Της Σοφίας Νέτα
Νέα έκθεση που εκπονήθηκε σε συνεργασία με το Διεθνές Ίδρυμα Οστεοπόρωσης (IOF) και την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Ενώσεων Φαρμακευτικών Βιομηχανιών (EFPIA) είναι η πρώτη που περιγράφει λεπτομερώς την επιδημιολογία, την προκαλούμενη οικονομική επιβάρυνση και τη θεραπευτική αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης στα 27 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην έκθεση επισημαίνεται πως, καθώς ο πληθυσμός της Ευρώπης γερνά, τα οστεοπορωτικά κατάγματα συνεπάγονται αυξημένο κόστος αντιμετώπισης, ανικανότητα του ασθενούς και πρόωρο θάνατο. Κάθε χρόνο στην Ευρώπη καταγράφονται περίπου 3.5 εκατομμύρια νέα οστεοπορωτικά κατάγματα. Μόνο το 2010, το κόστος των οστεοπορωτικών καταγμάτων ανήλθε στα 37 δισεκατομμύρια ευρώ εκ των οποίων το 66% αντιστοιχεί σε νέα κατάγματα, το 29% σε μακροχρόνια φροντίδα προγενέστερων καταγμάτων και το 5% στη φαρμακολογική πρόληψη. Η πλειοψηφία των ατόμων που έχουν υποστεί οστεοπορωτικό κάταγμα δεν έχει λάβει την απαραίτητη ιατρική φροντίδα ενώ μειώνεται ο αριθμός των ασθενών που αντιμετωπίζονται. Το 2010, ο αριθμός των θανάτων που σχετίζονταν με κατάγματα υπολογίζεται στους 43.000.
Η οστεοπόρωση είναι πάθηση των οστών κατά την οποία παρατηρείται μείωση της οστικής πυκνότητας και διαταραχή της αρχιτεκτονικής δομής των οστών με επακόλουθο αυξημένο κίνδυνο ευθραυστότητας και καταγμάτων τα οποία είναι και η κύρια εκδήλωση της πάθησης. Τα οστεοπορωτικά κατάγματα προκαλούν σημαντικό πόνο, κακουχία και ανικανότητα ενώ μπορεί να αποτελέσουν την αιτία θανάτου του ασθενούς. Σύμφωνα με την έκθεση, 22 εκατ. γυναίκες και 5,5 εκατ. άνδρες στην ΕΕ πάσχουν από οστεοπόρωση ενώ 3,5 εκατ. νέα οστεοπορωτικά κατάγματα καταγράφονται κάθε χρόνο αυξάνοντας τον αριθμό των περιπτώσεων σε 610.000 κατάγματα ισχίου, 520.000 κατάγματα σπονδυλικής στήλης, 560.000 κατάγματα αντιβραχίου και 1.800.000 λοιπά κατάγματα (π.χ. λεκάνης, πλευρών, βραχιονίου, κνήμης, περόνης, κλείδας, ωμοπλάτης, στέρνου και μηριαίου).
Παρά το υψηλό κοινωνικό και οικονομικό αντίκτυπο της οστεοπόρωσης, τα σημαντικά κενά στην αντιμετώπισή των καταγμάτων και την προβλεπόμενη αύξηση της σχετικής οικονομικής επιβάρυνσης λόγω της γήρανσης του πληθυσμού, η χρήση φαρμακολογικών μέσων για πρόληψη των καταγμάτων έχει μειωθεί τα τελευταία χρόνια, γεγονός που καθιστά επιτακτική την ανάγκη αναπροσαρμογής της υγειονομικής πολιτικής.
Στα πλαίσια της έκθεσης εξετάστηκαν αντίστοιχα ποσοστά περιστατικών καταγμάτων και το κόστος αντιμετώπισης αυτών σε κάθε κράτος μέλος της ΕΕ ξεχωριστά. Στην Ελλάδα, το 2010, καταγράφηκαν περίπου 86.000 νέα οστεοπορωτικά κατάγματα, εκ των οποίων 15.000 ήταν κατάγματα ισχίου, 13.000 σπονδυλικής στήλης, 15.000 αντιβραχίου και 43.000 λοιπά κατάγματα (δηλ. λεκάνης, πλευρών, βραχιονίου, κνήμης, περόνης, κλείδας, ωμοπλάτης, στέρνου και μηριαίου). Το κόστος αντιμετώπισης των νέων αλλά και προγενέστερων καταγμάτων υπολογίζεται σε 680 εκατ. ευρώ για το 2010. 72 % του κόστους αφορά στην αντιμετώπιση νέων καταγμάτων, το 15 % στην μακροχρόνια φροντίδα προγενέστερων καταγμάτων και το 13 % στη φαρμακολογική πρόληψη. Προγενέστερα κατάγματα και νέα περιστατικά ευθύνονται επίσης για 31.000 ποιοτικώς σταθμισμένα έτη ζωής (QALYs, Quality-Adjusted Life Years) που χάθηκαν κατά τη διάρκεια του 2010. Τέλος, σύμφωνα με τις δημογραφικές προβλέψεις έως το 2025, ο αριθμός των νέων καταγμάτων εκτιμάται ότι θα ανέλθει στις 107.000 έως το 2025, σημειώνοντας αύξηση κατά 21.000 περιστατικά καταγμάτων.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.