Για τις λάθος εκτιμήσεις όσον αφορά την εσωτερική υποτίμηση της Ελλάδας, η οποία γύρισε μπούμερανγκ, και την αναγκαιότητα ενός “κουρέματος” έκανε λόγο κατά την εισήγησή του ο ανεξάρτητος βουλευτής, Μίμης Ανδρουλάκης, κατά τη διάρκεια της συζήτησης για τον Προϋπολογισμό.
Όπως είπε χαρακτηριστικά, η εσωτερική υποτίμηση δεν απέδωσε τους καρπούς που περίμενε η κυβέρνηση, αφού αντί να αυξήσει τις εξαγωγές και να τροφοδοτήσει την ανάπτυξη, συρρίκνωσε το βαθμό συμμετοχής τους στη μεγέθυνση του ΑΕΠ.
Ανέφερε χαρακτηριστικά:
«Το ζητούμενο, η μεγάλης κλίμακας μεταφορά πόρων, κεφαλαίου και εργασίας προς τους τομείς διεθνώς εμπορεύσιμων αγαθών και υπηρεσιών δεν επιτυγχάνεται. Η πτώση στους μη εμπορεύσιμους τομείς δεν αντισταθμίζεται από τον μικρό, έτσι κι’ αλλιώς, εξωστρεφή τομέα της οικονομίας. Αντίθετα όχι μόνο δεν υπήρξε αυτός ο τομέας κινητήρας της ανάπτυξης αλλά σημειώθηκε επιδείνωση στο βαθμό συμμετοχής του στη μεγέθυνση του ΑΕΠ. Έτσι, η πρόσφατη θετική συμβολή του εξωτερικού εμπορίου στο ΑΕΠ και στο εμπορικό ισοζύγιο οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά -όπως είχαμε προεξοφλήσει- στη μείωση των εισαγωγών λόγω δραστικής περιστολής της εσωτερικής ζήτησης, καταναλωτικής και επενδυτικής. Η μείωση του κόστους εργασίας επέτρεψε την επιβίωση παραδοσιακών κλάδων εντάσεως εργασίας ενώ υποδιπλασιάστηκε (από 6,6% το 2009 σε 3,3% το 2012) το ποσοστό των συνολικών αγαθών που προήλθαν από κλάδους υψηλής τεχνολογίας. Η ανταγωνιστικότητα ποιότητας υποχώρησε και η εξειδίκευση της οικονομίας -παρά τις προσδοκίες- στράφηκε περαιτέρω σε λάθος κατευθύνσεις. Ιδού ο Νόμος των Ακούσιων Συνεπειών. “Σπέρνεις σιτάρι θερίζεις κριθάρι”. Η εσωτερική υποτίμηση πριμοδότησε τα λάθος κίνητρα. Ελάχιστες εξωστρεφείς επιχειρήσεις ιδρύθηκαν -μετρημένες στα δάκτυλα της μιας χειρός- ενώ πολλαπλασιάζονται -ανοίγουν και κλείνουν αμοιβαδικά- οι μικρές του παραδοσιακού επιχειρηματικού μοντέλου (μπαρ, ταβέρνες, κομμωτήρια κτλ). Η αντιστροφή της Ελλάδας σε Ιρλανδία δεν είναι εφικτή. Τα λάθος κίνητρα στην οικονομία πριμοδοτούσαν και αρκετές από τις ένδοξες «μεταρρυθμίσεις» των από «καθέδρας μεταρρυθμιστών» αφού θα συνέβαλαν στην περαιτέρω μεταφορά κεφαλαίων και εργασίας σε τομείς φθίνουσας απόδοσης όπως ταξί, φαρμακεία κ.α. Στην αγωνία των ανέργων θα απαντούσαμε: «πουλήστε το σπίτι σας να γίνετε ταξιτζήδες». Την ώρα που βουλιάζαμε και «βρωμούσε» η αγορά από πλεονασματικά ταξί ή χώρα συγκλονιζόταν το 2011 από το μέγα ζήτημα της απελευθέρωσης των ταξί όπως τώρα κάποιοι κύκλοι προμοτάρουν επικοινωνιακά το ιντερνετικό σύστημα ταξί Uber από την Καλιφόρνια!»
“Η πρόσφατη θετική συμβολή του εξωτερικού εμπορίου στο ΑΕΠ και στο εμπορικό ισοζύγιο οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στη μείωση των εισαγωγών λόγω δραστικής περιστολής της εσωτερικής ζήτησης, καταναλωτικής και επενδυτικής” ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι η υποτίμηση αυτή πυροδότησε και λάθος κίνητρα καθώς ελάχιστες εξωστρεφείς επιχειρήσεις ιδρύθηκαν, ενώ πολλαπλασιάζονται οι μικρές του παραδοσιακού επιχειρηματικού μοντέλου (μπαρ, ταβέρνες, κομμωτήρια κτλ).
Παράλληλα, τόνισε ότι δεν αρκεί η αντιστροφή της της μνημονιακής νομοθεσίας και πραγματικότητας από μόνη της καθώς αν γίνουν σπασμωδικά, μηχανιστικά και με ανυπομονησία για γρήγορα, καταλυτικά αποτελέσματα μπορεί να επιφυλάξουν αρκετά παράδοξα ίσως και δυσάρεστες εκπλήξεις.
Επιπλέον, παραθέτοντας τον Παλαιό, είπε ότι η οικονομία και η πολιτική μοιάζουν περισσότερο με την Άλγεβρα και πιο πολύ με την αλγεβρική τοπολογία. “Έρχεται μια στιγμή – σε φάσεις αβεβαιότητας ή ταχύτατων μεταβολών και ανακατατάξεων- που η κατάσταση αντιστρέφεται, εμφανίζεται το πρόσημο πλην και το καθετί δουλεύει ανάποδα απ’ ό, τι προβλέπει η θεωρία μας, το ακαδημαϊκό μας σχήμα” είπε χαρακτηριστικά.
Τέλος, κατέληξε στην αναγκαιότητα της απομείωσης του ελληνικού χρέους λέγοντας ότι είναι παράλογο να πιστεύει κανείς ότι η Ελλάδα μπορεί να συνεχίσει να έχει πρωτογενές πλεόνασμα 4% για μακρά περίοδο και χαρακτηρίζοντας “λάθος” τον τρόπο με τον οποίο έγινε το κούρεμα του 2012, καθώς δεν πέτυχε και το χρέος παραμένει στο 170%, επιρρίπτοντας ευθύνες στην Ευρώπη.
“Διαφορετικά θα διαχειριζόμουν αυτή την πρόταση ήπιας αναδιάρθρωσης του χρέους που απομονώθηκε πανταχόθεν και μερικοί, λίγοι –τρεις τέσσερις ιθύνοντες- την χαρακτήρισαν το 2010 ευθέως «εγκληματική». Έκανες το ιστορικό «κούρεμα» του 2012 πολύ αργά και με λάθος τρόπο και είσαι πάλι στο 170%. Δεν έχουν ευθύνη; Ο πιστωτής –η Ευρωζώνη τώρα- πρέπει να μοιραστεί τις ευθύνες με τον υπό έλεγχο δανειζόμενο συμμετέχοντας στην απομείωση του χρέους”, δήλωσε και πρόσθεσε ότι η Ελλάδα θα έπρεπε να περάσει από μία, δύο, πιθανόν τρεις φάσεις απομείωσης του χρέους ανάλογα και με την πορεία της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας οικονομίας.
Διαβάστε ολόκληρη την εισήγηση εδώ
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.