Π. Κόκκαλης: «Αυτό είναι το σχέδιο ανάταξης του Πειραιά»

Του Μηνά Τσαμόπουλου

Στα 80s ο Στράτος Διονυσίου τραγουδούσε: «Εγώ είμαι και του λιμανιού, εγώ είμαι και του σαλονιού». Οταν ο κ. Πέτρος Κόκκαλης ανακοίνωνε την υποψηφιότητά του ως δημοτικός σύμβουλος Πειραιά με τον συνδυασμό του Γιάννη Μώραλη οι περισσότεροι θυμήθηκαν το δεύτερο σκέλος του τραγουδιού, το σαλόνι.

Α νθρωπος με λαμπρές σπουδές στις ΗΠΑ και δραστηριότητα στην ιδιωτική οικονομία, μάνατζερ με διεθνείς παραστάσεις, ο κ. Κόκκαλης τι κοινό μπορεί να είχε με το λαϊκό μεγάλο λιμάνι της χώρας; Οι Πειραιώτες εξάλλου είναι πάντα τοπικιστές και επιφυλακτικοί ακόμα κι αν έχουν να κάνουν με έναν άνθρωπο που έδωσε πολλά στην κορυφαία ομάδα της πόλης τους, τον Ολυμπιακό.

Τον δραστήριο επιχειρηματία είχαμε την ευκαιρία να τον συναντήσουμε στον Πειραιά και να μας αποδείξει πως νιώθει άνετα και με το «κοστούμι» του λιμανιού. Σε ένα δύσκολο μεσημέρι, με τον ήλιο έξω να καίει, μας υποδέχθηκε στο μικρό του γραφείο στον 8ο όροφο του δημαρχιακού μεγάρου, έναν χώρο που θυμίζει απόλυτα την εγχώρια Τοπική Αυτοδιοίκηση και την υστέρηση της χώρας. Ενα μέρος, όμως, που ο ίδιος το έχει καταστήσει λειτουργικό μετατρέποντάς το σε κέντρο επιχειρήσεων για την αλλαγή της πόλης και την ανάδειξή της σε σύγχρονο διεθνές σημείο καινοτομίας, επιχειρηματικότητας και ναυτιλίας.

«Δυστυχώς ο Πειραιάς έχει πλέον μια κακή παράδοση. Τα τελευταία 30 χρόνια η πόλη δεν κατόρθωσε να βρει όραμα και βηματισμό στις νέες συνθήκες της παγκόσμιας οικονομίας, πολύ δε περισσότερο σε ό,τι αφορά το λιμάνι. Με τη συντέλεση ουσιωδών αλλαγών στον τρόπο διακίνησης εμπορευμάτων, η πόλη δεν κερδίζει τίποτα. Τα πληρώματα δεν κατεβαίνουν καν στο λιμάνι και η πόλη εξελίσσεται σε έναν τερματικό σταθμό χωρίς κέρδος. Επίσης οι ναυτιλιακές εταιρείες δεν νιώθουν την ανάγκη να έχουν φυσική παρουσία στον Πειραιά. Πολλοί μετακόμισαν στα βόρεια προάστια, άλλοι στο Λονδίνο ενώ και το Ιντερνετ κέρδισε έδαφος. Το χειρότερο, όμως, όλων είναι πως κανένας δεν ασχολήθηκε με αυτές τις επιχειρήσεις. Κανένας δεν πήγε να ρωτήσει αυτούς τους επιχειρηματίες τι παροχές και βοήθειες θα ήθελαν από την πόλη. Σε αυτή την κακή εικόνα θα πρέπει να προσθέσουμε δομικά προβλήματα και ατέλειες όπως το πολύ κακό δίκτυο επικοινωνιών με τις χαμηλές ταχύτητες, τη φυγή της έκθεσης “Ποσειδώνια”. Αν μπορούσε λόγω εγκατάλειψης θα είχε φύγει από τον Πειραιά ακόμα και η… θάλασσα», αναφέρει σε έναν απολογισμό της εγκατάλειψης που επικράτησε για χρόνια στην τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδας. Εγκατάλειψη δομών που συνοδεύτηκε από απίστευτη φυγή κεφαλαίων και πόρων.

