Του Κώστα Τσαούση
Ο Σωτήρης Κόκκινος μαζί με τον αδελφό του Χάρη, μηχανικοί και οι δύο, ίδρυσαν το 2014 τη FEAC Engineering, θέλοντας να δημιουργήσουν μια εταιρεία-σταθμό στον χώρο των υπολογιστικών προσομοιώσεων με έδρα την Ελλάδα και όσο το δυνατόν ιδανικότερο εργασιακό περιβάλλον. Τον Σωτήρη και την εταιρεία τούς γνώρισα στο egg – το πρόγραμμα ενίσχυσης της καινοτόμου νεανικής επιχειρηματικότητας της Eurobank σε συνεργασία με το Corallia.
Πρόσφατα επικοινωνήσαμε ξανά αφού συμμετείχαμε και οι δύο σε έναν από τους διαλόγους που ανοίγουν στο Facebook. Επέστρεψα με μια ερώτηση προς τον Σωτήρη ως νέο μηχανικό και έναν από τους συνιδρυτές μιας startup: Τι είδους αγορά είναι η Ελλάδα, αγορά για φτηνά δημιουργικά μυαλά για ξένους; Η απάντησή του ήταν η εξής: «Πρόσφατα ένας συνεργάτης από το εξωτερικό μού έκανε το εξής σχόλιο: Η Ελλάδα για τους Δυτικούς (Ευρωπαίους – Αμερικανούς) αποτελεί μια χώρα με δυτικοευρωπαϊκή παιδεία, άριστα εκπαιδευμένους μηχανικούς, ερευνητές, επιστήμονες, αλλά και φθηνό κόστος γι’ αυτούς.
Αυτό η Ελλάδα θα πρέπει να το εκμεταλλευτεί έτσι ώστε να αποτελέσει μια χώρα-hub παροχής υπηρεσιών υψηλής προστιθέμενης αξίας για τις ανάγκες των βιομηχανιών τους. Στην αρχή, ομολογώ ότι η δήλωση αυτή με ενόχλησε αρκετά. Τελικά, όμως, αν βάλεις όλα τα δεδομένα κάτω και αναλογιστείς ότι η χώρα μας δεν έχει βαριά βιομηχανία, αυτό αποτελεί μια πρώτης τάξης ευκαιρία να προσελκύσουμε το ενδιαφέρον των ξένων και να αποτελέσουμε για αυτούς μια χώρα που θα παρέχει υψηλής ποιότητας υπηρεσίες σε ένα κόστος που για τα δικά μας δεδομένα θα είναι αρκετά υψηλό, ενώ για τα δικά τους, χαμηλό. Αναγνωρίζουν το επίπεδο των μηχανικών μας και αυτό επιβεβαιώνεται από τα επιτεύγματα, την απόδοση και τα αποτελέσματα της δουλειάς τους όταν φεύγουν για να εργαστούν στο εξωτερικό.
Καταλήγοντας, λοιπόν, πιστεύω ότι είναι η ευκαιρία μας να δημιουργήσουμε τις κατάλληλες συνθήκες, έτσι ώστε αντί να έχουμε το ισχυρό αυτό φαινόμενο του brain-drain, οι Ελληνες μηχανικοί-ερευνητές-επιστήμονες να παραμείνουν και να προσφέρουν από εδώ τις υψηλής ποιότητας υπηρεσίες τους, συμβάλλοντας έτσι και στην εγχώρια προστιθέμενη αξία. Και γιατί όχι να αντιστραφεί και το φαινόμενο του brain-drain, σε brain-gain».
Εδωσα τον λόγο στον Σωτήρη για να μιλήσει για τη μικρή διαδρομή της εταιρείας και τα σχέδιά τους: «Εχω σπουδάσει ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Πολυτεχνείο Πατρών, με εξειδίκευση στις Τηλεπικοινωνίες. Εργάστηκα σε μερικές από τις καλύτερες ελληνικές εταιρείες υψηλής τεχνολογίας. Το 2014, μαζί με τον αδελφό μου Χάρη Κόκκινο, μηχανολόγο μηχανικό, ο οποίος εργαζόταν για 4 χρόνια στο CERN, αποφασίσαμε να ιδρύσουμε τη FEAC Engineering, θέλοντας να δημιουργήσουμε μια εταιρεία-σταθμό στον χώρο των υπολογιστικών προσομοιώσεων με έδρα την Ελλάδα και όσο το δυνατόν ιδανικότερο εργασιακό περιβάλλον.
