Όρκες και δελφίνια καταγράφηκαν για πρώτη φορά να δρουν συντονισμένα σε ομαδικό κυνήγι σολομών στα ανοικτά της Βρετανικής Κολομβίας στον Καναδά, σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη που αποκαλύπτει μια απροσδόκητη συνεργατική σχέση μεταξύ των δύο θαλάσσιων θηλαστικών. Παρότι η αγγλική ονομασία των ορκών (killer whales – «φάλαινες δολοφόνοι») και το εντυπωσιακό τους μέγεθος οδηγούν πολλούς να τις θεωρούν φάλαινες, στην πραγματικότητα πρόκειται για το μεγαλύτερο είδος ωκεάνιων δελφινιών.

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Scientific Reports, δείχνει ότι οι συναντήσεις μεταξύ πληθυσμών όρκας και δελφινιών στον βόρειο Ειρηνικό δεν αποτελούν απλές συμπτώσεις κατά την αναζήτηση τροφής.

Εκτεταμένη τεκμηρίωση, που περιλαμβάνει πλάνα από drones, ακουστικές καταγραφές και υποβρύχιο οπτικό υλικό, οδήγησε επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας, το Πανεπιστήμιο Dalhousie του Καναδά, το Ινστιτούτο Leibniz στη Γερμανία και το Ινστιτούτο Hakai του Καναδά στο συμπέρασμα ότι τα δύο είδη συνεργάζονται οργανωμένα ως ομάδα.

«Οι όρκες είναι κορυφαίοι ειδικοί στο κυνήγι σολομού. Είναι εξαιρετικά εξειδικευμένες και ιδιαίτερα ικανές. Το να τις βλέπουμε να ακολουθούν τα δελφίνια σαν να είχαν εκείνα τον ρόλο του “αρχηγού” ήταν πραγματικά συναρπαστικό», σημειώνει η Σάρα Φόρτιουν, θαλάσσια επιστήμονας του Πανεπιστημίου Dalhousie και κύρια συγγραφέας της έρευνας.

Οι όρκες του βόρειου Ειρηνικού τρέφονται σχεδόν αποκλειστικά με σολομούς Chinook. Τα δελφίνια, από την άλλη, δεν είναι σε θέση να κυνηγήσουν σολομούς – που μπορεί να φτάσουν σχεδόν το ένα μέτρο μήκος – και συνήθως στοχεύουν σε μικρότερα ψάρια, όπως ρέγκες. Αν και στο παρελθόν είχαν παρατηρηθεί δελφίνια να κινούνται κοντά σε όρκες, δεν είχε καταγραφεί κάποια σαφής αλληλεπίδραση.

Το οπτικό υλικό αποκαλύπτει δελφίνια, τα οποία οι ερευνητές εκτιμούν ότι λειτουργούσαν ως ανιχνευτές, να διασχίζουν τα ήρεμα νερά του Ειρηνικού εντοπίζοντας σολομούς. Οι όρκες ακολουθούσαν σε μικρή απόσταση και, σε κρίσιμη στιγμή, εξαπέλυαν την επίθεση.

Όταν οι όρκες αιχμαλώτιζαν τη λεία, τη διαμέλιζαν στην επιφάνεια για να τη μοιραστούν με άλλες όρκες, ενώ τα δελφίνια κατανάλωναν τα υπολείμματα. Παρότι οι όρκες συνήθως προστατεύουν επιθετικά τη λεία τους, στις καταγραφές φαίνεται να ανέχονται πλήρως την παρουσία των δελφινιών.

Οι επιστήμονες εξέτασαν διάφορα ενδεχόμενα για την εγγύτητα των δελφινιών και την απουσία επιθετικότητας. Μία υπόθεση ήταν ότι τα δελφίνια αναζητούν προστασία, καθώς οι όρκες του βόρειου Ειρηνικού – σε αντίθεση με άλλους πληθυσμούς – δεν κυνηγούν δελφίνια. Μια δεύτερη θεωρία υποστήριζε ότι τα δελφίνια ωφελούνται ενεργειακά, «σερφάροντας» στο κύμα που δημιουργούν οι όρκες.

Εξετάστηκε επίσης το ενδεχόμενο παρασιτικής συμπεριφοράς, δηλαδή τα δελφίνια να κλέβουν τροφή. «Αν επρόκειτο για δωρεάν γεύμα, οι όρκες θα αντιδρούσαν επιθετικά ή θα απομακρύνονταν. Δεν είδαμε όμως καμία τέτοια ένδειξη – και αυτό μας εξέπληξε», εξηγεί η Φόρτιουν.

Έτσι, οι ερευνητές κατέληξαν στο πιο ελκυστικό σενάριο: πραγματική συνεργασία. «Οι όρκες προσανατολίζονταν ώστε να ακολουθούν τα δελφίνια και τα δελφίνια φαίνονταν να έχουν ηγετικό ρόλο», σημειώνει η Φόρτιουν. Για να μελετηθεί σε βάθος η συμπεριφορά, τρία μέλη της ομάδας πλησίασαν τις όρκες με μικρό σκάφος και τοποθέτησαν κάμερες με ειδικές ετικέτες.

Οι κάμερες κατέγραψαν εικόνα, ήχο, δεδομένα κατάδυσης και ηχοεντοπισμού, προσφέροντας σπάνια εικόνα από βάθη άνω των 30 μέτρων. Επειδή τα δελφίνια βρίσκονταν πολύ κοντά, τα υδρόφωνα συχνά κατέγραφαν ήχους και από τα δύο είδη.

«Βλέπαμε συχνά ένα εναλλασσόμενο μοτίβο: ηχοεντοπισμός από όρκα, σιωπή, και στη συνέχεια τα “κλικ” των δελφινιών. Αυτό γεννά το ερώτημα αν ακούνε το ένα το άλλο», λέει η Φόρτιουν.

Η ταυτόχρονη χρήση ηχοεντοπισμού ενδέχεται να διευρύνει το «ακουστικό πεδίο όρασης», καθώς οι όρκες διαθέτουν μεγάλο εύρος εντοπισμού ψαριών. Οι επιστήμονες τονίζουν ότι απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να διαπιστωθεί το μέγεθος του οφέλους και για τα δύο είδη.

«Γίνονται οι όρκες πιο επιτυχημένες στο κυνήγι όταν συνεργάζονται με δελφίνια; Ωφελούνται και τα δελφίνια;» διερωτάται η Φόρτιουν.

Η μελέτη αναδιαμορφώνει και την εικόνα μας για τις γνωστικές δυνατότητες των δύο ειδών, που ήδη θεωρούνται εξαιρετικά ευφυή.

«Ξέρουμε ότι οι όρκες έχουν έντονο κοινωνικό πολιτισμό και εξειδικευμένες στρατηγικές. Το γεγονός ότι συνεργάζονται – πιθανώς και με άλλο είδος – δείχνει πόσο προσαρμοστικές μπορούν να είναι», καταλήγει η Φόρτιουν.

Διαβάστε ακόμη

«Αποστολή εξετελέσθη» για την EBRD μετά από δέκα χρόνια παρουσίας στην Ελλάδα

Νίκος, Κώστας και Γιάννης Αλεξίου (Altex): Το διεθνές στοίχημα της Funky Buddha

Με ένα κλικ τα τιμολόγια: Πότε και πώς περνούν όλες οι επιχειρήσεις στο ηλεκτρονικό σύστημα

Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα