Η ευρωπαϊκή γεωργία μπορεί να μειώσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου έως και 40%, χωρίς να μειωθεί η παραγωγή τροφίμων.

Αυτό, τουλάχιστον, προκύπτει από νέα μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο Nature Communications και δείχνει ότι η αλλαγή στη χρήση γης και η καλύτερη αξιοποίηση των πιο εύφορων εκτάσεων αποτελούν βασικά εργαλεία για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης, διατηρώντας παράλληλα την επισιτιστική ασφάλεια.

Η γεωργική δραστηριότητα μπορεί να απειλήσει το περιβάλλον, καθώς επιδρά σε μεγάλο βαθμό στις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Η παραγωγή τροφίμων βρίσκεται πίσω από το 1/3 των εκπομπών παγκοσμίως, ενώ συνδέεται με απώλεια βιοποικιλότητας, υψηλή κατανάλωση νερού και ρύπανση υδάτων από θρεπτικά στοιχεία.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Επιστημών και Τεχνολογίας της Νορβηγίας (NTNU) προτείνουν μια διαφορετική προσέγγιση: τη μεταφορά της παραγωγής σε πιο κατάλληλα εδάφη. Με αυτόν τον τρόπο, εκτάσεις που σήμερα χρησιμοποιούνται, αλλά έχουν χαμηλή απόδοση παραγωγής, μπορούν να επανέλθουν στη φυσική τους κατάσταση, λειτουργώντας ως «δεξαμενές» άνθρακα.

Η έρευνα, που βασίστηκε σε δορυφορικά δεδομένα για καλλιεργούμενες εκτάσεις στην Ευρώπη που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή τροφίμων, εντόπισε περίπου 240 εκατ. στρέμματα αγροτικής γης με χαμηλή παραγωγικότητα και υψηλό κόστος καλλιέργειας. Ανάμεσα σε αυτές συγκαταλέγονται σημεία με απότομη κλίση και δύσκολη πρόσβαση ή περιοχές όπου οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις είναι μικρές και διάσπαρτές. Αυτές συχνά έρχονται σε σύγκρουση με τους στόχους για την προστασία της φύσης και αντιστοιχούν περίπου στο 14% των γεωργικών δραστηριοτήτων.

Η αποκατάσταση της φυσικής βλάστησης σε αυτές τις εκτάσεις μπορεί να μειώσει την πίεση στη βιοποικιλότητα έως και 20%, ενώ ταυτόχρονα συμβάλλει στη δέσμευση άνθρακα στο έδαφος. Οι ρίζες των δέντρων συγκρατούν θρεπτικά στοιχεία, περιορίζουν τη διάβρωση και συγκρατούν στο έδαφος περισσότερο άνθρακα.

Παράλληλα, η παραγωγή σε πιο εύφορες περιοχές μπορεί να γίνει πιο αποτελεσματική, ιδίως σε καλλιέργειες υψηλής απόδοσης όπως καλαμπόκι, σιτάρι και κριθάρι, αλλά και σε τοπικές ποικιλίες. Σύμφωνα με τους ειδικούς, η συνολική απόδοση μπορεί ακόμη και να αυξηθεί, εφόσον η παραγωγή οργανωθεί με βάση τις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής.

Ωστόσο, η εφαρμογή της στρατηγικής απαιτεί συντονισμό και συνεργασία μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών, ώστε να διασφαλιστεί ότι η μετάβαση θα είναι δίκαιη και αποτελεσματική. Η μελέτη καταλήγει ότι η βιωσιμότητα της ευρωπαϊκής γεωργίας εξαρτάται από πολιτικές που συνδυάζουν την προστασία του περιβάλλοντος με την οικονομική βιωσιμότητα του αγροτικού τομέα.

Αν οι προτάσεις αυτές υλοποιηθούν, η ευρωπαϊκή γεωργία θα μπορούσε να αποτελέσει παράδειγμα για τη μετάβαση σε ένα πιο βιώσιμο μοντέλο παραγωγής τροφίμων, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής χωρίς να θυσιάζεται η διατροφική επάρκεια.

Διαβάστε ακόμη 

Corallia Ventures: Οι έξι προ των πυλών επενδύσεις και το στοίχημα του πρώιμου σταδίου στο οικοσύστημα

Διαζύγιο: Μήπως ο σύζυγος σάς κρύβει κρυπτονομίσματα;

Αμερικανικό πρέσινγκ στην ΕΕ για να αρθούν οι αγκυλώσεις που εμποδίζουν την εμπορική ελκυστικότητα του Kάθετου Διαδρόμου

Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα