Οι επιστήμονες ξέρουν μόνο δύο πιθανούς τρόπους για να αποτρέψουν την υπερθέρμανση του πλανήτη. Ο ένας είναι να σταματήσει τελείως η Γη να χρησιμοποιεί ορυκτά καύσιμα και ο άλλος είναι να δεσμεύσουμε και να αποθηκεύσουμε το υποπροϊόν του διοξειδίου του άνθρακα στο χώμα ώστε αυτό να μην βγει στην ατμόσφαιρα, μια διαδικασία γνωστή και ως CCS (carbon capture and storage).
Η λύση φαντάζει ιδιαίτερα ελκυστική καθώς θα επέτρεπε στον κόσμο να συνεχίσει να παράγει την ίδια ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα χωρίς να ανησυχεί για την κλιματική αλλαγή ενώ θα εξουδετέρωνε όλες τις επιπλοκές, πολιτικές και οικονομικές που επιφέρει η πρώτη λύση και την καθιστά τόσο δύσκολη στην εφαρμογή της .
Όμως παρόλο που φαντάζει σχεδόν ιδανικό, η δέσμευση και αποθήκευση του υποπροϊόντος του CO2 είναι μάλλον το ίδιο ανέφικτη εξαιτίας του μεγάλου κόστους της.
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Bloomberg, η ενσωμάτωση της εν λόγω τεχνολογίας σε όλα τα εργοστάσια παγκοσμίως θα είχε κόστος περίπου 17,6 τρισ. δολαρίων.
Ο πρώτος τέτοιος ηλεκτρικός σταθμός, προσαρμοσμένος σε αυτή την τεχνολογία, δημιουργήθηκε στο Σασκατσουάν τον Οκτώβριο και κόστισε 1,23 δισ. δολάρια.
Ο σταθμός έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να απομακρύνει περίπου το 90% των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα, ποσοστό που σε όρους παραγωγής αναλογεί σε 250.000 αυτοκίνητα ετησίως.
Το υποπροϊον του CO2 που μένει από τις διεργασίες του σταθμού μεταφέρεται περίπου 66 χιλιόμετρα στα πετρελαϊκά κοιτάσματα του Cenovus Energy, όπου θάβεται κάτω από τη γη όπου σταδιακά θα προστεθεί στην εξόρυξη αργού των εν λόγω κοιτασμάτων.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.