Τα σημεία σύγκλισης, τα όρια… ανοχής της αλλά και την γραμμή που σχεδιάζει πλέον να ακολουθήσει στις όποιες διαπραγματεύσεις με τους εταίρους της διερευνά πλέον η κυβέρνηση, σύμφωνα με κυβερνητικούς αξιωματούχους.
Οι πυρετώδεις διαβουλεύσεις των τελευταίων ωρών, αμέσως μετά την κατάρρευση των συνομιλιών στο Eurogroup, φαίνεται πως ήδη έχουν καταλήξει σε ένα κείμενο που περιγράφει αναλυτικά τα σημεία για τα οποία είναι έτοιμη να δεσμευτεί η Αθήνα, τα περιθώρια κινήσεων και ελιγμών της κυβέρνησης, τους όρους που θα μπορούσε να αποδεχθεί αλλά και τα μέτρα που θεωρούνται «τοξικά» κι ως εκ τούτου απαράδεκτα.
Συνοπτικά λοιπόν, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, ο “οδικός χάρτης” της κυβέρνησης για την περαιτέρω πορεία των διαπραγματεύσεων έχει ως εξής:
1. Η ελληνική κυβέρνηση παραμένει σταθερά προσηλωμένη στην αναζήτηση αμοιβαία επωφελούς λύσης με τους Ευρωπαίους εταίρους, μέσω της συνέχισης των διαπραγματεύσεων. Η διαμόρφωση μιας τέτοιας λύσης είναι απολύτως εφικτή.
2. Η ελληνική κυβέρνηση δεν πρόκειται να δεχτεί τελεσίγραφα. Είναι αποφασισμένη να τιμήσει τη λαϊκή εντολή και την ιστορία της δημοκρατίας στην Ευρώπη.
3. Το Μνημόνιο έχει προκαλέσει ανθρωπιστική κρίση κι έχει οδηγήσει την οικονομία σε πλήρες αδιέξοδο. Τον άμεσο τερματισμό του δεν τον υπαγορεύει μόνο το αποτέλεσμα των εκλογών, αλλά η ίδια η κοινή λογική.
4. Πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στις επισημάνσεις του νομπελίστα οικονομολόγου Πολ Κρούγκμαν, όπως αυτές αποτυπώθηκαν στο τελευταίο του άρθρο στους New York Times: «Στην παρούσα χρονική συγκυρία είναι κρίσιμης σημασίας για τους ηγέτες της Ευρώπης να φέρουν στη μνήμη τους τη σωστή ιστορία. Εάν δεν το πράξουν το ευρωπαϊκό σχέδιο για την ειρήνη και τη δημοκρατία μέσω της ευημερίας δεν θα επιβιώσει (…) Όσον αφορά την καταβολή των αποζημιώσεων από τη νεοϊδρυθείσα Γερμανική Δημοκρατία μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αυτή αντιμετωπίζονταν τότε όχι ως ένας εν δυνάμει εταίρος, αλλά ως ένας ηττημένος εχθρός από τον οποίο υπήρχε η απαίτηση να αποκαταστήσει τις πολεμικές ζημιές που υπέστησαν οι σύμμαχοι (…) Η απαίτηση των δανειστών για την πλήρη αποπληρωμή των χρεών τους από κατεστραμμένες από την ύφεση οικονομίες (το ελληνικό ΑΕΠ μειώθηκε κατά 26% από το 2007 ως το 2013, ενώ αντίστοιχα το γερμανικό είχε μειωθεί κατά 29% από το 1913 ως το 1919), καταστρέφουν την οικονομία των χωρών αυτών (…) Η επίτευξη μεγαλύτερων πρωτογενών πλεονασμάτων από την Ελλάδα θα την οδηγούσε σε βαθιά ύφεση. Για να επιτύχει επιπλέον αύξηση του πλεονάσματος αυτού κατά 3%, θα κοστίσει στην οικονομία της χώρας όχι 3%, αλλά 8% του ΑΕΠ».
5. Στο κείμενο που κατάθεσε στο Eurogroup o κ. Γ. Ντάισελμπλουμ υπήρχαν σημεία που δεν μπορούσαν να γίνουν αποδεκτά από την ελληνική κυβέρνηση:
** «Οι ελληνικές αρχές κατέστησαν σαφές ότι σκοπεύουν να ολοκληρώσουν επιτυχώς το πρόγραμμα λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα σχέδια της ελληνικής κυβέρνησης.
