Του Κωστή Πλάντζου
Μόνη της σηκώνει πλέον το βάρος της διαπραγμάτευσης η κυβέρνηση, που δίνει διμέτωπο αγώνα εντός και εκτός Ελλάδος για να αποφύγει τα σκληρά μέτρα και την παράταση του Μνημονίου που θέλει να επιβάλλει στη χώρα μας η Τρόικα –και ειδικά το ΔΝΤ. Ενώ δηλαδή στην Αθήνα θα δίνει τη μάχη για την ψήφιση του νέου κρατικού προϋπολογισμού, θα πρέπει ταυτόχρονα και στο εξωτερικό να προσπαθήσει να κάμψει την αδιαλλαξία του ΔΝΤ που ζητά ακόμα πιο σκληρά μέτρα για το 2015, αλλά και να πείσει τους Ευρωπαίους εταίρους όχι μόνο να την εμπιστευτούν ότι δεν χρειάζεται πρόσθετες παρεμβάσεις για να επιτύχει τους δημοσιονομικούς στόχους, αλλά και να τη στηρίξουν για να εγκαταλείψει την αδιαλλαξία του το ΔΝΤ. Οι επόμενες 100 ώρες είναι κρίσιμες, από σήμερα μέχρι να ψηφιστεί τα μεσάνυχτα της Κυριακής στη Βουλή ο νέος προϋπολογισμός και, αμέσως μετά, να μεταβεί ο υπουργός Οικονομικών Γκίκας Χαρδούβελης στις Βρυξέλλες για να διεκδικήσει μία «πολιτική συμφωνία», ώστε να μη μείνει ακάλυπτη χωρίς στήριξη η χώρα, από την 1η Ιανουαρίου.
Μετά την ακύρωση και της χθεσινής τηλεδιάσκεψης με τους δανειστές, η διαπραγμάτευση για το ελληνικό ζήτημα μεταφέρεται για σήμερα στις «παγωμένες» Βρυξέλλες. Εκεί, σε θερμοκρασίες «υπό το μηδέν», το Euroworking Group θα προετοιμάσει την ατζέντα των αποφάσεων του συμβουλίου Eurogroup της 8ης Δεκεμβρίου. «Ψυχρό κλίμα» αναμένεται να συναντήσει εκεί και εκ μέρους των Ευρωπαίων ομολόγων του (που έχουν εκνευριστεί σοβαρά πλέον για τις καθυστερήσεις) ο γ.γ. του υπουργείου Οικονομικών, κ. Τάσος Αναστασάτος, που θα εκπροσωπήσει τη χώρα μας με βάση τις οδηγίες που έλαβε από τον κύριο Χαρδούβελη αλλά και τον ίδιο τον πρωθυπουργό, στη χθεσινή σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου.
Η «γραμμή» και οι επόμενοι στόχοι της κυβέρνησης τώρα πλέον είναι:
– να καθησυχάσει τους Ευρωπαίους εταίρους που ανησυχούν ότι η Αθήνα έχει δίκαιο να μη δέχεται να εφαρμόσει τα σκληρά μέτρα που της ζητά η Τρόικα. Θέλει να υποστηρίξει και να πείσει ότι δεν χρειάζονται πιέσεις για επιπλέον μέτρα που της ζητά η Τρόικα και το ΔΝΤ, αλλά αρκούν όσα προβλέπει ο προϋπολογισμός που ψηφίζεται στη Βουλή, αλλά και οι δεσμεύσεις που αναλαμβάνει για πρόσθετα μέτρα, εφόσον χρειαστεί, στη διάρκεια του 2015.
– να εκθέσει το ΔΝΤ για την άτεγκτη και προκλητική στάση του που -όπως θεωρεί η Αθήνα- έχει μπλοκάρει τη διαπραγμάτευση
– να πείσει τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις πως η ίδια είναι η πολιτική δύναμη στην Ελλάδα που εγγυάται την επίτευξη της σταθερότητας και των στόχων του ελληνικού προγράμματος, χωρίς να προβάλει πάντως στη φάση αυτή τον «πολιτικό κίνδυνο» των πρόωρων εκλογών στους εταίρους της (αυτό ενδεχομένως να το κάνει τη Δευτέρα στο Eurogoup ο κύριος Χαρδούβελης ή ο ίδιος ο πρωθυπουργός, αν χρειαστεί, σε επικοινωνίες που θα επιδιώξει να έχει σε πολύ υψηλό επίπεδο).
– να προωθήσει η λύση μιας «πολιτικής συμφωνίας» για τεχνική παράταση του υφιστάμενου προγράμματος, πριν τη μετάβαση στην προληπτική γραμμή στήριξης στη μετά-Μνημόνιο εποχή.
«Τεχνική» και όχι «πολιτική» παράταση
Καθώς χάθηκε πια η διορία για ολοκλήρωση της αξιολόγησης από την Τρόικα έως τις 8 Δεκεμβρίου, η Αθήνα παίζει το τελευταίο της χαρτί για να αποφύγει την παράταση του Μνημονίου. Θέλει να πετύχει μια «πολιτική συμφωνία» με τους δανειστές, ακόμα και αν χρειαστεί έκτακτο Eurogroup πριν τη Σύνοδο Κορυφής της 18ης Δεκεμβρίου.
Με βάση τη συμφωνία αυτή, θα βεβαιώνεται ότι το ελληνικό πρόγραμμα ολοκληρώνεται ομαλά μεν, αλλά για «τεχνικούς λόγους» και μόνον, λόγω των αργιών των Χριστουγέννων, θα χρειαστεί μια ολιγοήμερη «αυτόματη» παράταση του υφιστάμενου προγράμματος μετά την 31η Δεκεμβρίου και ότι δεν θα κινδυνέψει ούτε η καταβολή των τελευταίων δόσεων, ούτε να υπάρξει «κενό χρόνου» μεταξύ του «παλαιού προγράμματος» (Μνημόνιο) και της «νέας σχέσης» (γραμμή πολιτικής στήριξης).
Σε αντίθετη περίπτωση, αν δε υπάρξει τέτοια «πολιτική συμφωνία» δανειστών και Αθήνας, τότε η χώρα μπαίνει σε περιπέτειες: η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να ζητήσει «πολιτική» παράταση του Μνημονίου για αρκετούς μήνες ακόμα, για να μη μείνει η χώρα χωρίς την «ομπρέλα» των δανειστών της. Η πολιτική παράταση όμως θα πρέπει και να εγκριθεί από τα επτά εθνικά κοινοβούλια, οπότε μπορεί να ζητηθούν ξανά όροι και ανταλλάγματα (όπως πχ από το κοινοβούλιο της Φιλανδίας στις αρχές του Μνημονίου).
Σε αυτή την περίπτωση μάλιστα δεν αποκλείεται να βρεθεί για κάποιο χρονικό διάστημα η χώρα ακόμα και χωρίς καμία οικονομική κάλυψη και να πρέπει να ζητήσει δανεικά με υψηλό κόστος, σε μία περίοδο που προμηνύεται «κακή» για τις χρηματαγορές, όπως προβλέπουν πολλοί διεθνώς. Εκτός από το ελληνικό Δημόσιο, και οι ελληνικές τράπεζες θα χρειαστούν άμεσα κεφάλαια (τουλάχιστον 7 δισ. όπως εκτιμάται), αυξάνοντας τις χρηματοδοτικές πιέσεις στο σύνολο της οικονομίας.
Το εγχείρημα πάντως δεν θεωρείται εύκολο διότι προϋποθέτει ότι θα «απομονωθεί» το ΔΝΤ από τους Ευρωπαίους εταίρους του στην Τρόικα (κάτι μάλλον απίθανο), αλλά και σε μια εποχή που η κυβέρνηση θα δίνει διαρκώς και νέες μάχες για να αποκτήσει πολιτικά ερείσματα και συμμαχίες, στο εσωτερικό της χώρας.
Διαβάστε περισσότερα:
Ανοιχτο αφήνει το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών ο Ευάγγελος Βενιζέλος
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.