Για πρώτη φορά εδώ και δύο δεκαετίες, η Σουηδία καταγράφει επισήμως την απώλεια ενός είδους πτηνού από την άγρια φύση της. Η αρκτική κουκουβάγια, ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σύμβολα του βόρειου κόσμου, θεωρείται πλέον εξαφανισμένη από τη χώρα, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα για το πόσο εύθραυστα έχουν γίνει τα οικοσυστήματα του Αρκτικού Κύκλου.
Η χιονοκουκουβάγια –όπως αποκαλείται συχνά– ξεχωρίζει με το σχεδόν απόλυτα λευκό φτέρωμά της και τα έντονα κίτρινα μάτια της. Πρόκειται για έναν εξαιρετικά ανθεκτικό θηρευτή, ικανό να κυνηγά μέσα σε βαθύ χιόνι και να επιβιώνει σε ακραίες θερμοκρασίες. Για αιώνες, το είδος αυτό αποτελούσε μέρος της άγριας ζωής της βόρειας Ευρώπης, αλλά σήμερα το μέλλον του μοιάζει πιο αβέβαιο από ποτέ.
Στη συλλογική φαντασία, η χιονοκουκουβάγια έχει ταυτιστεί με τον χαρακτήρα της Χέντβιγκ από τον κόσμο του Χάρι Πότερ. Στην πραγματικότητα, όμως, η καθημερινότητά της απέχει πολύ από τη μαγεία. Ο πληθυσμός της μειώνεται σταθερά και οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι το είδος βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, η χιονοκουκουβάγια έχει χαρακτηριστεί ως «Τρωτό» είδος, με εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για μόλις 14.000 έως 28.000 στη φύση. Η μακροχρόνια καταδίωξη, είτε για ταριχεύσεις είτε για κατανάλωση, καθώς και η απώλεια βιότοπων λόγω ανθρώπινων παρεμβάσεων, έχουν αφήσει βαθύ αποτύπωμα στον πληθυσμό της.
Στη Σουηδία, η παρουσία της ήταν ανέκαθεν σποραδική αλλά ιστορικά καταγεγραμμένη. Τη δεκαετία του 1970, εκατοντάδες ζευγάρια φώλιαζαν στα ορεινά της χώρας, μετατρέποντας τη χιονοκουκουβάγια σε σύμβολο της βόρειας άγριας φύσης. Ωστόσο, από το 2015 και μετά δεν έχουν εντοπιστεί νέες φωλιές ή νεοσσοί, γεγονός που οδήγησε τις οργανώσεις προστασίας της φύσης να τη χαρακτηρίσουν περιφερειακά εξαφανισμένη.
Η μεγαλύτερη απειλή, σύμφωνα με τους ειδικούς, δεν είναι πλέον το κυνήγι ή η ανθρώπινη παρουσία, αλλά η κλιματική αλλαγή. Οι ολοένα θερμότεροι χειμώνες φέρνουν περισσότερες βροχές και λιγότερο σταθερό χιόνι, καταστρέφοντας τις στοές στο χιόνι όπου ζουν οι λεμίνγκοι —η βασική τροφή της κουκουβάγιας. Χωρίς αυτά τα μικρά τρωκτικά, η επιβίωση του είδους καθίσταται σχεδόν αδύνατη.
Καθώς η Αρκτική θερμαίνεται με ρυθμούς πολλαπλάσιους του παγκόσμιου μέσου όρου, ολόκληρα οικοσυστήματα αλλάζουν ή εξαφανίζονται. Οι τελευταίες μετρήσεις δείχνουν ότι η περιοχή βιώνει τις υψηλότερες θερμοκρασίες των τελευταίων 125 ετών, με την τελευταία δεκαετία να είναι η θερμότερη που έχει καταγραφεί.
Παρά τη δυσοίωνη εικόνα, οι επιστήμονες τονίζουν ότι η εξαφάνιση της χιονοκουκουβάγιας από τη Σουηδία πρέπει να λειτουργήσει ως προειδοποίηση — όχι ως επιτάφιος. Υπάρχει ακόμη περιθώριο αναστροφής της πορείας, εφόσον ληφθούν άμεσα και ουσιαστικά μέτρα για την προστασία της φύσης.
Το αν η αρκτική κουκουβάγια θα επιστρέψει κάποτε στον σουηδικό ουρανό εξαρτάται πλέον λιγότερο από την αντοχή της ίδιας και περισσότερο από τις επιλογές του ανθρώπου. Και, όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, ο χρόνος για δράση στενεύει επικίνδυνα.
Διαβάστε ακόμα
Βενεζουέλα: Το στοίχημα των $100 δισ. για να ανακάμψει η πετρελαϊκή βιομηχανία
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.