Ισπανία: Η Βουλή μπλόκαρε τα μέτρα για το στεγαστικό – «Γενική απεργία» ζητούν διαδηλωτές (upd)

Λίγα λεπτά πριν από την ψηφοφορία, ο Ισπανός πρωθυπουργός είχε καλέσει τους βουλευτές να «αφήσουν στην άκρη τις πολιτικές σκοπιμότητες» και να στηρίξουν τα μέτρα, σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος στέγασης βρίσκεται στο επίκεντρο έντονων κοινωνικών αντιδράσεων στη χώρα.

Τελικά, το πρώτο διάταγμα απορρίφθηκε με 178 ψήφους κατά έναντι 172 υπέρ, χωρίς καμία αποχή.

Η ανακοίνωση του αποτελέσματος προκάλεσε την έντονη αντίδραση εκατοντάδων διαδηλωτών που είχαν συγκεντρωθεί έξω από το Κοινοβούλιο. Σύμφωνα με δημοσιογράφο του Γαλλικού Πρακτορείου, οι συγκεντρωμένοι φώναζαν «Ντροπή!», ενώ ακούστηκαν και συνθήματα υπέρ της κήρυξης «γενικής απεργίας».

Η κυβέρνηση Σάντσεθ είχε φέρει προς επικύρωση στο Κογκρέσο δύο βασιλικά νομοθετικά διατάγματα για τη στέγη, τα οποία είχαν εγκριθεί από το υπουργικό συμβούλιο στις 29 Σεπτεμβρίου, επιχειρώντας να απαντήσει στην αυξανόμενη κοινωνική πίεση γύρω από τις τιμές των ακινήτων, τα ενοίκια και την πρόσβαση σε προσιτή κατοικία.

Τι προέβλεπαν τα δύο διατάγματα

Το πρώτο και ευρύτερο πακέτο μέτρων αφορούσε στην προστασία της κοινωνικής λειτουργίας της κατοικίας και στην αύξηση της προσφοράς προσιτής στέγης. Μεταξύ άλλων, προέβλεπε παράταση της προστασίας ευάλωτων νοικοκυριών από εξώσεις έως το 2030, καθώς και έκτακτη δυνατότητα παράτασης έως δύο ετών για συμβάσεις ενοικίασης που λήγουν έως το τέλος του 2028, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Παράλληλα, περιλάμβανε παρεμβάσεις για τον περιορισμό των κερδοσκοπικών αγορών κατοικιών, αυστηρότερους κανόνες για τις βραχυχρόνιες και εποχικές μισθώσεις και την ενοικίαση δωματίων, καθώς και φορολογικές αλλαγές. Μεταξύ αυτών ήταν η επιβολή ΦΠΑ 10% σε συγκεκριμένες περιπτώσεις τουριστικής μίσθωσης, φορολογικές ελαφρύνσεις για ενοικιαστές με εισόδημα κάτω από συγκεκριμένο όριο και κίνητρα προς ιδιοκτήτες που μειώνουν τις τιμές των ενοικίων. Προβλεπόταν επίσης η μείωση στο 4% του ΦΠΑ για προστατευόμενες κατοικίες και η ενίσχυση του δημόσιου αποθέματος στέγης.

Το δεύτερο νομοθετικό διάταγμα επικεντρωνόταν ειδικότερα στη σταθερότητα των συμβάσεων μίσθωσης κύριας κατοικίας. Κεντρική παρέμβαση ήταν η πρόβλεψη για αυτόματη ανανέωση των συμβάσεων ενοικίασης, με συγκεκριμένες δικλίδες και εξαιρέσεις, με την κυβέρνηση να υποστηρίζει ότι στόχος ήταν να περιοριστεί η ανασφάλεια των ενοικιαστών μετά τη λήξη των συμβολαίων τους.

Τα δύο διατάγματα αποτελούσαν βασικό μέρος της νέας προσπάθειας της κυβέρνησης Σάντσεθ να αντιμετωπίσει τη στεγαστική κρίση, η οποία έχει εξελιχθεί σε ένα από τα σημαντικότερα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα στην Ισπανία.