Η τρόικα οδηγεί την ελληνική βιομηχανία σε κατάρρευση

Toυ Αλέξανδρου Κασιμάτη

Ακόμη και στις τιμές του ρεύματος που καλείται να πληρώσει η ελληνική βιομηχανία παρεμβαίνει η τρόικα, σε βάρος φυσικά των ελληνικών επιχειρηματικών συμφερόντων. Στο πλαίσιο του εξορθολογισμού της οικονομικής ζωής του τόπου, η τρόικα υπερβαίνει τα όρια και παρεμβαίνει ακόμη και στις διαπραγματεύσεις που γίνονται μεταξύ εταιρειών επιθυμώντας να επιβάλει μια τάξη πραγμάτων στα δικά της μέτρα. Είναι δυνατόν να γονατίζουν οι ελάχιστες εξαγωγικές βιομηχανίες που έχει η χώρα, η πολύπαθη ελληνική οικονομία να χάνει τις πιο εξωστρεφείς επιχειρήσεις και η τρόικα να έχει άποψη ακόμη και για τις τιμές του ρεύματος που πληρώνουν οι ελληνικές βιομηχανίες; Οι εκπρόσωποι των δανειστών έχουν τις δικές τους αντιλήψεις και προφανώς και τα δικά τους συμφέροντα. Οι παρεμβάσεις τους ακόμη και για τις τιμές του ρεύματος ουσιαστικά βγάζουν εκτός αγοράς όσες ελληνικές βιομηχανίες έχουν απομείνει, καθώς δεν μπορούν να σταθούν ανταγωνιστικά στις ξένες αγορές και η αντίστοιχη εσωτερική έχει νεκρώσει από την ύφεση.  Ο πρωθυπουργός τον Φεβρουάριο είχε αναλάβει πρωτοβουλία προκειμένου να αντιμετωπιστεί το καυτό πρόβλημα των ενεργειακών τιμολογίων για τη βιομηχανία. Είχε γίνει ειδική σύσκεψη στο Μαξίμου, όπου ο κ. Αντώνης Σαμαράς είχε συγκεντρώσει γύρω από ένα τραπέζι όλους τους εμπλεκόμενους φορείς (υπουργεία, ΔΕΗ, επιχειρήσεις) προκειμένου να βρεθεί μια λύση. Την πρωτοβουλία του πρωθυπουργού είχε αποκαλύψει το «ΘΕΜΑ», καθώς όλοι στη σύσκεψη είχαν παγώσει όταν ο κ. Ευάγγελος Βουλγαράκης της ΓΙΟΥΛΑ ανέφερε την προτροπή του εκπροσώπου του ΔΝΤ στην Ελλάδα κ. Μπομπ Τράα να μεταφέρει εκτός Ελλάδος το εργοστάσιο της εταιρείας στην Ελευσίνα. Η πρωτοβουλία ωστόσο του κ. Σαμαρά βάλτωσε έπειτα από παρέμβαση της τρόικας, η οποία επικαλέστηκε στοιχεία της Εurostat προκειμένου να αποδείξει ότι η χρέωση της υψηλής τάσης στην Ελλάδα είναι κατώτερη του μέσου όρου. Συγκεκριμένα, η τρόικα υποστήριξε ότι σε επίπεδο μέσων όρων τα στοιχεία δεν δείχνουν πρόβλημα ανταγωνιστικότητας και έστειλε στην κυβέρνηση και τους σχετικούς πίνακες από τη Eurostat.

Τη θέση αυτή υιοθέτησε η κυβέρνηση και ο υπουργός Οικονομικών μιλώντας στα τέλη Φεβρουαρίου στον ΣΕΒ, δηλώνοντας ότι το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας για τη βιομηχανία είναι κάτω από τον μέσο όρο των «27». Η δήλωση αυτή προκάλεσε την αντίδραση της Ενωσης Βιομηχανικών Καταναλωτών Ενέργειας (ΕΒΙΚΕΝ), η οποία έκανε λόγο για λανθασμένη ανάγνωση των στατιστικών στοιχείων. Συγκεκριμένα, τα στοιχεία που έδωσε η τρόικα στην ελληνική κυβέρνηση, είπαν οι βιομήχανοι, δεν αποτυπώνουν την αληθινή εικόνα, ειδικά για τις μεγάλες βιομηχανικές καταναλώσεις, και δεν αποτελούν αντιπροσωπευτική βάση σύγκρισης για τους εξής λόγους:

■ Η ελληνική αγορά δεν είναι ανοιχτή και δεν επιτρέπονται οι διμερείς συμβάσεις όπως συμβαίνει στα άλλα κράτη-μέλη.

