Το συνταξιοδοτικό σύστημα της Ελλάδας δεν είναι τόσο γενναιόδωρο όσο υποστηρίζουν κάποιοι, αλλά ελαφρώς πεπαλαιωμένο και θα πρέπει να εκσυγχρονιστεί, όπως υποστηρίζει δημοσίευμα της «Wall Street Journal».
Σύμφωνα με τον αρθρογράφο της εφημερίδας, Matthew Dalton, πριν απαντήσει κάποιος στο κατά πόσο το ελληνικό συνταξιοδοτικό σύστημα είναι γενναιόδωρο ή όχι θα πρέπει να εξετάσει τρία βασικά διαγράμματα.
Στο πρώτο εξ αυτών καταγράφεται το μερίδιο του ΑΕΠ το οποίο «ξοδεύεται» προκειμένου να καταβληθούν συντάξεις. Τα στοιχεία προέρχονται από τη Eurostat και αφορούν το 2012:
Όμως το παραπάνω υψηλό % επί του ΑΕΠ οφείλεται και στη συρρίκνωση της ελληνικής οικονομίας. Εάν κάποιος εξέταζε το % μερίδιο των συντάξεων υπό το πρίσμα ότι το ελληνικό ΑΕΠ θα ακολουθούσε έστω και ήπια πορεία τότε το διάγραμμα που θα προέκυπτε είναι το κάτωθι:
Αν και η Ελλάδα εξακολουθεί να παραμένει μεταξύ των χωρών με τις υψηλότερες δαπάνες για συντάξεις, ουσιαστικά δεν είναι και πολύ πιο ψηλά από το μέσο όρο της Ευρωζώνης. Οι υψηλές δαπάνες οφείλονται και στο γεγονός ότι το 20% των Ελλήνων είναι άνω των 65 ετών, ποσοστό το οποίο είναι ένα από τα υψηλότερα στη ζώνη του ευρώ. Ας δούμε, όμως, πως μετατρέπονται τα δύο παραπάνω διαγράμματα εάν υπάρξει ένα τρίτο που καταγράφει πόσα δαπανώνται για συντάξεις για ανθρώπους άνω των 65 ετών:
Φυσικά, συνεχίζει η WSJ, κάποιοι θα πουν ότι ο σημαντικός περιορισμός των δαπανών για συντάξεις οφείλεται στο γεγονός ότι η Ελλάδα εφάρμοσε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα λιτότητας, το οποίο περιελάμβανε περικοπές και των συντάξεων.
Ένας από τους τομείς, όμως, στους οποίους η Ελλάδα μπορεί να επιφέρει πραγματική βελτίωση είναι ο εκσυγχρονισμός του συνταξιοδοτικού της συστήματος, τονίζει ο κ. Dalton. Μία καλή επιλογή θα ήταν να υπάρξουν συγχωνεύσεις των ποικίλων συνταξιοδοτικών ταμείων που υπάρχουν.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.