Η κίνηση της Βιοχάλκο να μεταφέρει την έδρα της στο εξωτερικό επαναφέρει στο προσκήνιο τις πιέσεις που δέχεται συνολικά ο κλάδος μετάλλου στη χώρα τροφοδοτώντας φήμες ότι θα ακολουθήσουν και άλλοι το παράδειγμα της ιστορικής βιομηχανίας.
Και αυτό διότι έπειτα από έξι χρόνια ύφεσης αρχίζουν να στερεύουν τα ταμειακά αποθέματα των επιχειρήσεων. Οι τελευταίες πρέπει να ανοίξουν τις γραμμές πίστωσης, κάτι όμως που πολύ δύσκολα θα συμβεί στην Ελλάδα.
Στο α’ εξάμηνο μόνο οι εισηγμένες εταιρείες του κλάδου κατέγραψαν ενοποιημένες ζημίες μετά από φόρους που ξεπέρασαν τα 110 εκατ. ευρώ.
Όπως γράφει η “Καθημερινή”, επικαλούμενη πηγές της ο φετινός χειμώνας δεν θα έχει καμία σχέση με ότι προηγήθηκε τα τελευταία πέντε χρόνια καθώς η στάση πληρωμών σε προμηθευτές, ασφαλιστικά Ταμεία και εργαζόμενους είναι μία πολύ πιθανή εξέλιξη.
Ο μεταλλουργικός κλάδος σήμερα απασχολεί πάνω από 25.000 εργαζόμενους και χαρακτηρίζεται από επιχειρήσεις εντάσεων κεφαλαίων με παραγωγικές μονάδες στη χώρα μας και στο εξωτερικό.
Η κατάρρευση του κλάδου έχει επέλθει κυρίως για πέντε βασικούς λόγους.
Ο κυριότερος είναι η πιστωτική ασφυξία. Ο δεύτερος είναι το υψηλό μεταφορικό κόστος που υποχρεώνει τις επιχειρήσεις να πραγματοποιούν τις “εξαγωγές ανάγκης”, αφού δεν καταγράφεται κέρδος. Ο τρίτος αφορά την εγχώρια καθίζηση στα προϊόντα του κλάδου, αφού οι παραγγελίες έχουν επιστρέψει στα επίπεδα της δεκαετίας του ’70.
Ο τέταρτος λόγος είναι το υψηλό κόστος ενέργειας όπου έχει φθάσει να αντιστοιχεί στο 50% του κόστους παραγωγής.
Ο πέμπτος λόγος αφορά την ύφεση των παραγγελιών και στο εξωτερικό αφού τόσο η Ευρώπη όσο και οι αναδυόμενες οικονομίες που απορροφούν τα μεταλλουργικά προϊόντα έχουν περιορίσει την ανάπτυξη τους αναστέλλοντας πολλές παραγγελίες.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.