■ Οι τιμές που αναφέρονται στα άλλα-κράτη μέλη αφορούν την ελεύθερη αγορά και δεν περιλαμβάνουν τις τιμές των διμερών συμβάσεων και των εισαγωγών, οι οποίες είναι πολύ χαμηλότερες και καλύπτουν το μεγαλύτερο ποσοστό των καταναλώσεων της βιομηχανίας.

Έτσι:

1. Στην Ιταλία, όπου οι πίνακες της Εurostat εμφανίζουν τιμές ρεύματος για τη μέση και υψηλή τάση από 100 έως 186 ευρώ/MWh, οι διμερείς συμβάσεις δεν συμπεριλαμβάνονται στους πίνακες, ενώ αποτελούν πάνω από το 55% της συνολικής κατανάλωσης.

2. Στην κατηγορία των μεγάλων πελατών δεν περιλαμβάνονται οι τιμές σε Γερμανία, Γαλλία, Αυστρία, Ολλανδία, Βέλγιο και Λουξεμβούργο που έχουν βαριά βιομηχανία και βέβαια διμερή συμβόλαια και συμφωνίες που είναι εμπιστευτικές, δεν δημοσιοποιούνται και αποτελούν απόρρητα βιομηχανικά στοιχεία.

■ Τα στοιχεία της Εurostat δεν αποτυπώνουν μηχανισμούς μείωσης του κόστους ρεύματος για τη βιομηχανία που εφαρμόζονται σχεδόν σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, όπως: α) συμβάσεις διακοψιμότητας που ισχύουν σε Γερμανία, Ολλανδία, Ισπανία, Ιταλία κ.ά., β) ανώτατα όρια χρέωσης για τέλη και φόρους (π.χ. σε Γερμανία, Γαλλία κ.ά.), γ) επιστροφές φόρων και τελών, μέτρα που ισχύουν σε Αυστρία, Γαλλία κ.λπ.

Τα κίνητρα των δανειστών και η ελληνική υποχωρητικότητα

Με απλά λόγια, δηλαδή, η τρόικα, χρησιμοποιώντας στοιχεία που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και τα οποία υιοθετεί αβασάνιστα η κυβέρνηση, οδηγεί την ελληνική βιομηχανία στην κατάρρευση. Για τα κίνητρα αυτών των ενεργειών ο καθένας μπορεί να έχει την άποψή του: από απλή επιπολαιότητα των τεχνοκρατών που πηγαίνουν με «μπούσουλα» τη Eurostat έως σκοπιμότητες για να βγουν από τη μέση όποιες ανταγωνιστικές ελληνικές βιομηχανίες έχουν σταθεί μέχρι τώρα όρθιες. Το ίδιο βέβαια ισχύει και για την κυβέρνηση που αποδέχεται με τόση ευκολία επιχειρήματα της τρόικας, τα οποία αγγίζουν άμεσα χιλιάδες θέσεις εργασίας: είτε έχουν πιεστεί τόσο πολύ από αυτήν -π.χ. για τους επίορκους του Δημοσίου- που δεν αντέχουν να ανοίξουν άλλα μέτωπα ακόμη και για σοβαρά ζητήματα, είτε δεν μπορούν να θίξουν τις αγκυλώσεις της ΔΕΗ ή το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων. Το τραγικό είναι ότι όλα αυτά συμβαίνουν ενώ επανειλημμένως έχει εξηγηθεί τόσο στην κυβέρνηση όσο και στην τρόικα ότι τα στοιχεία της Εurostat δεν είναι αντιπροσωπευτικά. Την ίδια ώρα πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις παίρνουν μέτρα στήριξης της βιομηχανίας τους με μοχλό τα κόστη ενέργειας. Ταυτόχρονα, ο επίτροπος Βιομηχανίας κ. Αντόνιο Ταγιάνι συντάσσει μελέτη για τη στήριξη της ευρωπαϊκής βιομηχανίας με βασικό άξονα τη μείωση του κόστους ενέργειας.  Το ερώτημα όμως είναι για πόσους ακόμη μήνες θα αντέξουν οι ελληνικές βιομηχανίες να επιβιώνουν με αυτές τις συνθήκες…