Του Δημήτρη Μαρκόπουλου
Τι είναι αυτό που χαλυβδώνει τις παραδοσιακές οικογενειακές ελληνικές επιχειρήσεις και τις κάνει ακόμα και στην κρίση να πρωταγωνιστούν; Πώς επιχειρήσεις όπως η Παπαδοπούλου στα μπισκότα, η Μέλι Αττική, η ΙΟΝ ή η Γιώτης παραμένουν αλώβητες;
Χαρακτηριστικό παράδειγμα της “ασπίδας” στα κακά της κρίσης που οι καλές ελληνικές βιομηχανίες έχουν υψώσει, είναι η εταιρεία Γιώτης. Μια παραδοσιακή εταιρεία της ηπειρώτικης στην καταγωγή οικογένειας των Γιώτηδων η οποία γνώρισε ένα θετικό από κάθε άποψη 2012.
Για την ακρίβεια, η εταιρεία ενίσχυσε τις πωλήσεις της οι οποίες πέρυσι έφθασαν στα 74,2 εκατ. ευρώ από 73,6 εκατ. ευρώ το 2011. Το μικτό κέρδος αυξήθηκε κατά 1,14% και ανήλθε σε 32,8 εκατ. ευρώ από 32,5 εκατ. ευρώ το 2011. Ωστόσο, τα κέρδη προ φόρων μειώθηκαν κατά 11,2% και διαμορφώθηκαν στα 3,45 εκατ. ευρώ από 3,9 εκατ. ευρώ το 2011 όμως για το μέτρο της παραπαίουσας αγοράς και πάλι το αποτέλεσμα κρίνεται παραπάνω από θετικό.
Κλειδί της θετικής πορείας της Γιώτης δεν είναι άλλο από τη διαρκή προσπάθεια εδώ και χρόνια για τη μείωση των λειτουργικών δαπανών του ομίλου. Πιο συγκεκριμένα, η εταιρεία μείωσε το σύνολο των υποχρεώσεών της κατά 6,54%, υποχωρώντας στα 34,5 εκατ. ευρώ από 37 εκατ. ευρώ το 2011 ενώ αντίστοιχη θα είναι η τάση και το 2013. Παράλληλα η εταιρεία συγκράτησε τις αμοιβές των εργαζόμενων της ενώ ταυτόχρονα δεν φοβήθηκε να δώσει διευκόλυνση στους πελάτες της και να παρουσιάσει νέα προϊόντα.
Παράλληλα, όσοι γνωρίζουν την οικογένεια Γιώτη ξέρουν πως η επαναπροώθηση στα ταμεία της επιχείρησης των κερδών είναι πάγια τακτική. Η οικογένεια δεν έχει αναλωθεί σε παιχνίδια εντυπώσεων κι εδώ και χρόνια κρατά τους τόνους χαμηλούς.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.