίξον: «Κούρεμα» καταθέσεων κρύβει το κείμενο του Eurogroup

Μία ιδιαίτερη προσπάθεια προκειμένου να καταστήσει περισσότερο εφαρμόσιμες ή αποδεκτές τις προτάσεις που φέρεται ότι έχουν καταθέσει οι πιστωτές στην ελληνική κυβέρνηση, καταβάλει ο αρθρογράφος του Reuters, Χ. Ντίξον.

Σύμφωνα με τον αρθρογράφο το προσχέδιο του Eurogroup θα μπορούσε να αποτελέσει βάση για συμφωνία, εφόσον «καταργούσαν ορισμένα «καυτά» στοιχεία και προσέφεραν μερικά… καρότα. Τα καλά νέα είναι ότι αρκετές από τις προτάσεις είναι εντός παρενθέσεων, κάτι που σημαίνει ότι δεν τα ενέκριναν χώρες όπως Γαλλία και Ιταλία».

Ας δούμε, όμως, τι προτείνει ο κ. Ντίξον (εντός παρένθεσης αυτά που προτείνονται στο προσχέδιο):

1. (Αυτόματες περικοπές εάν δεν επιτευχθούν οι στόχοι). Κακή ιδέα. Θα οδηγήσει σε ένα πτωτικό σπιράλ λιτότητας. Οι πιστωτές θα πρέπει να δώσουν προσοχή στην παραγωγή και όχι στους δημοσιονομικούς στόχους οι οποίοι είναι, σε κάθε περίπτωση, σχεδόν απίθανο να προβλεφθούν με δεδομένη και την οικονομική «καρδιακή προσβολή» των τελευταίων δύο εβδομάδων.

2. (Συμμετοχή ΔΝΤ στη χρηματοδότηση και στην εποπτεία). Καλή ιδέα. Πρόκειται για έναν όχι τέλειο οργανισμό, αλλά τελικά είναι αυτός που τονίζει την ανάγκη ανακούφισης του χρέους. Θα πρέπει να παραμείνει, ακόμη και εάν οι Έλληνες δεν επιθυμούν παρέμβασή του.

3. (μεταφορά περιουσιακών στοιχείων 50 δισ. ευρώ σε ειδικό «όχημα» του Λουξεμβούργου). Θα πρέπει να αφαιρεθεί πλήρως. Είναι μία ιδέα του Σόιμπλε που αποτελεί «κόκκινο πανί».

4. Επιστροφή της τρόικα – των θεσμών πίσω στην Αθήνα. Μη δημοφιλές αλλά καθιστά τις διαδικασίες ταχύτερες. Το πήγαινε-έλα στις Βρυξέλλες είναι χάσιμο χρόνου.

5. («αναδρομική» ισχύς νόμων). Κατανοώ τους πιστωτές, αλλά φαίνεται σαν να θέλουν να «τρίψουν τη μούρη του Τσίπρα στη λάσπη». Θα πρέπει να ζητήσουν αναδρομική ισχύ ενός ή δύο νόμων, αλλά όχι των πάντων.

6. Οι πιστωτές απλά «εξέτασαν» την ύπαρξη χρηματοδοτικών αναγκών ύψους 7 δισ. ευρώ έως τις 20 Ιουλίου. Θα πρέπει να κάνουν κάτι καλύτερο και να δεσμευθούν ότι θα παράσχουν στην Ελλάδα χρηματοδότηση εάν υιοθετήσει τα προαπαιτούμενα έως την Τετάρτη. Δεν ξεκαθαρίζεται ακόμη εάν αυτά τα 7 δισ. είναι απαραίτητα έως τις 20 Ιουλίου. Σε αυτήν την ημερομηνία θα πρέπει να πληρωθούν 3,5 δισ. ευρώ στην ΕΚΤ. Αυτά τα χρήματα μπορούν να βρεθούν είτε μέσω της καταβολής στην Αθήνα των κερδών από τις «αγοραπωλησίες» ελληνικών ομολόγων (SMP) και των κεφαλαίων του ΤΧΣ.

