Επιβεβαιώνοντας το ρεπορτάζ της στήλης “Επίτροπος” του “NewMoney” το ΤΑΙΠΕΔ έδωσε χθες τη δυνατότητα να επανέλθουν μέσω συμμαχιών ευρωπαϊκές εταιρείες στο διαγωνισμό της ΔΕΠΑ – ΔΕΣΦΑ, που είχαν εκφράσει το ενδιαφέρον τους κατά το αρχικό στάδιο του διαγωνισμού.
Οι εταιρείες αυτές εμφανίζονται τώρα ενδιαφερόμενες καθώς μετά την αποπληρωμή της δόσης πείστηκαν για την ασφαλέστερη πορεία της ελληνικής οικονομίας. Πρόκειται για τις ιταλικές ENI και Edison που εμφανίζονται σαν οι πιθανότερες για επάνοδο, τις ισπανικές Enagas και Gaz Natural και την ολλανδική Vopak.
Η ENI εξάλλου δραστηριοποιείται ήδη ελέγχοντας τις δύο ΕΠΑ Αττικής και Θεσσαλονίκης και η Edison είναι συνεταίρος της ΔΕΠΑ στον ελληνοιταλικό αγωγό που έχει σχεδιαστεί να μεταφέρει αέριο απ’ το Αζερμπαϊτζάν στην Ευρώπη. Επίσης συνεταίρος των ΕΛΠΕ στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής.
Πολύ πιθανή η ενίσχυση της κοινοπραξίας M + M των Μυτιληναίου και Βαρδινογιάννη με μία ευρωπαϊκή εταιρεία. Κύκλοι του ομίλου Μυτιληναίου εξέφρασαν την ικανοποίηση τους για τα νέα δεδομένα του διαγωνισμού.
Σε κυβερνητικό επίπεδο εκτιμάται ότι πέραν του τιμήματος του ΤΑΙΠΕΔ τα κριτήρια για την επιλογή του αγοραστή θα περιλαμβάνουν την ασφάλεια εφοδιασμού της χώρας με φυσικό αέριο, δεσμεύσεις της χώρας ως μέλος της ΕΕ και τις υπογεγραμμένες διακρατικές συμβάσεις.
Έρευνα Κομισιόν για κρατικές ενισχύσεις 155 εκατ. ευρώ
Την ίδια ώρα πάντως το ΤΑΙΠΕΔ “πονοκεφαλιάζει” απ’ την έρευνα που διεξάγει η Κομισιόν κατά πόσο δάνεια και κεφάλαια συνολικού ύψους 155 εκατ. ευρώ που είχε πάρει τα προηγούμενα χρόνια ο όμιλος της ΔΕΠΑ αποτελούν κρατικές ενισχύσεις.
Το θέμα δεν αφορά μόνο τον όμιλο ΔΕΠΑ αλλά και άλλες υπό ιδιωτικοποίηση εταιρείες και συγκεκριμένα τη ΛΑΡΚΟ, τη ΤΡΑΙΝΟΣΕ, και τον ΟΔΙΕ.
Πρόκειται για παλιά υπόθεση, που, όπως μεταδίδει το energypress.gr αποτελεί ωστόσο μέρος της λίστας των περίπου 30 εκκρεμοτήτων στο θέμα των αποκρατικοποιήσεων, την οποία παρουσίασε προ ημερών η ηγεσία του ΤΑΙΠΕΔ στη σύσκεψη υπό τον Πρωθυπουργό στο Μέγαρο Μαξίμου, με την παρουσία και έξι υπουργών.
Σχετικά με τον όμιλο της ΔΕΠΑ, η έρευνα της Κομισιόν για το κατά πόσο έχει εισπράξει ή όχι κρατικές ενισχύσεις δεν φαίνεται να αποτελεί εμπόδιο στην ολοκλήρωση του διαγωνισμού. Άλλωστε, όπως εξηγούν στελέχη του ΤΑΙΠΕΔ, η ελληνική πλευρά βρίσκεται σε συζητήσεις με τις Βρυξέλλες για να καταλήξουν σε κάποιου είδους διευθέτηση, χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα και επιστροφή των χρημάτων. Παραμένει ωστόσο ένα ανοικτό ζήτημα, που θα πρέπει να έχει «κλείσει» μέσα στο α’ 3μηνο του έτους, εντός δηλαδή του χρονοδιαγράμματος ολοκλήρωσης του διαγωνισμού.
Η πρώτη όχληση που είχε το ΤΑΙΠΕΔ από την Κομισιόν για το συγκεκριμένο ζήτημα ήταν την Άνοιξη του 2012, με την αλληλογραφία να γίνεται πιο συχνή από τον Ιούνιο και μετά.
Τότε, κοινοτικοί αξιωματούχοι ενημέρωσαν το Ταμείο πως διερευνούν κατά πόσο δάνεια και εθνικοί ή κοινοτικοί πόροι που είχε εισπράξει κατά το παρελθόν ο όμιλος αποτελούν αθέμιτες ή μη ενισχύσεις.
Συγκεκριμένα στο μικροσκόπιο των κοινοτικών βρίσκεται ένα δάνειο 85 εκατ. ευρώ που είχε πάρει παλιά ο ΔΕΣΦΑ από την Εθνική Τράπεζα με την εγγύηση του Δημοσίου, καθώς και ενισχύσεις ύψους 70 εκατ. ευρώ που είχαν δοθεί στον όμιλο, είτε από εθνικούς είτε από κοινοτικούς πόρους για να χρηματοδοτήσει υποδομές.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο
Κύκλοι του ΤΑΙΠΕΔ εξηγούν ότι μέχρι και τις αρχές του 2011, δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα από πλευράς Κομισιόν όταν χώρες-μέλη χρηματοδοτούσαν επιχειρήσεις του Δημοσίου για τη δημιουργία υποδομών όπως αυτοκινητόδρομοι, αγωγοί, κλπ.
Το ζήτημα προέκυψε όταν το Μάρτιο του 2011 το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, απεφάνθη πως οι χώρες-μέλη δεν πρέπει να χρηματοδοτούν υποδομές απευθείας από τον κρατικό προϋπολογισμό.
Πρόκειται για απόφαση που από πολλούς θεωρήθηκε πως κινείται στα όρια της υπερβολής, ωστόσο η γραφειοκρατία των Βρυξελλών ξεκίνησε να αποστέλλει επιστολές σε κάθε χώρα-μέλος της ΕΕ, εγείροντας ενστάσεις ως προς τη χρηματοδότηση σειράς έργων. Στην περίπτωση της Ελλάδας, θέμα προέκυψε με μια σειρά από εταιρείες, ανάμεσα στις οποίες και ο όμιλος ΔΕΠΑ.
Σημειωτέον ότι παρόμοια, αλλά πολύ πιο σύνθετη περίπτωση, είναι και της ΛΑΡΚΟ. Εδώ εκτός από πιθανολογούμενες κρατικές ενισχύσεις του παρελθόντος, «αγκάθια» αποτελούν τόσο η υψηλή τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος όσο και οι περιβαλλοντικές δεσμεύσεις που η μεταλλευτική βιομηχανία δεν έχει τηρήσει.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.