Το σενάριο της αγοράς για τους 180

Για τις επικείμενες προεδρικές εκλογές γράφει ο οικονομικός αναλυτής της ITC Markets, Ανδρέας Κούτρας, προσπαθώντας να παρουσιάσει την πολιτική κατάσταση από την πλευρά της αγοράς.

Κάνοντας μία αναδρομή σχετικά με το πώς φθάσαμε στη σημερινή πολιτική κατάσταση και για το παρελθόν τόσο του κ. Σαμαρά όσο και του κ. Τσίπρα, ο αναλυτής επικεντρώνεται στους μηχανισμούς της εκλογικής διαδικασίας.

Θα υπάρξουν δύο απόπειρες εκλογής Προέδρου, την 17η και την 23η Δεκεμβρίου, όπου απαιτούνται 200 ψήφοι. Αν αποτύχουν (σχεδόν σίγουρο), τότε η τρίτη προγραμματισμένη για τη Δευτέρα 29/12 ψηφοφορία, χρειάζεται μόνο 180 ψήφους. Αν αποτύχουν για τρίτη φορά, τότε οι εθνικές εκλογές θα πραγματοποιηθούν μέσα σε ένα μήνα, πιθανότατα στις 25 Ιανουαρίου ή την 1η Φεβρουαρίου.

Ο τρόπος που γίνεται η ψηφοφορία όμως είναι επίσης σημαντικός. Πρόκειται  για μια ανοιχτή ψηφοφορία, δηλαδή ο καθένας δηλώνει την υποστήριξή του ή της. Αλλά αυτό δεν γίνεται συγχρονισμένα. Δηλαδή, καλούν ονόματα, ένα προς ένα, με αποτέλεσμα ο 180ος να ξέρει τι έχουν ψηφίσει οι προηγούμενοι 179. Έτσι οι ψήφοι μπορούν να αλλάξουν ακόμα και την τελευταία στιγμή.

Είναι σαν να αλλάζει την παραγγελία σου στο εστιατόριο επειδής άκουσες τι πήραν οι άλλοι, σχολιάζει ο κ Κούτρας.

Οπότε, ο μαγικός αριθμός είναι το 180 και όλοι στην Ελλάδα αλλά και οι διαχειριστές των hedge funds ανα τον κόσμο έχουν μπει σε μία προχωρημένη αριθμολογία για να προβλέψουν το αποτέλεσμα.

Είναι ένα καλό παιχνίδι για να παίξετε με τα παιδιά σας, ακονίζοντας τις γνώσεις τους στην αριθμητική.

α) Η κυβέρνηση συνασπισμού έχει 155 (ΝΔ 127 + ΠΑΣΟΚ 28). Όχι αρκετοί για να εκλέξουν Πρόεδρο

β) Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει 71, αριθμός που δεν είναι ικανός να αποτρέψει εκλογές

γ) Το ΚΚΕ έχει 14 και συνήθως ψηφίζει όχι.

δ) Οι ΑΝΕΛ – που πιστεύουν σε θεωρίες συνωμοσίας – είναι 12. Αρχικά εξέλεξαν 20 βουλευτές, αλλά 8 από αυτούς -που είναι πραγματικά ανεξάρτητοι -εγκατέλειψαν το κόμμα. Δεν είναι σαφές κατά πόσο οι υπόλοιποι 12 θα ψηφίσουν, μερικοί θεωρούν ότι 3-4 θα πουν το ΝΑΙ

ε) Δημοκρατική Αριστερά (ΔΗΜΑΡ) τώρα έχει 10 βουλευτές από 17 αρχικά. Από αυτούς ίσως προκύψουν 5 ΝΑΙ.
στ) Η Χρυσή Αυγή ή το ναζιστικό κόμμα έχει 14. Είχαν εκλέξει 16, αλλά δύο αποχώρησαν όταν αποκαλύφθηκε ότι η ΧΑ είναι όντως ναζιστικό κόμμα. Οκτώ είναι στη φυλακή κι ένας που είναι ακόμη στη φυλακή,  αποχώρησε από το κόμμα και προσχώρησε στους ανεξάρτητους). Μερικοί λένε ότι ίσως ο Σαμαράς καταφέρει να πάρει με το μέρος του 1 ή 2 την τελευταία στιγμή.

