Tρόπους είσπραξης του φόρου ακινήτων από 5.000 offshore αναζητά το ΥΠΟΙΚ

του Γιώργου Ι. Δημητρομανωλάκη

Σε μια παγίδα από την οποία αναζητεί επειγόντως διέξοδο έχει πέσει το υπουργείο Οικονομικών αναφορικά με τα ακίνητα που ανήκουν σε εξωκοινοτικές offshore εταιρείες και δεν πληρώνουν το ειδικό τέλος, που ανέρχεται σε 15% ετησίως επί της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου.

Οι υπηρεσίες του υπουργείου έχουν διαπιστώσει ότι πολλά από αυτά τα ακίνητα, παρότι έχουν να πληρώσουν αυτόν τον φόρο ακόμα και μια πενταετία, εντούτοις δεν μπορούν να προχωρήσουν σε κατασχέσεις, καθώς θα πρέπει να προσφύγουν στα δικαστήρια των χωρών όπου βρίσκονται εγκαταστημένες οι εταιρείες.

Σύμφωνα με το υπουργείο Οικονομικών, από τις 6.500 offshore στην Ελλάδα που έχει ανακαλύψει το Σώμα Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος ότι έχουν στην κατοχή τους ακίνητα μεγάλης αξίας, οι 5.000 δεν καταβάλλουν στην Εφορία τον ειδικό φόρο επί των ακινήτων εδώ και χρόνια. Πρόκειται για εταιρείες που έχουν την έδρα τους σε χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ενωσης όπως για παράδειγμα τα Νησιά Κέιμαν κ.λπ. Οι υπηρεσίες έχουν βρει τους εκπροσώπους των 3.000 εταιρειών, ενώ οι υπόλοιποι 2.000 αναζητούνται.

Ομως το πρόβλημα είναι ότι ενώ πολλές από αυτές οφείλουν μεγάλα ποσά στην Εφορία, εντούτοις το Ελληνικό Δημόσιο για να προχωρήσει σε κατασχέσεις -εφόσον οι εκπρόσωποί τους είναι «εξαφανισμένοι» ή δεν εμφανίζονται- πρέπει να προσφύγει στα δικαστήρια των χωρών αυτών και να ζητήσει τη συνεργασία τους. Νομικές πηγές επισημαίνουν ότι οι χώρες αυτές, εφόσον δεν ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Ενωση, σπανίως συνεργάζονται με τις κοινοτικές αρχές και ειδικά σε τέτοια θέματα, αφού δεν πρόκειται για κάποια εγκληματική ενέργεια ή φοροδιαφυγή, αλλά για φοροαποφυγή. Πρακτικά δηλαδή θα πρέπει ένα κλιμάκιο του υπουργείου Οικονομικών να ταξιδέψει σε αυτά τα κράτη και να ζητήσει τη συνεργασία των κυβερνήσεων, των δικαστηρίων και των φορολογικών αρχών των χωρών αυτών.

Οι περισσότερες από αυτές τις εταιρείες κατέχουν ακίνητα στο Πόρτο Χέλι, στην Κύμη Ευβοίας, στη Χαλκιδική και στη Μύκονο. Εκτός από την Κύμη Ευβοίας το υπουργείο έχει εντοπίσει ακόμα 46 offshore με έδρα τα Νέα Στύρα, οι οποίες έχουν στην ιδιοκτησία τους 92 τίτλους δασικών εκτάσεων κοντά στη θάλασσα, ιδιαίτερα μεγάλης αξίας. Μάλιστα εκτιμάται ότι «πίσω από εταιρείες υπάρχουν Κύπριοι επιχειρηματίες, οι οποίοι προκειμένου να αποφύγουν τους νόμιμους φόρους κατατεμαχίζουν τις εκτάσεις, ενώ, αντίθετα, όταν έρχεται ή στιγμή να τις αξιοποιήσουν πιέζουν εκτιμητές οι οποίοι τις υπερτιμολογούν, με αποτέλεσμα να λαμβάνουν υπέρογκα δάνεια από τις τράπεζες».

Ο έλεγχος των εταιρειών αυτών ξεκίνησε όταν διαπιστώθηκε ότι, παρά την αύξηση του φόρου στο 15% επί της αντικειμενικής αξίας το 2010 (από το 2003 έως το 2010 ο φόρος ήταν στο 3%), τα έσοδα ήταν μικρά για το Ελληνικό Δημόσιο. Διαπιστώθηκε δηλαδή ανισορροπία στα έσοδα των τελευταίων 3 ετών από τις εξωχώριες εταιρείες που κατέβαλλαν φόρο, καθώς για το 2012 δεν ξεπέρασαν τις 1.500.

Συγκρίνοντας τις προηγούμενες χρονιές στο υπουργείο Οικονομικών αποκαλύφθηκε ότι το 2010 υπέβαλαν τη σχετική δήλωση απόδοσης του φόρου 1.177 offshore εταιρείες, ενώ το 2011 οι 998. Από το 2003 που επιβλήθηκε ο φόρος επί των ακινήτων που ανήκουν σε offshore έχουν συνολικά εισπραχθεί 28,8 εκατ. ευρώ, με τα έσοδα να έχουν μειωθεί δραστικά τα τελευταία δύο χρόνια.

Η μείωση αυτή, σύμφωνα με το υπουργείο, οφείλεται κατά κύριο λόγο στο γεγονός ότι αυξήθηκε σημαντικά ο συντελεστής του φόρου ακινήτων (από το 3% στο 15%), οδηγώντας προφανώς πολλούς στην απόφαση να μην υποβάλουν δήλωση ή να μεταβιβάσουν τα ακίνητα από την offshore στο όνομά τους. «Εως τώρα οι εξόφθαλμες περιπτώσεις που έχουν αποκαλυφθεί αποτελούν σταγόνα στον ωκεανό», λέει κορυφαίο στέλεχος του Σώματος. Οι εξωχώριες εταιρείες που βρίσκονται στη Θεσσαλονίκη, στην Κύμη και στην Ερμιονίδα είναι μάλλον λίγες περιπτώσεις από τις χιλιάδες που υπάρχουν.

Οσο και αν φαίνεται περίεργο, σε μεγάλη ΔΟΥ του Λεκανοπεδίου της Αττικής, όπου υπάρχουν καταγραμμένες 15.500 από τις 18.310 αλλοδαπές εταιρείες της χώρας, ανώτερος αξιωματούχος του υπουργείου Οικονομικών έχει καταγράψει 50-60 εταιρείες που προτιμούν να πληρώνουν αυτόν τον υπέρογκο φόρο. «Σκεφτείτε πόσο μαύρα είναι τα χρήματα», λέει και όχι άδικα, αφού η συνέχιση πληρωμής ενός τόσο υψηλού συντελεστή οδηγεί μαθηματικά σε εφτά χρόνια στη «δήμευση» του ακινήτου.