Blue Growth

Βάσει του αναπτυξιακού σχεδιασμού που υπάρχει σε εξέλιξη, ωστόσο, η ομάδα Μώραλη – Κόκκαλη έχει πλέον σταθεί σε δύο προφανείς αναπτυξιακές δυνατότητες που ανοίγονται για τον Πειραιά και τις οποίες ο κ. Κόκκαλης επεξεργάζεται και υλοποιεί. «Κοιτώντας προς τη θάλασσα θα αναπτυχθούμε», μας λέει ο εντεταλμένος δημοτικός σύμβουλος Τοπικής Οικονομικής Ανάπτυξης και Επιχειρηματικότητας Πειραιά και ξεκαθαρίζει: «Θα πρέπει ο Πειραιάς να παραμείνει η παραδοσιακή έδρα της ναυτιλίας. Επιδιώκουμε λοιπόν όχι μόνο να μη φύγουν όσοι εξακολουθούν να επιχειρούν σε μια δραστηριότητα που αφορά στο 15% του συνολικού ΑΕΠ της χώρας όπως η ναυτιλία, αλλά να γυρίσουν πίσω ακόμα κaι αυτοί που εγκατέλειψαν την πόλη. Κατά δεύτερον, μας ενδιαφέρει ο θαλάσσιος τουρισμός. Θα πρέπει να αναπτυχθούν οι υποδομές και να υπάρξουν προϋποθέσεις προσέλκυσης τουριστών, ιδιαίτερα αυτών της κρουαζιέρας. Κάπως έτσι η πολιτική που έχουμε αποφασίσει να υλοποιήσουμε είναι το Blue Growth. Πρόκειται για ένα πλαίσιο επιχειρηματικών ιδεών που προέρχεται από τη θάλασσα και ακολουθεί το ευρωπαϊκό πλαίσιο ανάπτυξης. Αυτό επιδιώκουμε να αξιοποιήσουμε σε μια πολιτική που συμπίπτει με την Ε.Ε. Αυτό δείξαμε και με τις Ημέρες Θάλασσας, όπου μέσα από ένα πλαίσιο 106 εκδηλώσεων αναδείξαμε την πόλη». Θα πρέπει να σημειώσουμε πως στη διάρκεια αυτού του προγράμματος πραγματοποιήθηκαν διαλέξεις, ενημερωτικές ημερίδες, αναβίωση των πρώτων κολυμβητικών αγώνων του 1896, αγώνες καγιάκ στο Μικρολίμανο που αποσκοπούσαν να δώσουν μια τουριστική ατραξιόν, Ημέρες Καριέρας στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Πειραιά, με τη συμμετοχή 80 επαγγελματιών, ενώ ταυτόχρονα έτρεξε ένας πρωτότυπος διαγωνισμός καινοτομίας όπου νέοι με ικανότητες και η start up κοινότητα είχαν την ευκαιρία να συναντηθούν με τη ναυτιλία. Εκεί, τρεις από τις 40 συνολικά αιτήσεις βραβεύτηκαν από την Επιτροπή Θαλάσσιων Ερευνών, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ημέρας Θάλασσας. Ταυτόχρονα υπήρξε ένας κύκλος workshops για τις υπηρεσίες τουρισμού κρουαζιέρας και τη θαλάσσια οικονομία, απ’ όπου προέκυψαν καινούριες ιδέες και ομάδες εργασίας. «Ο στόχος μας είναι και εθνικός και ευρωπαϊκός. Ο Πειραιάς θα πρέπει να αποκτήσει τη φήμη και τη δυνατότητα να καινοτομήσει στη θαλάσσια οικονομία και να πρωτοπορήσει συνολικά στην καινοτομία», αναφέρει ο κ. Κόκκαλης. Ηδη μάλιστα έχει ξεκινήσει η προετοιμασία του Blue Growth 2, ένα παράδειγμα που οφείλει να ακολουθήσει και η χώρα.

