Μια από τις κρισιμότερες περιόδους διανύει αυτή τη στιγμή η Ελλάδα, με το ένα της πόδι να βρίσκεται εκτός Ευρωζώνης. Ωστόσο, το τελευταίο τέταρτο του προηγούμενου αιώνα, η Ελλάδα είχε ορισμένους πολιτικούς που προέβλεψαν τα προβλήματα που απειλούν τώρα το έθνος με την πτώχευση, όπως αναφέρει σε δημοσίευμά της η Wall Street Journal.
Συγκεκριμένα, αναφέρεται ότι ένα σημείωμα από έναν πρώην υπουργό Οικονομικών της Ελλάδας προς τον πρωθυπουργό του, προειδοποίησε ότι η χώρα χρειάζεται δύσκολες οικονομικές μεταρρυθμίσεις για να ανταποκριθεί στις ευρωπαϊκές της φιλοδοξίες.
«Μπορούμε να αναλάβουμε το καθήκον να οδηγήσουμε πραγματικά τη χώρα σε μια ευρωπαϊκή κατεύθυνση, υπό την προϋπόθεση ότι οι Έλληνες, εκείνοι που ζουν καλά, όχι σε εκείνοι που υποφέρουν, θα κάνουν τις απαραίτητες θυσίες», είχε επισημάνει ο πρώην υπουργός Οικονομικών, Αλέκος Παπαδόπουλος το 1996, όταν ήταν πρωθυπουργός ο Κωνσταντίνος Σημίτης.
Όπως σχολιάζει ο αρθρογράφος του κειμένου, οι μεταρρυθμιστικές τους προτάσεις πάλεψαν με τους συναδέλφους τους στο κοινοβούλιο και την κριτική από τα μέσα ενημέρωσης και τα εργατικά συνδικάτα. Όμως οι ίδιοι τέθηκαν στο περιθώριο.
Από την πλευρά τους οι πιστωτές της Ελλάδας, επιμένουν εδώ και καιρό ότι η χώρα χρειάζεται «διαρθρωτικές» μεταρρυθμίσεις. Ζητούν αλλαγές στους κανόνες και τη λειτουργία της κυβέρνησης, τόσο στον κρατικό μηχανισμό όσο και τον ιδιωτικό τομέα.
Πολλοί ξένοι αξιωματούχοι που εμπλέκονται στις προσπάθειες διάσωσης κατά τα τελευταία πέντε χρόνια λένε ότι έχουν μάθει ότι στο παρελθόν στην Ελλάδα υπήρξαν επίδοξοι μεταρρυθμιστές πολιτικοί, σχολιάζει ο αρθρογράφος.
Ο Παπαδόπουλος ήταν ένας από αυτούς. Κατείχε τρεις ανώτερες θέσεις στο υπουργικό συμβούλιο μεταξύ των ετών 1993 και 2002, και πέρασε βασικές μεταρρυθμίσεις.
Μέχρι το 2002, ο Παπαδόπουλος, ο οποίος εξελέγη με το κεντροαριστερό ΠΑΣΟΚ, θα μπορούσε να δει την Ελλάδα να προσανατολίζεται προς την Ευρώπη. Ήταν μέρος της προσπάθειας του ΠΑΣΟΚ να οδηγήσει την Ελλάδα στη ζώνη του ευρώ. Όμως η ευφορία των δαπανών στο ευρώ εξαπλώθηκε στην ελληνική κοινωνία, ο Παπαδόπουλος προειδοποιούσε ότι τα οικονομικά της χώρας ήταν εκτός ελέγχου. Έπεσαν έξω και ο Παπαδόπουλος παραιτήθηκε από το υπουργικό συμβούλιο.
Ο τρόπος που τα πράγματα είχαν διαμορφωθεί στην οικονομία οδηγούσαν κατευθείαν στη χρεοκοπία, είχε πει ο Παπαδόπουλος.
Ένα ακόμα πολιτικός ο οποίος είχε δηλώσει ότι η χώρα χρειάζεται δύσκολες οικονομικές μεταρρυθμίσεις ήταν ο Τάσος Γιαννίτσης. Η θητεία του ως υπουργός Εργασίας ήταν πιο βραχύβια, και οι μάχες εναντίον του ακόμη περισσότερο μεγάλες.
Ο Γιαννίτσης το 2001, και πάλι στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με επικεφαλής τον Σημίτη, υπέβαλε μια ολοκληρωμένη πρόταση για τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος. Τα συνδικάτα, τα κόμματα της αντιπολίτευσης και το ίδιο το ΠΑΣΟΚ εξαπέλυσαν όμως δριμεία κριτική στον Γιαννίτση.
Επίσης, ο Στέφανος Μάνος, ένας προσανατολισμένος προς την αγορά πολιτικός στο συντηρητικό άκρο του πολιτικού φάσματος, είχε αφήσει πριν τους κ.κ. Παπαδόπουλο και Γιαννίτση μια κληρονομιά σε ιδιωτικοποιήσεις, φορολογική διοίκηση, άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων και μεταρρυθμίσεις κτηματολογίου.
Το 1998, ο Μάνος εκδιώχθηκε από το συντηρητικό κόμμα της Νέας Δημοκρατίας για τη στήριξη της πρότασης της αντιπολίτευσης, του ΠΑΣΟΚ.
«Ήταν το βασικό πρόσωπο που τόσο νωρίς μίλησε για την κατάσταση, το μη βιώσιμο συνταξιοδοτικό σύστημα», αναφέρει ο κ. Τσούκαλης.
«Δεν μπορούσα να καταλάβω πώς τόσοι πολλοί άνθρωποι θα ήθελαν να αποφασίζουν εις βάρος του δημοσίου συμφέροντος», ανέφερε ο Μάνος στον πρόλογο του βιβλίου του.
«Έκανα μια στρατιά από εχθρούς», πρόσθετε.
Σήμερα, οι τρεις αυτοί πολιτικοί και μερικοί άλλοι, θεωρούνται μια μειονότητα πολιτικών που εντόπισε και προσπάθησε να αλλάξει νωρίς ορισμένα από τα βασικά προβλήματα που οδήγησαν στην σχεδόν δυσεπίλυτη κρίση της Ελλάδας σήμερα, καταλήγει το δημοσίευμα.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.