7. Δεν υπάρχει καμία αναφορά στην ρευστότητα των τραπεζών. Οι πιστωτές θα πρέπει να προσφέρουν αρκετά προκειμένου να τις διατηρήσουν σε λειτουργία, για παράδειγμα μέσω των εγγυήσεων ανά χώρα του ELA.

8. Το «μαξιλάρι» 10-25 δισ. ευρώ για τις τράπεζες είναι πολύ διευρυμένο. Είναι γιατί οι πιστωτές δεν γνωρίζουν τι συμβαίνει ή γιατί θεωρούν ότι θα χρειαστεί bail-in (συμμετοχή των καταθετών στη διάσωση τραπεζών) για να καλυφθεί μέρος του κόστους;

9. Το γεγονός ότι θέλουν άμεση εφαρμογή της οδηγίας για την Αναδιάρθρωση και Ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών (BRRD), μάλλον σημαίνει ότι το bail-in είναι στο τραπέζι. Μάλλον είναι βέβαιο ότι το bail-in δεν θα αφορά τις εγγυημένες καταθέσεις εάν υπάρξει συμφωνία. Αλλά πιθανώς οι πιστωτές να θέλουν bail-in μέσω των μη εγγυημένων καταθέσεων. Αλλά οποιοδήποτε «κούρεμά» τους θα πρέπει να είναι μικρό, διαφορετικά θα αποτελούσε πλήγμα.

10. Η πιθανότητα του bail-in υποδεικνύεται και από την φρασεολογία που χρησιμοποιείται όταν αναφέρεται στο «μαξιλάρι», καθώς τονίζεται ότι «θα εφαρμοστεί το υπάρχον νομικό πλαίσιο».

11. Το ότι η ΕΚΤ και οι αρμόδιοι οργανισμοί θα εξετάσουν την κατάσταση των τραπεζών μετά το καλοκαίρι, υποδεικνύει ότι τα capital controls θα διαρκέσουν τουλάχιστον έως το φθινόπωρο.

12. (Ανακούφιση χρέους μέσω μεγαλύτερης περιόδου χάριτος και χρόνων αποπληρωμής). Από εδώ θα πρέπει να φύγουν οι παρενθέσεις. Οι πιστωτές θα πρέπει να είναι ξεκάθαροι και όχι «υποθετικοί» στο συγκεκριμένο θέμα.

13. Οι πιστωτές είναι λογικοί όταν επικεντρώνονται στη «συνολική χρηματοδότηση» και όχι στο μερίδιο επί του ΑΕΠ όταν εξετάζουν τη βιωσιμότητα του χρέους.

14. Είναι λογικό να υπάρξει καθυστέρηση στην αναδιάρθρωση του χρέους έως ότου καταφθάσει η πρώτη αξιολόγηση εφαρμογής του προγράμματος. Όμως δεν θα πρέπει να περιμένουν μέχρι να υπάρξει πλήρης εφαρμογή του. Η ανακούφιση χρέους (όπως και τα μετρητά) θα πρέπει να γίνει σε δόσεις, όταν και εφόσον η Αθήνα εφαρμόζει τα βασικά σημεία των μεταρρυθμίσεων.

15. (5ετής έξοδος από το ευρώ, εάν δεν υπάρξει συμφωνία). Οι παρενθέσεις θα πρέπει να αφαιρεθούν. Μη πρακτικά εφαρμόσιμη ιδέα του Σόιμπλε, που θα ενοχλήσει.

16. Αφού περάσει την κόλαση εγκατάλειψης του ευρώ, η Ελλάδα δεν θα θέλει να επανέλθει στην Ευρωζώνη. Ακόμη και εάν το θελήσει άλλες χώρες δεν θα το θέλουν.