ζ) οι Ανεξάρτητοι. Είναι 24 και προέρχονται από όλα τα κόμματα εκτός του κομμουνιστικού. Κάποιοι μετράνε ως και 16 ΝΑΙ.

Οπότε, σύμφωνα με τον κ. Κούτρα, αν τα υπολογίσουμε αριθμητικά έχουμε
155+3(ΑΝΕΛ)+5(ΔΗΜΑΡ)+16(Ανεξάρτητοι)=179
Ένα ακόμα από τους ανεξάρτητους ή τη Χρυσή Αυγή και έχουμε έναν πρόεδρο. Ένας λιγότερος και έχουμε εκλογές.

Η αλήθεια είναι ότι όλα εξαρτώνται από το πώς θα ψηφίσουν οι Ανεξάρτητοι, σχολιάζει ο ίδιος.

Η αντίδραση της αγοράς

Όπως όλοι γνωρίζουμε, οι αγορές μισούν τις εκπλήξεις (ή τις αγαπούν, ανάλογα με τις θέσεις που έχουν). Ο Σαμαράς έκανε μια μεγάλη έκπληξη και οι αγορές αντέδρασαν αρνητικά στην Ελλάδα, βλέποντας υψηλή αβεβαιότητα.
Είναι όμως αυτό αρνητικό για το σύνολο της Ευρώπης; Η αλήθεια είναι ότι δεν είμαστε στο 2010, όπου το ελληνικό χρέος ανήκε σε γαλλικές και γερμανικές τράπεζες και μια χρεοκοπία θα προκαλούσε τεράστια προβλήματα.

Στην πραγματικότητα, το PSI έγινε για να μην μπορεί ο “υιός” της Ελλάδας να μεταδοθεί. Σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού χρέους βρίσκεται στον επίσημο τομέα (ΕΕ + ΔΝΤ + ΕΚΤ). Γι ‘αυτό δεν αναμένονται αναταράξεις.

Ο διαφαινόμενος κίνδυνος προέρχεται από τους ευρωπαίους πολιτικούς.
Το αντι-ευρωπαϊκό αίσθημα ακμάζει παντού αν και σε διαφορετικές μορφές. Στην Ισπανία έχουμε τους Podemos, στη Γαλλία τη Le-Pen, στη Γερμανία το Die Linke κ.λπ.

Εάν η Ελλάδα αποτύχει να εκλέξει  πρόεδρο και στις εθνικές εκλογές επικρατήσει ο ΣΥΡΙΖΑ με όλες τις αντι-ευρωπαϊκές πολιτικές του αυτό θα είναι ένα κακό σημάδι για την Ευρώπη. Στην περίπτωση αυτή, οι ολιγάρχες της ΕΕ έχουν δύο επιλογές, είτε να χρησιμοποιήσουν την Ελλάδα ως παράδειγμα ή να έρθουν σε κάποια μορφή συμφωνίας.

Το πρώτο σενάριο σημαίνει καταστροφή για την Ελλάδα (αλα Κύπρος ή χειρότερα) για να δείξει στους Podemos και τους άλλους τι τους περιμένει. Παράλληλα, θα είναι καλό για τον Draghi, ο οποίος θα χρησιμοποιήσει την κατάσταση για να επιταχύνει την εφαρμογή της ποσοτικής χαλάρωσης και να φιμώσει τις γερμανικές αντιρρήσεις. Έτσι, θα έχουμε ένα παράξενο αποτέλεσμα που θα είναι Κακό για την Ελλάδα και Καλό για την Ευρώπη.

Στο δεύτερο σενάριο, σύμφωνα με τον αναλυτή, ο ΣΥΡΙΖΑ, θα πρέπει να κάνει στροφή 180 μοιρών και μάλιστα γρήγορα. Κατά τη διαδικασία αυτή θα χάσει την υποστήριξη από την αριστερή πτέρυγα την οποία θα πρέπει να αναπληρώσει με κάποιο τρόπο (από το κέντρο ή δεξιά), αν θέλει να παραμείνει στην εξουσία. Αν και αυτό είναι το καλύτερο σενάριο για την Ελλάδα έχει πολλές άγνωστες παραμέτρους.

Πόσο θα αντέξει το Eurogroup να κάνει μακροσκελείς συζητήσεις με τον κ Τσίπρα;