Deal του γαλλικού κολοσσού Suez με τον όμιλο Καλογρίτσα

Της Μαριάννας Τζάννε

Ανακατατάξεις στην επιχειρηματική αγορά οι οποίες δημιουργούν νέες συμμαχίες που θα συζητηθούν φέρνει η αλλαγή της πολιτικής κατάστασης στη χώρα. Σύμφωνα με πληροφορίες, η Suez, ο γαλλικός κολοσσός διαχείρισης υδάτων και αποβλήτων που στην Ελλάδα τα τελευταία δέκα χρόνια συνεργαζόταν με τον όμιλο Ελλάκτωρ και συμμετέχει με ποσοστό 5,5% στην Εταιρεία Υδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης (ΕΥΑΘ), αλλάζει στρατόπεδο.

Καλά ενημερωμένες πηγές αναφέρουν ότι από το περασμένο καλοκαίρι υψηλόβαθμα στελέχη της εταιρείας εντείνουν τις επαφές με κυβερνητικούς αξιωματούχους και το ΤΑΙΠΕΔ, εκδηλώνοντας το ενδιαφέρον τους για τις ιδιωτικοποιήσεις της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ. Η έκπληξη όμως ήρθε τις τελευταίες μέρες, όταν η θυγατρική της Suez, SITA CZ με έδρα την Πολωνία, εμφανίστηκε σε πρόσφατο διαγωνισμό για την αποκατάσταση χωματερών σε Σέρρες, Κιλκίς, Πολύγυρο και Ανθεμούντα να δανείζει την τεχνογνωσία της στην εταιρεία Τοξότης που ελέγχεται από τον κ. Χρήστο Καλογρίτσα. Πρόκειται για μια συνηθισμένη πρακτική στην αγορά των κατασκευών, προκειμένου εταιρείες που δεν έχουν τεχνογνωσία να δανείζονται εμπειρία ώστε να μπορούν να συμμετέχουν σε διάφορους διαγωνισμούς. Με βάση το θεσμικό πλαίσιο που προβλέπεται από ευρωπαϊκή οδηγία, αυτός που δανείζει την εμπειρία του είναι εν μέρει και υπόλογος απέναντι στον κύριο του έργου για την εκτέλεση της σύμβασης.

Η κάθοδος της Τοξότης στους διαγωνισμούς του Φορέα Διαχείρισης Απορριμμάτων της Κεντρικής Μακεδονίας έχει φουντώσει τις φήμες για deal μεταξύ του γαλλικού ομίλου και της μεσαίας ελληνικής τεχνικής εταιρείας, το οποίο δεν αποκλείεται να μετουσιωθεί και σε άλλα έργα. Η SITA CZ άλλωστε αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους επιχειρηματικούς βραχίονες της Suez, καθώς εξειδικεύεται στη διαχείριση αποβλήτων, υποστηρίζοντας τα έργα της γαλλικής εταιρείας σε απαιτητικές αγορές όπως είναι αυτές του Λονδίνου, της Γερμανίας κ.ά.

Από την άλλη, ο κ. Καλογρίτσας είναι ένας επιχειρηματίας που στην αγορά είναι κοινό μυστικό ότι διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με την Αριστερά από την εποχή του Χαρίλαου Φλωράκη. Το τελευταίο διάστημα εμφανίζεται ως πόλος συμμαχιών στον τομέα των κατασκευών και της διαχείρισης απορριμμάτων, εξέλιξη την οποία παράγοντες της αγοράς αποδίδουν στις άριστες προσβάσεις που διαθέτει στο κυβερνητικό επιτελείο. Το επιστέγασμα είναι η συνεργασία με τη Suez, ένα τρανταχτό όνομα με διεθνές εκτόπισμα, που μελλοντικά μπορεί να του ανοίξει τον δρόμο για μεγάλους διαγωνισμούς.

Οι ιδιωτικοποιήσεις

Η εταιρεία Τοξότης συμμετείχε στους διαγωνισμούς για τις ΣΔΙΤ απορριμμάτων στην Ηπειρο -από τους οποίους αποκλείστηκε-, ενώ παραμένει στο παιχνίδι για την Αλεξανδρούπολη με δάνεια εμπειρία από την ιταλική SCT – Sorain Ceccini Tecno με ηγετική παρουσία στον τομέα της. Η Suez σε συνεργασία με την Ελλάκτωρ είχε διεκδικήσει το προηγούμενο διάστημα την ΕΥΑΘ, στο πλαίσιο της διαδικασίας παραχώρησης που είχε ξεκινήσει η προηγούμενη κυβέρνηση αλλά ναυάγησε.

Οι δύο ιδιωτικοποιήσεις φιγουράρουν ξανά στο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της νέας κυβέρνησης, αλλά με την παραχώρηση μειοψηφικών ποσοστών 23% για την ΕΥΑΘ και 11% για την ΕΥΔΑΠ. Προς το παρόν είναι αβέβαιο με ποιους συμμάχους θα κατέβει στον διαγωνισμό ο γαλλικός όμιλος όταν θα βγουν στον αέρα οι δύο ιδιωτικοποιήσεις. Κύκλοι της αγοράς ερμηνεύουν την κίνηση των Γάλλων ως προσπάθεια να διαφοροποιηθούν από τον ισχυρό κατασκευαστικό όμιλο με τις πολυσχιδείς δραστηριότητες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ο οποίος έχει στοχοποιηθεί από τη νέα διακυβέρνηση.

Πηγές στον όμιλο Ελλάκτωρ επιβεβαιώνουν το διαζύγιο με τη Suez και αναφέρουν ότι η εταιρεία κινείται μεθοδικά τους τελευταίους μήνες σε αναζήτηση νέων συμμαχιών στον τομέα της διαχείρισης υδάτινων πόρων διεξάγοντας συζητήσεις συνεργασίας με γερμανικές και ισπανικές εταιρείες.

Ταυτόχρονα ενισχύεται σημαντικά ο διεθνής βηματισμός, αφού ασφαλείς πληροφορίες αναφέρουν ότι ο όμιλος βρίσκεται σε εντατική προετοιμασία για να διεκδικήσει μεγάλα έργα σε ώριμες αγορές της Δυτικής Ευρώπης. Αβέβαιο ωστόσο είναι επί του παρόντος εάν τελικά θα συμμετέχει στην ιδιωτικοποίηση των δύο κρατικών μονοπωλίων υδάτων. Αρμόδια στελέχη επισημαίνουν ότι αυτό θα εξαρτηθεί από το μοντέλο ιδιωτικοποίησης που θα ακολουθήσει η κυβέρνηση, χωρίς να αδιαφορούν για τις κοινωνικές αντιδράσεις αλλά και τις αποφάσεις του ΣτΕ που έγιναν η αιτία για να ακυρωθεί ο προηγούμενος σχεδιασμός.