Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης

Add Newmoney.gr on Google

Του Δημήτρη Μαρκόπουλου

Νέα δεδομένα δημιουργεί το σχέδιο νόμου που θα προωθήσει η κυβέρνηση μέσα στις επόμενες ημέρες, και το οποίο σήμερα παρουσιάζει το «ΘΕΜΑ», αναφορικά με την αποδοχή εκ μέρους της χώρας μας της διενέργειας παράλληλων φορολογικών ελέγχων σε Ελληνες φορολογούμενους από τις οικονομικές αρχές άλλων χωρών.

Για πρώτη φορά θα επιτρέπεται σε ξένες οικονομικές – φορολογικές υπηρεσίες όχι μόνο να διενεργούν ελέγχους αλλά και να επιβάλλουν ποινές, να προβαίνουν σε επιδόσεις εγγράφων, ακόμα και να κάνουν κατασχέσεις όπου θεωρούν πως θίγονται οι νόμοι και τα φορολογικά τους συστήματα. Και όλα αυτά με ρυθμίσεις που φέρνουν το ελληνικό σύστημα απόδοσης φορολογικής δικαιοσύνης σε δεύτερη μοίρα έναντι του ευρωπαϊκού.
Ειδικότερα, η αιτιολογική έκθεση του σχεδίου νόμου που σήμερα παρουσιάζουμε και την οποία από κοινού επεξεργάστηκαν τα υπουργεία Οικονομικών, Εξωτερικών, Δικαιοσύνης και Εργασίας αφορά στην κύρωση από τη Βουλή της σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης και του ΟΟΣΑ για την αναγκαστική παροχή συνδρομής των ελληνικών αρχών σε αιτήματα άλλων χωρών. Μια ρύθμιση έπειτα από τροποποίηση στην οποία συναίνεσε η ελληνική κυβέρνηση στις 21/12/2012, όταν πρωθυπουργός της Ελλάδας ήταν ο κ. Λουκάς Παπαδήμος. Τι ακριβώς όμως προβλέπει αυτός ο νέος νόμος που σύντομα θα έρθει προς ψήφιση;

Οπως αναφέρει ρητά το άρθρο 1 του εν λόγω σχεδίου νόμου, «επιτρέπεται η παροχή αμοι­βαίας διοικητικής συνδρομής σε φορολογικά θέματα μεταξύ δύο κρατών, όπως η ανταλλαγή πληροφοριών, η συνδρομή στην είσπραξη φορολογικών απαιτήσεων, η επίδοση εγγράφων».

Σημείο αιχμής

Μέριμνα υπάρχει επίσης ώστε σε συγκεκριμένα πεδία η νομοθεσία και η φορολογική πολιτική του αιτούντος κράτους να υπερισχύει έναντι της ελληνικής νομοθεσίας, ταυτόχρονα καθορίζεται η διαδικασία επιδόσεως εγγράφων, ενώ σε ένα ακόμα σημείο αιχμής καταργείται η υποχρέωση παροχής προηγούμενης έγκρισης των αρμόδιων αρχών του κράτους στο οποίο απευθύνεται το αίτημα ελέγχου για τον τρόπο χρήσης των παρεχόμενων πληροφοριών. Δηλαδή εάν ένας Ελληνας ιδιώτης βρεθεί υπόλογος έναντι των φορολογικών αρχών, για παράδειγμα, της Γαλλίας ή της Γερμανίας, οι εκεί Αρχές ανάλογα με τους νόμους τους θα μπορούν ακόμα και να δημοσιοποιούν τα στοιχεία ή το αδίκημά του. Το σημείο-κλειδί, όμως, αυτών των ρυθμίσεων κρύβεται στο άρθρο 1, παράγραφο α’, όπου ορίζεται ξεκάθαρα ότι οι ελληνικές φορολογικές αρχές οφείλουν να βοηθούν άλλες χώρες με τη «συνδρομή στην είσπραξη φορολογικών απαιτήσεων» αλλά και με «τη λήψη συντηρητικών μέτρων προς τον σκοπό αυτό». Δηλαδή μια άλλη χώρα μπορεί να ζητήσει συνδρομή και να κατορθώσει να κάνει κατάσχεση σε περιουσιακά στοιχεία Ελλήνων φορολογουμένων!

Επίσης με τη νέα οδηγία ορίζονται σαφέστεροι κανόνες σε όλα τα πεδία διοικητικής συνεργασίας. Ενας από αυτούς είναι η ρητή διατύπωση πως πλέον «ένα κράτος δεν μπορεί να αρνηθεί την παροχή πληροφοριών με μόνο λόγο ότι κάτοχος αυτών είναι τράπεζα». Αρα με αυτή τη ρύθμιση σπάει και το τραπεζικό απόρρητο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να υπενθυμίσουμε πως το «ΘΕΜΑ» πριν από λίγους μήνες είχε δημοσιοποιήσει τις προθέσεις της Task Force και του κ. Χορστ Ράιχενμπαχ για έλεγχο των καταθέσεων των Ελλήνων φορολογουμένων. Η νέα αυτή εξέλιξη ουσιαστικά αποτελεί «κυκλωτική κίνηση» για τους καταθέτες από τη χώρα μας, που πλέον κατανοούν πως τα χρήματά τους είναι φανερά από όλες τις πλευρές.

Ανταλλαγή πληροφοριών

Εκτός των άλλων, ο τρόπος χρήσης πληροφοριών που ανταλλάσσονται διμερώς με βάση τη νέα σύμβαση και αφορούν σε ποινικές φορολογικές υποθέσεις προβλέπεται «αποκλειστικά και μόνο από την εσωτερική νομοθεσία του αιτούντος κράτους και όχι μόνο από το κράτος που παρέχει την πληροφορία». Αρα ανοίγει ξεκάθαρα ο δρόμος για κυρώσεις με βάση τους νόμους άλλων χωρών και όχι της Ελλάδας όπως ορίζει και το σχετικό άρθρο 11 του νόμου που θα έρθει στη Βουλή. Επίσης επιτρέπεται η ανταλλαγή πληροφοριών που μπορεί να αφορούν μια ποινική φορολογική υπόθεση, ανεξάρτητα σε ποιο στάδιο της Δικαιοσύνης βρίσκεται αυτή, ακόμα και αν η υπόθεση αυτή βρίσκεται ενώπιον δικαστικής αρχής! Δηλαδή κατά κάποιον τρόπο οι Αρχές άλλων χωρών υπερισχύουν των εδώ δικαστικών αρχών, σε μια ρύθμιση που προβληματίζει για το κράτος δικαίου που η Ελλάδα θεωρείται πως έχει.