Οι “γκρίζες ζώνες” της επίσκεψης Μίλερ στην Αθήνα

Στα χέρια του ΤΑΙΠΕΔ περνάει ο διαγωνισμός για ΔΕΠΑ – ΔΕΣΦΑ, μετά και το αίτημα Μίλερ για αλλαγή των όρων του διαγωνισμού. Εδώ ξεκινά ένα ακανθώδες νομικό ζήτημα, καθώς ο όρος που προβλέπει ότι η εγγυητική επιστολή  που καταπίπτει και αφορά το 20% του τιμήματος, εφόσον δεν καταλήξει η συμφωνία, έχει να κάνει με τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές και αφορά κυρίως τις εταιρείες που δεν προέρχονται από τον χώρο της ευρωζώνης.

 

Δηλαδή, αν η Gazprom προσφέρει 1 δισ. και τελικώς χάσει τη δουλειά, τότε η ζημιά γι’ αυτήν θα είναι 200 εκατ. ευρώ. Παράλληλα, ο ερχομός του Μίλερ και η προσπάθειά του να διευκρινίσει τις, ομολογουμένως, πλούσιες προθέσεις του για επενδύσεις στη χώρα στον πρωθυπουργό, Α. Σαμαρά, δημιούργησε ένα άλλο ερώτημα. Τι πρόκειται, επί της ουσίας, να γίνει με τη Sintek, η οποία εμφανίστηκε να έχει σε πρώτη φάση, κατά τις μη δεσμευτικές προσφορές, την υψηλότερη; Είναι πράγματι λαγός, εφόσον ο ίδιος ο Αλεξέι Μίλερ επισκέφθηκε το Μαξίμου;

 

Σε κάθε περίπτωση, η Gazprom παραμένει το λογικό φαβορί για πολλούς λόγους. Όμως, ο διαγωνισμός, μετά και το αίτημα Μίλερ, διαθέτει από μόνος του πολλά γκρίζα σημεία.

 

Ένα άλλο, επίσης, θέμα που οι Ρώσοι έβαλαν στο τραπέζι, αφορά τη συμμετοχή των Ελλήνων στο South Stream. Αυτό, γιατί αλήθεια έγινε; Ώστε να υπάρξει εναλλακτική λύση, σε περίπτωση που δεν ευδοκιμήσει ο TAP σαν επενδυτική προοπτική; 

 

Παράλληλα, η ρωσική πλευρά υποσχέθηκε παραγωγικές μονάδες ενέργειας με αξιοποίηση των ρωσικών πλεονεκτημάτων, σε συνδυασμό με ελληνικές εταιρείες. Αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο ζήτημα, καθώς η Gazprom θα πρέπει να πείσει ότι, εφόσον πάρει τη ΔΕΠΑ – ΔΕΣΦΑ, θα πρέπει να εξασφαλίσει και στρατηγικά πλεονεκτήματα για την ελληνική βιομηχανία και όχι να εκμεταλλευθεί μια δεσπόζουσα θέση, τροφοδοτώντας τη με υψηλές τιμές, όπως γίνεται μέχρι σήμερα.

 

Η Ελλάδα, όπως αναφέρουν αναλυτές του γεωπολιτικού κλάδου, είναι πλούσια χώρα σε κοιτάσματα και αναγκάζεται να προβεί σε ιδιωτικοποιήσεις στον τομέα της ενέργειας, εξαιτίας των μνημονιακών της υποχρεώσεων. Χωρίς όλα αυτά να συνάδουν με μια ενεργειακή στρατηγική, η οποία θα είχε λάβει υπόψη της το σύνολο των γεωπολιτικών συμφερόντων σε μια εξαιρετικά ευμετάβλητη περίοδο. 

 

Όλα αυτά μένουν να αποσαφηνιστούν από τις προσεχείς κινήσεις, τόσο των ενδιαφερομένων, όσο και της κυβέρνησης. 

 

Π. Μπουσ.