Συνολική στρατηγική

Τι γίνεται όμως με τη βιομηχανία και την πόλη του Πειραιά; Γιατί μπορεί η θάλασσα να είναι ένα σημαντικό κεφάλαιο, όμως ο Πειραιάς στο παρελθόν υπήρξε εκτός των άλλων και βιομηχανικό κέντρο. Αυτή τη στιγμή η πόλη μαστίζεται από την ανεργία, ενώ υπάρχουν χιλιάδες στρέμματα αποβιομηχανοποιημένων περιοχών. «Το ζητούμενο είναι ο Πειραιάς να εξελιχθεί σε μια σύγχρονη οικονομία. Στόχος είναι η αξιοποίηση εργαλείων όπως το ΕΣΠΑ 2014-2020 και των δράσεων που θα προκύψουν Οκτώβριο με Νοέμβριο. Είμαστε ήδη έτοιμοι να παρουσιάσουμε δέσμη προτάσεων και η πόλη να σχεδιάσει για πρώτη φορά μια ολοκληρωμένη στρατηγική. Δεν πρέπει να πάμε στη λογική των ad hoc προγραμμάτων αλλά σε μια συνολική στρατηγική με άξονα τη γαλάζια ανάπτυξη. Τα παραπάνω προχωρούν με κατευθυντήριες γραμμές τις δομές επιχειρηματικότητας, την ενίσχυση των σχέσεων δήμου και Πανεπιστημίου Πειραιά, τη δημιουργία maritime clusters κι ένα μεγάλο πακέτο έργων και υποδομών παράλληλα με πιο soft ενέργειες. Τελικός στόχος όλων των παραπάνω είναι η ανάταξη μιας πόλης που έφθινε και είχε χάσει τον προσανατολισμό της», αναφέρει ο κ. Κόκκαλης.

Ο ίδιος μιλά για μια δέσμη 40 έργων ύψους 100 εκατ. ευρώ σε ορίζοντα πενταετίας σε συνδυασμό με την περιφέρεια. Σε ό,τι αφορά το μείζον ζήτημα της αποκρατικοποίησης του ΟΛΠ, ο κ. Κόκκαλης απαντά πως «μέχρι στιγμής ο τρόπος υλοποίησης της συγκεκριμένης ιδιωτικοποίησης δεν είναι ικανοποιητικός» και αυτό γιατί «πάμε να πουλήσουμε σε πολύ χαμηλές τιμές». «Εμείς θεωρούσαμε από την αρχή ότι θα είναι μια συναλλαγή που δεν είναι καλά μελετημένη και δεν θα βοηθήσει το λιμάνι του Πειραιά. Εχουμε καταθέσει δε πρόταση για τη δημιουργία ενός δημοτικού λιμενικού ταμείου όσον αφορά στην επιβατηγό ναυτιλία. Πρέπει και οικονομικοί πόροι από το λιμάνι να περνάνε και στον Δήμο Πειραιά και στους άλλους παραλιμένιους δήμους. Πρέπει επίσης να υπάρχει συμμετοχή των πόλεων και των κατοίκων στη λειτουργία και στη στρατηγική ανάπτυξη του λιμανιού. Αυτό δεν γίνεται για την ώρα και γι’ αυτό είμαστε αντίθετοι στη μονοπωλιακή παραχώρησή του σε ιδιώτη». Ο κ. Κόκκαλης επισημαίνει πως «25 εκατομμύρια επιβάτες διακινούνται χωρίς κανένα αντισταθμιστικό όφελος για την πόλη. Οι ωφέλειες είναι μηδενικές παρά την επιβάρυνση. Δεν μπορεί θάλασσα για την πόλη μας να είναι μόνο η Φρεαττύδα και τα Βοτσαλάκια και όχι το λιμάνι του Πειραιά ή η Ζέα και το ΣΕΦ που ανήκουν στο ΤΑΙΠΕΔ. Αυτό είναι φραγμός για μια πόλη που επιδιώκει ανάπτυξη από τη θάλασσα», καταλήγει.