WSJ: Τα τρία στάδια για να μην επιστρέψει η… δραχμή

Η Ελλάδα χρειάζεται περισσότερο «ελληνικό δράμα» για να αποφύγει τη δραχμή, σύμφωνα με τη Wall Street Journal η οποία σε νέο δημοσίευμά της για την χώρα μας τονίζει πως το μεγαλύτερο εμπόδιο τους επόμενους μήνες για την ελληνική κυβέρνηση, θα είναι να βρει την οικονομική πολιτική που θα ικανοποιεί τόσο τους πιστωτές, όσο και τους Έλληνες.

Η αμερικανική εφημερίδα αναφέρει μέσα από την ιστοσελίδα της ότι η Ελλάδα και η Ευρωζώνη πέρασαν τον Φεβρουάριο δίνοντας μια πραγματική μάχη, σε μια προσπάθεια να βρουν τη διαδικασία για να διατηρηθεί η σταθερότητα στην χώρα. Όπως τονίζει, θα περάσουν την άνοιξη διαπραγματευόμενες για ένα πολύ πιο δύσκολο ζήτημα: να βρουν ποιες οικονομικές πολιτικές μπορούν να ικανοποιήσουν τόσο τους πιστωτές όσο και τους Έλληνες πολίτες.

Σύμφωνα με τη WSJ, η συμφωνία στο Eurogroup ήταν δύσκολο να επιτευχθεί, αλλά η επόμενη θα είναι πολύ δυσκολότερη, «καθώς οι αόριστες ανακοινώσεις που επέτρεψαν τη συναίνεση θα πρέπει να μετατραπούν σε συγκεκριμένες πολιτικές αποφάσεις».

«Μέρος της καχυποψίας μεταξύ της Ελλάδας και των υπό την ηγεσία της Γερμανίας πιστωτών πηγάζει από την ιδεολογική διαφοροποίηση αναφορικά με το τι πήγε στραβά στη μικρή αυτή χώρα τα τελευταία πέντε χρόνια», σημειώνει η εφημερίδα και προσθέτει πως το Βερολίνο ρίχνει ευθύνες για την οικονομική κατάρρευση, που ακολούθησε το σχέδι διάσωσης του 2010, στα δημοσιονομικά προβλήματα και άλλα «αμαρτήματα» που προϋπήρχαν. Όσον αφορά στη νέα ελληνική κυβέρνηση, το δημοσίευμα αναφέρει ότι «κατηγορεί το σχέδιο διάσωσης που μετέτρεψε μια χρηματοπιστωτική κρίση σε ολοκληρωτική ύφεση».

Παράλληλα επικεντρώνεται σε τρία σημεία τα οποία θα πρέπει να προσέξει η ελληνική κυβέρνηση προκειμένου να κατορθώσει να ικανοποιήσει τόσο τους πιστωτές της, όσο και το εκλογικό σώμα και ακολούθως να αποφύγει το ενδεχόμενο Grexit.

Το πρώτο στάδιο αφορά το κατά πόσο η Αθήνα θα αποδεχθεί τους κανόνες που θέλουν να θέσουν οι Ευρωπαίοι, στο «παιχνίδι χρέους» που διαδραματίζεται μεταξύ των δύο πλευρών και σαφώς έχει σχεδιαστεί από τη Γερμανία. Το Βερολίνο θέλει να εξασφαλίσει με κάθε τρόπο ότι οι Γερμανοί φορολογούμενοι εάν κληθούν να στηρίξουν οικονομικά κάποια άλλη χώρα της Ευρωζώνης, αυτό θα συμβεί μόνο εάν η συγκεκριμένη χώρα είναι πρόθυμη να ακολουθήσει ένα σκληρό πρόγραμμα λιτότητας.

Το δεύτερο στάδιο αφορά συμφωνία αλλά και λήψη οικονομικών μέτρων έως το καλοκαίρι, μέσω των οποίων θα υπάρξουν οι κατάλληλες συνθήκες ώστε να αποδεσμευτεί η χρηματοδότηση για την Αθήνα, μία χρηματοδότηση που η Ελλάδα έχει απόλυτη ανάγκη, αλλά για να τη λάβει θα πρέπει να ολοκληρώσει το τρέχον πρόγραμμα.

Ο υπουργός Οικονομικών, Γ. Βαρουφάκης, καλείται να μετατρέψει σε ουσιαστική πράξη, τις προτάσεις που απέστειλε στο Eurogroup, με τέτοιο τρόπο ώστε να ικανοποιήσει απόλυτα τους πιστωτές.

Το τρίτο στάδιο, και εάν υποθέσει κάποιος ότι το τρέχον πρόγραμμα έχει ολοκληρωθεί, θα αφορά τη συμφωνία σε ένα διάδοχο πρόγραμμα που θα επιτρέψει στην Ελλάδα να πληρώσει τις δανειακές υποχρεώσεις της όχι μόνο το καλοκαίρι αλλά και μετά από αυτό, έως ότου καταστεί ικανή να επιστρέψει στις αγορές.

Η Ελλάδα, όμως, θα κληθεί να λάβει μέτρα τα οποία θα πρέπει να εγκρίνουν οι τρεις βασικοί πιστωτές – ΕΚΤ, Κομισιόν, ΔΝΤ – με το ΔΝΤ να εμφανίζεται ως ο πιο σκληρός αλλά και συγκεκριμένος στις προτάσεις του παίκτης.

Η επιμονή του Ταμείου για αλλαγές στο εργασιακό καθεστώς αλλά και στο συνταξιοδοτικό σύστημα αποτελεί ένα αγκάθι αλλά και ένα δύσκολο παζλ που καλείται να λύσει η ελληνική κυβέρνηση.