Ο «Γολγοθάς» του φορολογούμενου για να κάνει σήμερα ρύθμιση χρεών

Του Κωστή Πλάντζου

Από «σαράντα κύματα» θα πρέπει να περάσουν όσοι φτάσουν στο γκισέ της εφορίας για να ζητήσουν διευκόλυνση πληρωμής των φόρων που δεν μπορούν να αποπληρώσουν εμπρόθεσμα. Και αυτό, την ώρα που ο γενικός γραμματέας Εσόδων Χάρης Θεοχάρης έδωσε οδηγίες στους εφόρους να ενθαρρύνουν τους πολίτες να ζητούν ρύθμιση και να εντείνουν τις προσπάθειες για να ικανοποιήσουν όσο το δυνατόν περισσότερες αιτήσεις διακανονισμού με δόσεις, αντί να τους προτρέπουν να περιμένουν την νέα ρύθμιση που αργεί ακόμα τουλάχιστον ένα με δύο μήνες.
Με τα σημερινά δεδομένα και μέχρι να εφαρμοστεί η νέα ρύθμιση που σχεδιάζεται με τις πολλές δόσεις, προκειμένου να αποφύγει τα χειρότερα, ο πολίτης πρέπει να κάνει αίτηση διακανονισμού στην ΔΟΥ όπου ανήκει και έχει βεβαιωθεί το προς είσπραξη χρέος του.

Οι έφοροι έχουν το ελεύθερο να προσφέρουν μόνο 1 έως και 4 μηνιαίες δόσεις στον φορολογούμενο που ζητά ρύθμιση. Οτιδήποτε καλύτερο τους δοθεί, θα πρέπει να το εξασφαλίσουν βάσει συγκεκριμένων και «αντικειμενικών» κριτηρίων, που ανεβοκατεβάζουν τον αριθμό των δόσεων.

Στην αίτηση που θα καταθέσει θα κληθεί να συμπληρώσει και μια σειρά στοιχεία, που θα κρίνουν τον τελικό αριθμό των δόσεων που δικαιούται κάθε ενδιαφερόμενος.

Υπό προϋποθέσεις, εάν δεν έχει ξαναζητήσει ρύθμιση αλλά έχει πχ ακίνητα ή μια σχετικά υγιή επιχείρηση (χωρίς ζημιές) που διασφαλίζουν το δημόσιο έναντι των απαιτήσεών του, οι δόσεις μπορούν να αυξηθούν βάσει των κριτηρίων και να φτάσουν θεωρητικά τις 21 ή και τις 26. Στην πράξη πάντως , δύσκολα υπερβαίνουν τις 15.
Πέραν τούτων, ο έφορος δεν μπορεί να κάνει κάτι καλύτερο για τον φορολογούμενο.

Ένα μικρό «μυστικό» όμως που λύνει συχνά τα χέρια στον έφορο για να ξεπεράσει τους περιορισμούς του νόμου και να προσφέρει μεγαλύτερη άνεση στον πολίτη, είναι να δεχθεί ο φορολογούμενος την όποια ρύθμιση υπολογιστεί «αυτόματα», βάσει των κριτηρίων.

Εφόσον βάλει τα δυνατά του και την τηρήσει με συνέπεια πχ για 3 ή 4 συνεχόμενους μήνες τουλάχιστον, μπορεί στην πορεία μπορεί να ζητήσει επανεξέταση του αιτήματός του και, επειδή θα θεωρείται «συνεπής» οι δόσεις μπορούν και να διπλασιαστούν, φτάνοντας και τις 48 συνολικά.

Όλα αυτά προϋποθέτουν μια προσέγγιση σε θετικό πνεύμα με τον έφορο, που να δείχνει ότι παρά τις δυσκολίες που επικαλείται ο φορολογούμενος, αυτός ενδιαφέρεται για να πληρώσει το χρέος του και προσπαθεί με ότι μέσα διαθέτει να το πράξει.

Είναι πλέον θέμα εμπιστοσύνης για τον έφορο, που πρέπει να στηρίζεται όμως και σε πραγματικά γεγονότα ή δεδομένα, για να επιλέξει να εξαντλήσει τα περιορισμένα περιθώρια που του δίνει το υφιστάμενο σύστημα διακανονισμού των οφειλών προς το δημόσιο.

Θα κρίνει με βάση την γενική εικόνα του φορολογουμένου που έχει μπροστά του και παίζει μεγάλο ρόλο πχ αν φορολογούμενος που εμφανίζεται έχει πραγματική «υπόσταση», ή αν αποτελεί «βιτρίνα», «αχυράνθρωπο» ή «ύποπτο» διαφυγής στο εξωτερικό. Ιδιαίτερα προσμετράται –μαζί με τα πραγματικά περιστατικά- το ενεργό ενδιαφέρον του υπόχρεου, η ειλικρινής πρόθεσή του για συμβιβασμό, η αυτοπρόσωπη παρουσία του στη ΔΟΥ κλπ.

Γενικώς πάντως, ο απλός κόσμος που ζει μόνιμα στη χώρα, χωρίς να έχει βεβαρημένο παρελθόν με φορολογικές παραβάσεις (πλαστά και εικονικά, ύποπτες μεταβιβάσεις ακινήτων σε συγγενείς και τρίτους, παράλειψη υποβολής δηλώσεων, μη απόδοση ΦΠΑ κλπ), αντιμετωπίζεται ευνοϊκότερα και μπορεί να ζητήσει και να επιτύχει ότι περισσότερο προβλέπει ο νόμος, μέχρι τουλάχιστον να ισχύσει μια πιο ευνοϊκή ρύθμιση στο μέλλον.