Η FEAC Engineering
Η εταιρεία μετράει πλέον 2,5 χρόνια ζωής και αυτή τη στιγμή αποτελεί μέλος του Si-cluster, της HEMEXPO και προσεχώς του ΣΕΚΠΥ, ενώ έχει συμμετάσχει σε διεθνή συνέδρια, εκθέσεις και επιχειρηματικές αποστολές στον χώρο της Ναυτιλίας, του Ηλεκτρομαγνητισμού και του Διαστήματος. Συμμετέχουμε σε Ευρωπαϊκά Ερευνητικά Προγράμματα του H2020, ενώ παράλληλα σε συνεργασία με τους μηχανολόγους μηχανικούς του Πολυτεχνείου Πατρών αναπτύσσουμε το δικό μας λογισμικό εργαλείο προσομοιώσεων. Συνεργαζόμαστε με μεγάλα ερευνητικά κέντρα (CERN), πανεπιστήμια, ινστιτούτα και εταιρείες από τον διεθνή χώρο, ενώ έχουμε βραβευτεί τόσο σε διεθνές όσο και σε εθνικό επίπεδο. Την περίοδο αυτή συμμετέχουμε σε ένα μεγάλο ερευνητικό πρόγραμμα στον τομέα του Ηλεκτρομαγνητισμού, ενώ παράλληλα τρέχουν μικρότερα έργα για τη ναυτιλία. Στο κομμάτι του δικού μας λογισμικού εργαλείου βρισκόμαστε σε διαδικασία επαλήθευσης των υπολογιστικών αποτελεσμάτων εν συγκρίσει με τα πειραματικά αποτελέσματα και σύντομα θα είμαστε σε θέση να ανακοινώσουμε μερικές πολύ σημαντικές και μεγάλες συνεργασίες. Στόχος μας μέσα από όλες αυτές τις διεργασίες να δημιουργήσουμε νέες θέσεις εργασίας και να απασχολήσουμε μερικούς από τους καλύτερους Ελληνες μηχανικούς».
Τελικά, μπορεί μια εταιρεία όπως αυτή που δημιούργησε και τρέχει ο Σωτήρης να ζήσει και να προκόψει μαζί με τους εργαζομένους της στην Ελλάδα; Η απάντησή του ήταν ξεκάθαρη: «Ναι, αλλά με προϋποθέσεις». Και επισήμανε: «Μπορεί, αρκεί να είμαστε σε καθημερινή εγρήγορση για αντιμετώπιση οποιασδήποτε δυσκολίας. Να είμαστε στην πρώτη γραμμή. Πρέπει να δημιουργήσουμε τις κατάλληλες συνθήκες και προϋποθέσεις έτσι ώστε να μας μάθουν και να μας εμπιστευθούν για να τους παρέχουμε τις βέλτιστες δυνατές υπηρεσίες και λύσεις των προβλημάτων τους. Το παν είναι η εμπιστοσύνη που χτίζεις εσύ ο ίδιος με τον εκάστοτε πελάτη σου και πώς αυτή την υποστηρίζεις μέσα από την καθημερινή επαφή μαζί του. Τότε και θα ζήσεις, και θα προκόψεις».
Ρώτησα τον Σωτήρη για το σύστημα ανάδειξης των startups και κυρίως αν προσφέρει κάτι σημαντικά αξιόλογο στις ίδιες ή χρειάζεται να ανακαλύψουν μόνες τον δρόμο τους. «Η μέχρι στιγμής εμπειρία μου μού λέει ότι οι διάφορες πρωτοβουλίες (ιδιωτικές ή κρατικές) για την υποστήριξη νέων επιχειρήσεων συμβάλλουν στα πρώτα βήματα για την υποστήριξη μιας ιδέας. Είναι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας και πραγματικά δίνουν το πρώτο έναυσμα για να καταλάβει ο νέος, επίδοξος επιχειρηματίας τι εστί επιχειρείν. Από εκεί και πέρα, όμως, τα πάντα εξαρτώνται από εσένα τον ίδιο, τι κινήσεις θα κάνεις, πόσο επιμονή και υπομονή έχεις, πόσο δεν θα επηρεαστείς από το περιβάλλον. Οι παράμετροι είναι πολλές, ο στόχος όμως μόνο ένας. Και για να τον επιτύχουμε, πρέπει να στηριχτούμε στις δικές μας δυνάμεις και μόνοι μας να προσπαθήσουμε να χαράξουμε την πορεία μας».
Για το τέλος είχα αφήσει μια λεπτομέρεια. Μετά από πόσο καιρό κόψατε το πρώτο σας τιμολόγιο; «Το πρώτο μας τιμολόγιο ήταν έτοιμο πριν καν ακόμη πάρουμε νομική μορφή. Ο πελάτης ουσιαστικά μας περίμενε μέχρι να του αποστείλουμε τα απαραίτητα στοιχεία για να προβεί στην πληρωμή. Ευτυχώς αυτό δεν άργησε πολύ».

Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.