Δημοψήφισμα για τις αμοιβές των μάνατζερ στην Ελβετία

O Thomas Aebischer μεγάλωσε σε μία φάρμα, σπούδασε στο Harvard και διέσχισε τέσσερις ηπείρους προκειμένου να διασφαλίσει μία από τις κορυφαίες και πιο ακριβοπληρωμένες θέσεις στη μεγαλύτερη τσιμεντοβιομηχανία του κόσμου, τη Holcim. Την Κυριακή, οι Ελβετοί ψηφοφόροι θα αποφασίσουν εάν αξίζει το μισθό του.

Εννέα μήνες μετά την επιβολή περιορισμών στα  δυσθεώρητα μπόνους και τις “χρυσές” αποζημιώσεις  των μάνατζερ μέσω δημοψηφίσματος, οι υψηλότερα αμειβόμενοι πολίτες της Ευρώπης αποφασίζουν εκ νέου εάν θα πρέπει οι ανώτατες αμοιβές στελεχών μιας εταιρείας να είναι υψηλότερες από το δωδεκαπλάσιο των κατώτατων αμοιβών που η ίδια δίνει! Αν δηλαδή ο διευθύνων σύμβουλος μιας επιχείρησης «δικαιούται» να αμείβεται πάνω από 12 φορές περισσότερο από όσο αμείβεται ο θυρωρός ή ο κλητήρας της εταιρείας.

Οι ελβετικές εταιρείες και η κυβέρνηση έχουν ενώσει τις δυνάμεις τους σε ένα “πόλεμο” κατά της αποκαλούμενης “1 προς 12 πρωτοβουλία”, η οποία αναμένεται να απορριφθεί, καθώς το 54% δηλώνει ότι θα την καταψηφίσει.

“Οταν διαβάζει το κείμενο της πρότασης- είναι πολύ απλή, πολύ έξυπνη, πολύ παραπλανητική”, λέει στο Bloomberg ο Aebischer, επικεφαλής του τμήματος οικονομικών της Holcim στη Ζυρίχη. “Δεν θα σκεφτόσουν ποτέ στις ΗΠΑ: Πόσα μπορώ να πληρώσω τον κόσμο τώρα; Πληρώνεις όσα πρέπει να πληρώσεις προκειμένου να τους προσελκύσεις”.

Οι επικριτές της πρότασης επισημαίνουν ότι θα μειωθούν οι εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία και τονίζουν ότι δημιουργείται σημαντικό γραφειοκρατικό βάρος, ειδικότερα για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Οι υποστηρικτές της πρότασης, η οποία κατατέθηκε από τη Νεολαία του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, χρειάζονται να συγκεντρώσουν 100.000 υπογραφές από τα 8 εκατομμύρια πολιτών της Ελβετίας για να ενεργοποιήσουν τη ψηφοφορία.

“Η θέση μας είναι πολύ ξεκάθαρη- είμαστε εναντίον της πρωτοβουλίας 1:12”, λέει ο Ulrich Spiesshofer, επικεφαλής της ABB, της μεγαλύτερης κατασκευάστριας μετασχηματιστών. “Θα αποδυνάμωνε την οικονομία της Ελβετίας σε μεγάλο βαθμό, την ανταγωνιστικότητά και την ικανότητα ελβετικών εταιρειών, όπως η ABB, να γίνουν ανταγωνιστικές σε παγκόσμιο επίπεδο”.

Οι Ελβετοί ψηφοφόροι, πάντως, έχουν απορρίψει στο παρελθόν μεγαλύτερης διάρκειας διακοπές και μία πρόταση, που απέβλεπε στον τερματισμό του φορολογικού ανταγωνισμού ανάμεσα στα ελβετικά καντόνια,  εδραιώνοντας έτσι τη θέση της Ελβετίας ως τη δεύτερη πιο ανταγωνιστική χώρα μετά τις ΗΠΑ, σύμφωνα με την ετήσια αξιολόγηση της IMD’s World Competitiveness Center.

Οι επικριτές της πρότασης επισημαίνουν ότι θα μειωθούν οι εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία και τονίζουν ότι δημιουργείται σημαντικό γραφειοκρατικό βάρος, ειδικότερα για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Στον αντίποδα, οι υποστηρικτές της διατείνονται ότι δεν θέλουν να πλήξουν τις εταιρείες της δέκατης μεγαλύτερης οικονομίας της Ευρώπης, αλλά επιδιώκουν δικαιότερη κατανομή του πλούτου.

Ερευνα της Ελβετικής Ομοσπονδίας Εργατικών Σωματείων, η οποία διαπίστωσε ότι, ενώ από το 1996 ως το 2010 οι μισθοί του 1% των καλύτερα αμειβόμενων Ελβετών αυξήθηκαν κατά 39% κατά μέσο όρο, οι μισθοί των χαμηλών και μέσων εισοδημάτων αυξήθηκαν μόλις κατά 6% και 9% αντιστοίχως.