Τα «ψιλά γράμματα» της επίσκεψης Αλαμουντίν στην Αθήνα

Του Δημήτρη Μαρκόπουλου

Τελικά μήπως η λάμψη και το παγκοσμίου εμβέλειας “glamorous” της Αμάλ Αλαμουντίν Κλούνεϊ που απλόχερα χάρισε στην Αθήνα δεν είναι τόσο ανιδιοτελή; Μήπως το νομικό γραφείο Doughty Street Chambers και οι διεθνούς φήμης νομικοί Νόρμαν Πάμλερ και Γκόντφρει Ρόμπερτσον που συνόδευαν τη Λιβανέζα δικηγόρο στη χώρα μας δεν ενδιαφέρονται αμιγώς για τα ιδεαλιστικά οράματα που προβάλλουν και τον επαναπατρισμό της αρχαίας μας κληρονομιάς;

Και τούτο γιατί παρακολουθώντας κανείς τις δραστηριότητες και τις επιτυχίες σε διεθνές επίπεδο αυτής της τόσο μεγάλης νομικής φίρμας και των δικηγόρων που με το έργο τους έχουν φέρει τα πάνω κάτω σε όλο τον πλανήτη ως προς τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα έργα τέχνης, διαπιστώνει πως η εταιρεία που έχει έδρα στο Λονδίνο πίσω από τους θριάμβους και παρεμβάσεις της κρύβει και συμβόλαια πολλών εκατομμυρίων. Τώρα λοιπόν που κατακάθεται η χρυσόσκονη από το γοητευτικό ομολογουμένως πέρασμα της κυράς Κλούνεϊ (σ.σ. η οποία έγινε δεκτή με τιμές αρχηγού κράτους)  φαίνεται να ξεκαθαρίζεται και ο πραγματικός σκοπός του ταξιδιού της.

Η νομική φίρμα Doughty Street Chambers που από το 2011 είχε προσεγγίσει την ελληνική πλευρά και την τότε κυβέρνηση Παπανδρέου για την ανάληψη της νομικής υποστήριξης για την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα, επανήλθε με «βιτρίνα» αυτή τη φορά την Αμάλ Αλαμουντίν. Και φυσικά μακριά από τα φώτα της  δημοσιότητας βρίσκεται και το πραγματικό περιεχόμενο των συνομιλιών της ίδιας και των συνεργατών της με τους κυβερνητικούς παράγοντες.

Επίσημα, η ελληνική πλευρά δια του υπουργού Πολιτισμού κ. Κώστα Τασούλα, ανακοίνωσε πως δεν προτίθεται ούτε επιθυμεί νομική διαμάχη με τη Μεγάλη Βρετανία, η οποία μπορεί να δημιουργήσει ενδο-ευρωπαϊκές τριβές. Πρόκειται για θέση εξάλλου που δημόσια εκφράστηκε και από τους Βρετανούς δικηγόρους. Αυτή όμως ακριβώς είναι και η δουλειά που ενδιαφέρει τους κ.κ. Πάλμερ και Ρόμπερτσον. Γιατί όπως συνηθίζεται να λέγεται στον νομικό κόσμο της χώρας μας –πιθανότατα και του εξωτερικού – «επιτυχημένος δικηγόρος είναι αυτός που κερδίζει τις δίκες πριν φθάσουν στα δικαστήρια».