** Οι ελληνικές αρχές εξέφρασαν την σταθερή τους δέσμευση να απέχουν από κάθε μονομερή δράση ή ενέργεια και θα εργαστούν, σε στενή συμφωνία με τους Ευρωπαίους και διεθνείς εταίρους, ιδιαίτερα στον τομέα της φορολογικής πολιτικής, των ιδιωτικοποιήσεων, των μεταρρυθμίσεων της αγοράς εργασία, στον οικονομικό τομέα και στο συνταξιοδοτικό.
** Σε αυτή τη βάση οι ελληνικές αρχές εξέφρασαν την πρόθεσή τους να ζητήσουν 6μηνη τεχνική παράταση του τρέχοντος προγράμματος σαν ένα μεταβατικό βήμα.
6. Το κείμενο, που θα αποτελούσε τη βάση συζήτησης στο Eurogroup, και στο οποίο η ελληνική πλευρά ήταν καταρχήν θετική, υπήρχαν προωθητικά σημεία,όπως:
** Η ελληνική κυβέρνηση (…) ανακοίνωσε την πρόθεσή της να λάβει έκτακτες δράσεις για να διασφαλίσει ένα δικαιότερο και αποτελεσματικότερο φορολογικό σύστημα και να περιορίσει την ανθρωπιστική κρίση.
** Μέτρα για τον περιορισμό του βάρους του χρέους και για να επιτευχθεί μια περαιτέρω βιώσιμη μείωση της ελληνικής αναλογίας χρέους ανά ΑΕΠ πρέπει να υπολογιστούν παράλληλα με τις δεσμεύσεις του Eurogroup του Νοεμβρίου του 2012.
** Τα παραπάνω σχηματίζουν μια βάση για μια επέκταση της τρέχουσας δανειακής σύμβασης, που θα μπορούσε να λάβει τη μορφή ενός [τετράμηνου] ενδιάμεσου προγράμματος, ως μεταβατικό στάδιο προς ένα νέο σύμφωνο για την ανάπτυξη για την Ελλάδα, που θα εξαχθεί και ολοκληρωθεί σε αυτή την περίοδο.
7. Ο Πρωθυπουργός θα ενημερώνει για τις εξελίξεις όποιον πολιτικό αρχηγό το επιθυμεί.
Επί της ουσίας δηλαδή η κυβέρνηση εμφανίζεται έτοιμη να πει “ναι” στα δανεικά, αλλά όχι στο μνημόνιο για το επόμενο τετράμηνο, μέχρι να διαμορφωθεί το νέο «συμβόλαιο» με τους εταίρους. Αποδέχεται όρους με τους οποίους θα συνδέεται η αποδέσμευση των δόσεων -άρα και κάποιας μορφής έλεγχο που δεν διευκρινίζεται σε ποιο επίπεδο- αλλά όχι παράταση του μνημονίου. Σε αντάλλαγμα, υποχωρεί ως προς την άμεση λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης και δεσμεύεται ότι θα πληρώνει κανονικά τόκους και χρεολύσια μέχρι να προκύψει το νέο «συμβόλαιο»…
Πρακτικά η κυβέρνηση δεν πρόκειται να δεχθεί μέτρα με υφεσιακές επιπτώσεις -άρα απορρίπτει οτιδήποτε έχει να κάνει με περαιτέρω συρρίκνωση μισθών και συντάξεων ή ενδεχόμενη αύξηση φόρων. Δεσμεύεται δε ότι : 1. Δεν θα προβεί σε καμία μονομερή ενέργεια, 2. Δεν θα προχωρήσει σε καμία κίνηση η οποία θα εκτροχιάσει τον προϋπολογισμό ή θα επηρεάσει τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και 3. Θα υλοποιήσει, με επιταχυνόμενο ρυθμό, ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις με την τεχνική βοήθεια της Ε.Ε.
Όλα αυτά εξάλλου, όπως διατείνεται και ο κ. Βαρουφάκης, αποτυπώνονταν στο αρχικό κείμενο συμφωνίας το οποίο του παρουσίασε ο κοινοτικός επίτροπος Πιερ Μοσκοβισί και στο οποίο ο ίδιος ήταν έτοιμος να βάλει την υπογραφή του προτού αντικατασταθεί από το νέο, απαράδεκτο κείμενο…
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.