Ν. Δένδιας στον ΣΕΤΕ: Nα αξιοποιηθεί το τουριστικό ‘’κεφάλαιο’’ των 20 εκατ. επισκεπτών

Της Στεφανίας Σούκη

Το ελληνικό τουριστικό μοντέλο πρέπει να εδραιωθεί σε πιο στέρεες βάσεις, τόνισε ο υπουργός Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας κ. Νικόλαος Δένδιας στην ομιλία του χθές το βράδυ στο δείπνο του 13ου συνεδρίου του ΣΕΤΕ, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου ότι αν το τουριστικό κεφάλαιο των 20 εκατομμυρίων επισκεπτών και του 16,4% συνεισφοράς στο ΑΕΠ δεν αξιοποιηθεί θα εξανεμισθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα με ανάστροφες δυσμενείς επιπτώσεις στην ελληνική οικονομία.

Ως προς τα βασικά σημεία της ομιλίας του κ.Δένδια: 

• Σύμφωνα με την πλέον σύγχρονη αντίληψη για τον προσανατολισμό του τουριστικού μοντέλου παγκοσμίως, «ουκ εν τω πολλώ το ευ». Το 10% της παγκόσμιας τουριστικής ελίτ, ξοδεύει άνω του 20% των χρημάτων.
• Το ελληνικό τουριστικό επιχειρηματικό μοντέλο ως έχει, δηλαδή το πρότυπο “ήλιος και θάλασσα” ολοκληρώνει τον κύκλο ζωής του. Σε αυτό κατατείνουν οι μελέτες του ΣΕΤΕ, σε αυτό κατατείνουμε όσοι προσεγγίζουμε τον ελληνικό τουρισμό με ψύχραιμη, μακροπρόθεσμη και πάντως όχι ευκαιριακή και τυχοδιωκτική διάθεση.
• Το φετινό ρεκόρ αφίξεων είναι εξαιρετικά θετικό, αλλά δεν πρέπει να δημιουργεί εφησυχασμό. Το τουριστικό κεφάλαιο των 20 εκατομμυρίων επισκεπτών και του 16,4% συνεισφοράς στο ΑΕΠ αν δεν αξιοποιηθεί θα εξανεμισθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα με ανάστροφες δυσμενείς επιπτώσεις στην ελληνική οικονομία.
• Ωστόσο θα ήταν πρόωρος ο ισχυρισμός ότι έχουμε εξαλείψει σε τέτοιο βαθμό τις δομικές αδυναμίες του τουριστικού μας μοντέλου και έχουμε καταστήσει τόσο ελκυστικό το τουριστικό μας προϊόν ώστε να διασφαλίζεται η συνέχιση της αυξητικής τάσης των 2 τελευταίων ετών.
• Η ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών είναι ο κρίσιμος παράγοντας για να μπορέσει η τουριστική πολιτική να πετύχει τον μεγάλο στόχο της: τη μετάβαση σε ένα μίγμα υψηλής προστιθέμενης αξίας με έμφαση στην ποιοτική αναβάθμιση και στην προώθηση ειδικών μορφών τουρισμού. Αυτό μπορεί να διασφαλίσει και τον νέο στόχο, της επιμήκυνσης της τουριστικής περιόδου.
• Είναι προφανές ότι δεν μπορούμε να βασίζουμε τις προσδοκίες μας ούτε σε αρνητικές συγκυρίες για τους ανταγωνιστές μας ούτε βέβαια σε συνέχιση της εκδήλωσης «αλληλεγγύης» από την παγκόσμια κοινότητα. Οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις στην γειτονιά μας είχαν θετικές συνέπειες (βλέπε Μέση Ανατολή, Βόρεια Αφρική) ενώ προς το τέλος του καλοκαιριού εν μέρει αρνητικές (βλέπε Ουκρανία – Ρωσία).
• Ούτως ή άλλως το τουριστικό προϊόν είναι εξαιρετικά ευαίσθητο. Είναι προφανές πόσο η βελτίωση της εικόνας της χώρας μας στους τομείς της δημόσιας τάξης και ασφάλειας που κατά το παρελθόν λειτούργησε ανασταλτικά για την άφιξη τουριστών (εικόνες σε παγκόσμια ειδησεογραφικά πρακτορεία που παρουσίαζαν το κέντρο της Αθήνας ως εμπόλεμη ζώνη, απεργίες σε λιμάνια, αεροδρόμια, Μέσα Μαζικής Μεταφοράς κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού) βοήθησε στην εκτόξευση των αφίξεων.
• Είναι βέβαιο ότι ο ρόλος του ΣΕΤΕ, ως αναγνωρισμένου θεσμικού κοινωνικού εταίρου είναι καθοριστικός, συστεγάζοντας φορείς-μέλη από όλο το φάσμα της τουριστικής δραστηριότητας, εφαρμόζοντας bestpractices και σύγχρονες μεθόδους management και επικοινωνίας.

Οι τρεις παράμετροι για το νέο τουριστικό μοντέλο είναι:

1.Διαφοροποίηση του προϊόντος 
-η μονοδιάστατη επένδυση στο allinclusive δεν συνιστά βιώσιμο μοντέλο τουριστικής ανάπτυξης. Δεν πρέπει όμως και να δαιμονοποιείται. 
-η στόχευση σε υψηλότερης εισοδηματικής επιφάνειας επισκέπτες, οι οποίοι θα αφήνουν και περισσότερα χρήματα κατά την παραμονή τους. 

2.Εκσυγχρονισμός Δημοσίων και Ιδιωτικών υποδομών 

3.Συνέργειες

«Εμείς πιστεύουμε ότι το νέο αναπτυξιακό μοντέλο χρειάζεται 100.000 νέες επιχειρήσεις, προφανώς πολλές από αυτές και στον τουρισμό, και όχι 300.000 νέους ημιαπασχολούμενους δημοσίους υπαλλήλους. Προσεγγίζουμε δηλαδή τον Τουρισμό στην οριζόντια διάστασή του, ως κύριο πυλώνα οικονομικής μεγέθυνσης, το μέγεθος και η δομή του οποίου επηρεάζουν και επηρεάζονται από την συνολική οικονομική και κοινωνική δραστηριότητα της χώρας. Οι Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις συνιστούν την ραχοκοκαλιά και της τουριστικής δραστηριότητας. Δεκάδες χιλιάδες οικογενειακές επιχειρήσεις, εκατοντάδες χιλιάδες απασχολούμενοι. Το 94% των μονάδων καταλυμάτων είναι δυναμικότητας κάτω των 50 δωματίων. Ενώ 4.000 από τις 9.800 ξενοδοχειακές επιχειρήσεις και κάμπινγκ της χώρας είναι Ατομικές Επιχειρήσεις. Εδώ βέβαια η κινητροδότηση των συγχωνεύσεων στο πλαίσιο της συνολικής διευκόλυνσης του επιχειρείν είναι κάτι που μελετάμε.»