Ζητούν επταψήφιο σε ποσό συμβόλαιο

Κι αν δόθηκε λοιπόν η εντύπωση πως η κυρία Αλαμουντίν  – Κλούνεϊ έφυγε άπραγη από τη χώρα μας τότε γίνεται ένα μεγάλο λάθος. Σύμφωνα λοιπόν με πληροφορίες μας, το δικηγορικό γραφείο Doughty Street Chambers ειδικεύεται παγκοσμίως στις εξωδικαστικές λύσεις για κρίσιμα ζητήματα. Μάλιστα στον διαδικτυακό χώρο του διαφημίζει πρώτη – πρώτη την ειδική υπηρεσία «Mediation services» δηλαδή στα ελληνικά «υπηρεσία διαμεσολάβησης». Πρόκειται για πάγια αντίληψη των κορυφαίων νομικών της συγκεκριμένης φίρμας, οι οποίοι αναλαμβάνοντας υποθέσεις διακρατικών διαφορών ή πολύ πλουσίων ανθρώπων και ιδρυμάτων επιδιώκουν την όσο το δυνατό μικρότερη εμπλοκή στα δικαστήρια. Κι αυτό είναι που αναζητούν και μάλλον πέτυχαν στη χώρα μας. Ένα πολύ καλό συμβόλαιο με επταψήφιο νούμερο – όπως πληροφορούμαστε – και μια κατάληξη που δεν θα οδηγήσει την Ελλάδα και τη Μεγάλη Βρετανία σε δικαστήρια και αντιδικίες που θα κοστίσουν.

Όπως είμαστε σε θέση επίσης να γνωρίζουμε, σε ανάλογες διεθνείς περιπτώσεις έχει γίνει γνωστό ότι η ανάληψη τόσο σύνθετων νομικών εργασιών εκ μέρους του συγκεκριμένου δικηγορικού διδύμου κοστολογούνταν με πολλά εκατομμύρια ευρώ και μεγάλα μπόνους σε περιπτώσεις επιτυχούς κατάληξης.

Αυτές οι απαιτήσεις ήταν που είχαν εξάλλου παγώσει και την προηγούμενη κυβέρνηση της χώρας μας καθώς και τον Δημήτρη Δόλλη που είχε αναλάβει τις διαπραγματεύσεις ως υφυπουργός Εξωτερικών. Δεν επρόκειτο για κάποιου είδους φόβο πως τα ελληνικά μεγάλα δικηγορικά γραφεία θα αντιδρούσαν όπως έχει γραφτεί. Εξάλλου τέτοιου είδους νομικές μάχες δίδονται παρέα με τους ισχυρούς αυτού του πλανήτη. Το κόστος όμως αυτής της μάχης ήταν που φόβιζε τότε το ΠΑΣΟΚ το οποίο διαχειριζόταν μια τεράστια κρίση.

Θα πρέπει να πούμε, πως η υπηρεσία εξωδικαστικών συμβιβασμών είναι που έχει κάνει διάσημη τη φίρμα Doughty Street Chambers, η οποία για το αντικείμενο αυτό διαθέτει μια ομάδα έμπειρων διαπραγματευτών – όπως τους αναφέρει – που αποσκοπούν στο να πείσουν τις δύο πλευρές των αντιδίκων να έλθουν σε έντιμες συμφωνίες και να επιλύσουν διμερώς τις τυχόν διαφορές. Η διαδικασία αυτή προσδιορίζεται ως «ευέλικτη» ενώ δύο στελέχη του γραφείου από τα συνολικά 80 (υπάρχουν κι άλλα 20 που λειτουργούν σε πιο υψηλή βάση) οι κ.κ. Πολ Φρεντ και Γκράχαμ Μπρικς είναι που αναλαμβάνουν τις σύνθετες αυτές αποστολές.

Σε ό,τι αφορά τις πληρωμές, αυτές πάντοτε εξαρτώνται από το «seniority and the experience of the mediator». Δηλαδή, στα ελληνικά, από το κύρος και την εμπειρία του διαπραγματευτή. Στη δική μας περίπτωση λοιπόν που εμπλέκονται προσωπικά τα μεγάλα «αφεντικά» της εταιρείας κατανοητό γίνεται πως το κοστούμι θα είναι μεγάλο. Παράλληλα στην τιμολογιακή πολιτική της Doughty Street Chambers τονίζεται πως υπ’ όψην λαμβάνεται και η φύση καθώς και οι ειδικές συνθήκες της κάθε υπόθεσης. Και συμπληρώνεται πως «τις περισσότερες φορές οι πελάτες πληρώνουν ένα πάγιο ποσό πριν από την προώθηση της κάθε υπόθεσης».

