Η κλιμακούμενη ένταση στον Περσικό Κόλπο και η αυξανόμενη απειλή από το Ιράν δημιουργούν νέα δεδομένα για τη ναυτιλία και τις οικονομίες της περιοχής, σύμφωνα με την ανάλυση του Γιάννη Παργανά από τον ναυλομεσιτικό οίκο Intermodal.

Όπως επισημαίνει ο ίδιος, «για το μεγαλύτερο μέρος της τελευταίας δεκαετίας, τα κράτη του Κόλπου προσπάθησαν να συνυπάρξουν με το Ιράν αντί να λύσουν το πρόβλημα», επενδύοντας σε άμυνα και διπλωματικά κανάλια. Ωστόσο, η κατάσταση αλλάζει, καθώς «η ιρανική αντίδραση αρχίζει να επηρεάζει άμεσα αεροδρόμια, λιμάνια, διυλιστήρια και την εμπορική ναυτιλία».

Σύμφωνα με τον κ. Παργανά, το ζήτημα δεν είναι πλέον μόνο θέμα ασφάλειας, αλλά «άμεση απειλή για το οικονομικό μοντέλο» που έχουν χτίσει τα κράτη του Κόλπου με τεράστιες επενδύσεις τα τελευταία χρόνια.

Ο αναλυτής τονίζει ότι, αν και δημόσια οι τόνοι παραμένουν χαμηλοί, παρασκηνιακά η στάση των χωρών γίνεται πιο σκληρή. «Η Σαουδική Αραβία, τα ΗΑΕ, το Κουβέιτ και το Μπαχρέιν φαίνεται να υποστηρίζουν τη συνέχιση της πίεσης προς το Ιράν», σημειώνει, ενώ άλλες χώρες, όπως το Ομάν και το Κατάρ, προκρίνουν διπλωματικές λύσεις.

«Δεν μιλάμε απαραίτητα για επιδίωξη αλλαγής καθεστώτος», διευκρινίζει, «αλλά γίνεται όλο και πιο σαφές ότι ένα σύντομο πόλεμο χωρίς ουσιαστική μείωση της ιρανικής απειλής θα ήταν το χειρότερο δυνατό σενάριο».

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και στο Ντουμπάι, όπου η οικονομία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον τουρισμό και τις υπηρεσίες. «Μόλις κλονιστεί η εικόνα ασφάλειας, οι επιπτώσεις είναι άμεσες», τονίζει ο κ. Παργανάς, επισημαίνοντας την πτώση στις συναλλαγές ακινήτων και τα μέτρα στήριξης ρευστότητας που ήδη λαμβάνονται.

Αντίστοιχα, στη Σαουδική Αραβία, το φιλόδοξο σχέδιο Vision 2030 παραμένει σε τροχιά, αλλά «είναι εξαιρετικά ευαίσθητο στην εμπιστοσύνη και απαιτεί τεράστια κεφάλαια». Όπως σημειώνει, «μια χώρα που θέλει να προσελκύσει επενδύσεις και τουρισμό δεν μπορεί να συνυπάρχει εύκολα με έναν γείτονα που επιβάλλει διαρκώς γεωπολιτικό ρίσκο».

Η ανάλυση εστιάζει ιδιαίτερα στη ναυτιλία, όπου οι επιπτώσεις είναι ήδη εμφανείς. «Πριν τον πόλεμο, τα Στενά του Ορμούζ διακινούσαν περίπου το ένα πέμπτο των παγκόσμιων ροών πετρελαίου και LNG», αναφέρει ο κ. Παργανάς. Σήμερα, όμως, «τα ασφάλιστρα πολεμικού κινδύνου έχουν εκτιναχθεί από περίπου 0,25% της αξίας του πλοίου έως και 3%», ενώ έχουν καταγραφεί ζημιές σε τουλάχιστον εννέα πλοία. Παράλληλα, οι τιμές του πετρελαίου έχουν αυξηθεί σημαντικά.

Η Σαουδική Αραβία ήδη προσαρμόζεται, αυξάνοντας τη μεταφορά πετρελαίου μέσω της Ερυθράς Θάλασσας. «Αυτό δείχνει ότι οι παραγωγοί έχουν κάποια ευελιξία, αλλά και ότι προετοιμάζονται για ένα πιο κατακερματισμένο και “ασφαλειοποιημένο” σύστημα εξαγωγών», επισημαίνει.

Καταλήγοντας, ο Γιάννης Παργανάς τονίζει ότι η βασική επιδίωξη των κρατών του Κόλπου δεν είναι πλέον απλώς η ηρεμία. «Η ηρεμία χωρίς ουσιαστική μείωση της ιρανικής πίεσης ίσως να μην είναι αρκετή», αναφέρει χαρακτηριστικά. Όπως εκτιμά, η στρατηγική της περιοχής θα κινηθεί προς «υψηλότερες αμυντικές δαπάνες, αυστηρότερο έλεγχο στη ναυτιλία και επενδύσεις σε εναλλακτικές διαδρομές εξαγωγών» και καταλήγει: «Για ορισμένα κράτη του Κόλπου, η αποδυνάμωση του ιρανικού συστήματος δεν είναι ιδεολογικός στόχος, αλλά ζήτημα οικονομικής επιβίωσης».

Διαβάστε ακόμη 

JP Morgan: Γιατί η αναβάθμιση του MSCI είναι αρνητική εξέλιξη

ΔΕΗ: Απορροφά το μεγαλύτερο μέρος της αύξησης – Στα 13,8 λεπτά το πράσινο τιμολόγιο τον Απρίλιο – Καμία μεταβολή στα μπλε

Ο ανεκτίμητος πλούτος που υπάρχει στα αφορολόγητα θησαυροφυλάκια της Γενεύης

Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα