Η εικόνα των παγκόσμιων ροών σιτηρών προς την Κίνα παραμένει ξεκάθαρη: η Βραζιλία διατηρεί τον ρόλο του βασικού προμηθευτή, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες συμμετέχουν κυρίως ευκαιριακά και εποχικά. Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα της τελευταίας ανάλυσης της Μαρίας Μπερτζελέτου, αναλύτριας της SIGNAL, η οποία εξετάζει τόσο τα εμπορικά δεδομένα όσο και τις εξελίξεις στη ναυλαγορά.
Η Κίνα επανέλαβε τις εισαγωγές αμερικανικών σόγιας το 2025, με συνολικές αποστολές που εκτιμώνται γύρω στους 12 εκατ. τόνους. Ωστόσο, αυτές οι ποσότητες συγκεντρώθηκαν σχεδόν αποκλειστικά στο πρώτο δίμηνο του έτους (Ιανουάριο–Φεβρουάριο). Από την άνοιξη και μετά, οι ροές μειώθηκαν αισθητά και παρέμειναν περιορισμένες.
Σύμφωνα με την ανάλυση, αυτό το μοτίβο δεν δείχνει μόνιμη στροφή της Κίνας προς τις ΗΠΑ, αλλά μια κλασική εποχική κίνηση, που συνδέεται κυρίως με τιμές και διαθεσιμότητα και όχι με αλλαγή στρατηγικής.
Αντίθετα, η Βραζιλία παρέμεινε ο κυρίαρχος προμηθευτής της Κίνας καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Περισσότερο από το 50% των συνολικών φορτίων σόγιας προς την Κίνα προήλθε από τη Βραζιλία, με σταθερή παρουσία και όχι με «κύματα» αποστολών.
Η μικρή υποχώρηση των βραζιλιάνικων εξαγωγών προς το τέλος του 2025 θεωρείται απολύτως φυσιολογική. Όπως εξηγεί η έκθεση, συνδέεται με την εποχική εξάντληση των αποθεμάτων της παλιάς σοδειάς και όχι με κάμψη της κινεζικής ζήτησης.
Για τη σεζόν 2025/26, η παραγωγή σόγιας στη Βραζιλία εκτιμάται μεταξύ 160 και 165 εκατ. τόνων, κοντά σε ιστορικά υψηλά επίπεδα. Η συγκομιδή ξεκινά από τον Ιανουάριο, γεγονός που αυξάνει τη διαθεσιμότητα φορτίων ήδη από το πρώτο τρίμηνο του 2026.
Αυτό έχει επιτρέψει στην Κίνα να «κλείσει» από νωρίς ποσότητες και φορτώσεις, ενισχύοντας ακόμη περισσότερο τη θέση της Βραζιλίας στο κινεζικό εισαγωγικό μείγμα.
Στη ναυλαγορά, οι διαδρομές Capesize από τον Ατλαντικό προς την Κίνα ανέκαμψαν στα τέλη Ιανουαρίου, μετά από χαμηλά μέσα στον μήνα. Παρόμοια εικόνα καταγράφεται και στα Panamax, τόσο στον Ατλαντικό όσο και στον Ειρηνικό.
Ωστόσο, η αύξηση του αριθμού των ballast πλοίων –δηλαδή πλοίων χωρίς φορτίο– δημιουργεί πιέσεις στην αγορά. Ιδιαίτερα στον Ατλαντικό και στον Ινδικό Ωκεανό, η προσφορά χωρητικότητας αυξήθηκε αισθητά μέσα σε μία εβδομάδα, περιορίζοντας τις ανοδικές προοπτικές των ναύλων.
Σημαντικό στοιχείο της εικόνας αποτελεί και η αυξημένη συμφόρηση στο λιμάνι Chittagong στο Μπανγκλαντές. Τον Ιανουάριο του 2026 καταγράφηκε αύξηση των πλοίων που περιμένουν αγκυροβολημένα, λόγω αργών εκφορτώσεων και περιορισμένης δυναμικότητας. Αυτό επηρεάζει κυρίως τα Supramax και επιβαρύνει τους χρόνους ταξιδιού. Όπως καταλήγει η ανάλυση της Μαρίας Μπερτζελέτου, δεν υπάρχουν ενδείξεις δομικής αλλαγής στη στρατηγική της Κίνας. Η Βραζιλία παραμένει ο βασικός και αξιόπιστος προμηθευτής, χάρη στο μέγεθος της παραγωγής και τον σωστό χρονισμό των εξαγωγών. Οι ΗΠΑ συνεχίζουν να παίζουν ρόλο, αλλά κυρίως συμπληρωματικό και εποχικό. Με απλά λόγια: η Κίνα δεν αλλάζει «γραμμή πλεύσης», απλώς αξιοποιεί ευκαιρίες, κρατώντας σταθερό το τιμόνι προς τη Νότια Αμερική.
Διαβάστε ακόμη
Νέα Επιχειρησιακή Σύμβαση στην Alpha Bank – Στα 1.600 ευρώ ο κατώτατος μισθός
Η αυτοκρατορία του Khaby Lame: Από άνεργος στην Ιταλία, σε brand 4 δισ. δολαρίων (pics)
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφθείτε το Πρώτο ΘΕΜΑ