Υπηρεσία επίσης που οι Βρετανοί δικηγόροι πουλάνε είναι κι αυτή του γενικότερου lobbying ως προς τα δίκαια των πελατών τους. Πρόκειται για σχέσεις που διαθέτουν με τα διεθνή, μεγάλα ΜΜΕ, καθώς ιδιαίτερα ο κ. Γκόντφρει Ρόμπερτσον είχε φθάσει να είναι μόνιμος θαμώνας των βρετανικών και αυστραλιανών ΜΜΕ για νομικά θέματα. Άρα και η χώρα μας με την ανάληψη της υπόθεσης της από το συγκεκριμένο γραφείο θα βρεθεί σε θέση καλύτερης προβολής των θέσεων της ενώ πολλοί είναι εκείνοι που αναφέρονται στην παρέμβαση του διάσημου ηθοποιού Τζορτζ Κλούνεϊ υπέρ της επιστροφής των Μαρμάρων σαν ένα σκέλος του σχεδίου το μεγάλο αυτό γραφείο να πάρει τελικά τη «δουλειά» από την κυβέρνηση μας.

Κοινώς, τονίζεται πως κάθε άλλο παρά αυθόρμητη υπήρξε η δήλωση αυτή η οποία εν τέλει εξυπηρετούσε τους σκοπούς της συζύγου του. Η τελευταία μάλιστα όλως περιέργως δεν θεωρείται μια ειδικός για τέτοιου είδους υποθέσεις «τέχνης» και διακρατικών διαφορών. Μπορεί το γραφείο Doughty Street Chambers να είναι διάσημο για αυτού του είδους τις διεκδικήσεις, όμως η Λιβανέζα νομικός καμία υπόθεση ανάλογου ύφους δεν έχει αναλάβει στο παρελθόν.

Όπως ψάξαμε και βρήκαμε, η κα. Αλαμουντίν έχει ειδικότητα σε θέματα πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων και πουθενά, σε κανένα σχετικό τη βιογραφικό της, δεν αναφέρεται εμπλοκή της σε θέματα και υποθέσεις τέχνης. Πληροφορίες λοιπόν αναφέρονται σε έναν νέο ρόλο που πλέον η ίδια λόγω  διασημότητας αναλαμβάνει στο γραφείο. Αυτόν δηλαδή της άτυπης διευθύντριας μάρκετινγκ η οποία εξαιτίας της φήμης της θα τρέχει ανά τον πλανήτη και χρησιμοποιώντας το όνομα της θα κλείνει δουλειές. Και μάλιστα με ποσοστά μεγάλα. Θα πρέπει να πούμε εξάλλου πως πριν γνωριστεί με τον Τζορτζ Κλούνεϊ, η κα. Αλαμουντίν ναι μεν ήταν μια δυναμική ακτιβίστρια δικηγόρος με συμμετοχή σε υποθέσεις όπως αυτή του Τζούλιους Ασανζ,της κυβέρνησης του Μπαχρέιν ή το Σαίφ Αλ Ισλαμ Καντάφι, όμως δεν αποτελούσε νομικό πρώτης γραμμής για την Γκόντφρεϊ Ρόμπερτσον. Ανήκε στη δεύτερη κατηγορία δικηγόρων της φίρμας και τώρα πλέον ανέρχεται αιφνιδιαστικά λόγω της απότομης φήμης και των βοηθειών του συζύγου της.  Τα εισοδήματα της μεν υπολογίζονταν από διεθνή ΜΜΕ στα 570.000 δολάρια κατ’ έτος όμως συγκρινόμενα με αυτά των αφεντικών της, αποτελούν «ψιλά».