Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα για τον «πρωτάρη» Λεβέντη

Οι πρώτες εμφανίσεις της Ενωσης Κεντρώων στη Βουλή και οι τοποθετήσεις του προέδρου της, δείχνουν ότι ο Βασίλης Λεβέντης αφ’ ενός διατηρεί τον ρομαντισμό του. Αφ’ ετέρου όμως, η έλλειψη «προϋπηρεσίας» στα κοινοβουλευτικά έδρανα, τον αναγκάζει να μάθει ότι το καθαυτό πολιτικό παιχνίδι είναι αδυσώπητο. Και ο Αλέξης Τσίπρας φρόντισε για την ανώμαλη προσγείωση της ΕΚ στην πραγματικότητα, αδιαφορώντας για τα μέτρα που πρότεινε ο Λεβέντης σε αντάλλαγμα της ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση.

Σαν να βρίσκονται στην πρώτη, την αναγνωριστική φάση της σχέσης τους, η Ενωση Κεντρώων του Βασίλη Λεβέντη και ο κοινοβουλευτικός κόσμος προσπαθούν να καταλάβουν ο ένας τον άλλον. Το εάν ο Λεβέντης θα εφαρμόσει την υποχρεωτική εναλλαγή των προσώπων στην κοινοβουλευτική του ομάδα, κάθε έξι ή δώδεκα μήνες, εάν σε αυτό το rotation θα περιλαμβάνεται και ο γιος του, το εάν θα δεχτεί την κρατική επιχορήγηση την οποίαν ξόρκιζε ανέκαθεν σαν σύμπτωμα φαυλότητας και σπατάλης, είναι μερικά μόνο από τα ζητήματα στα οποία η Ενωση Κεντρώων δοκιμάζεται και καταθέτει το πραγματικό της μέγεθος, τη δύναμη και το ηθικό της βάρος. Εκτός αυτών όμως υπάρχει η καθαυτό πολιτική: Ο συσχετισμός της ΕΚ με τα υπόλοιπα κόμματα και προσδιορισμός του τι ακριβώς πρεσβεύει σήμερα το κέντρο, οι βλέψεις του Λεβέντη ακόμη και για συγκυβέρνηση με τον ΣΥΡΙΖΑ, η στάση του απέναντι στις μνημονιακές υποχρεώσεις της χώρας ενώ παραμένει δεδομένη η ένθερμη φιλοευρωπαϊκή τάση του κόμματος. Με κάποιο τρόπο φαίνεται σαν η Ενωση Κεντρώων να είναι πολύ μικρή ακόμη, ένα νήπιο, εξ ορισμού ανέτοιμη να διαχειριστεί τόσο σοβαρά ζητήματα. Οπότε τίθενται διαρκώς τα ίδια ερωτήματα: Τι είναι άραγε στην πράξη αυτό το νέο -αλλά και παλαιό- κόμμα; Μήπως όχι κάτι περισσότερο από μια παραδοξότητα των καιρών, ένα πολιτικό ανέκδοτο, το οποίο βρέθηκε στη Βουλή από σπόντα, επειδή μερίδα του λαού επέλεξε να εκφράσει ψηφίζοντάς το την απέχθειά του προς το υπόλοιπο κομματικό στερέωμα ή κοινώς να «τρολάρει» τις εκλογές του περασμένου Σεπτέμβρη; Ομως, ακόμη και εάν είναι έτσι, μήπως η Ενωση Κεντρώων είναι ένας δυνάμει κρίσιμος παράγοντας, τόσο όσο θα ήθελε να τον παρουσιάζει ο πρόεδρός της; Είναι η ΕΚ ενδεχομένως ο διάδοχος των ΑΝΕΛ, δηλαδή ο επόμενος εταίρος του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση;

Διαβάστε τη συνέχεια στο protothema.gr